Ja/Nee/Misschien…

Doe ik het of doe ik het niet? Dat lijkt wel de meest brandende vraag van het moment te zijn. Sinds Sofie me afgelopen woensdag de vraag had gesteld, bleef het maar door mijn hoofd malen. Ik zie het namelijk wel zitten om een serieuze fysieke uitdaging aan te gaan. En dan nog voor een goed doel?! Helemaal fantastisch! Maar de keerzijde van de medaille prijkt ook ergens in mijn ogen. Zou ik het wel halen? Zou het überhaupt wel lukken om genoeg tijd te vinden om te trainen? En vind ik genoeg geld voor de eerste investeringen? Kortom, serieus genoeg om over na te denken. En dat doe ik dus. Nadenken. Want tegen zoiets kun je niet domweg ‘ja’ zeggen. Je moet er echt wel even heel diep over hebben nagedacht.

Tour for Life. Daar draait het allemaal om. Voor wie het niet kent, Tour for Life is een fietstocht die begint in Italië en eindigt op de beruchte muur van Geraardsbergen. Juist… België dus. Fietsen van Italië naar België, en dat niet alleen door Zwitserland en Frankrijk maar ook over o.a. de Alpe d’Huez en le Grand Ballon in respectievelijk de Alpen en de Vogezen. Zulke uitschuivers baren me zorgen, en terecht hoor ik de professionelere fietsers onder jullie denken (of roepen!). Met bijna – nu al – knikkende knieën bekeek ik die woensdagnamiddag het programma van deze Tour for Life. Maxime Monfort, een echte fietsfanaat, geeft hierbij deskundige uitleg. Een zinnetje heb ik hieruit alvast goed onthouden wanneer het ging om de Alpe d’Huez (ja, deze naam siddert door mijn absoluut niet getrainde lijf!). Maxime schrijft dat het begin van de klim erg pittig is, maar na 3 km wordt het minder steil. Direct, maar dan ook echt DIRECT denk ik: Na 3 km??? Serieus? Dan wordt het minder steil? O mijn hemel, waarom zou je zoiets doen? Als we in de Vogezen verblijven – en dit gebeurt op regelmatige basis – en we (met de auto uiteraard!) le Grand Ballon oprijden of genieten van de Route des Crêtes, dan komen we ook wel eens fietsers tegen. Vooral fietsers die oefenen om de Mont Ventoux te beklimmen. Opnieuw DIRECT denk ik bij mezelf: Wat een idioten! Ja, ik begrijp dat het een prachtige omgeving is om in te fietsen. Tenzij de bewolking overigens te laag hangt, want dan zie je dus werkelijk geen steek. Ook dit hebben we al eens meegemaakt. Met de auto is dit redelijk griezelig, maar wat als je dit meemaakt terwijl je reeds lichtjes afdaalt aan een misselijkmakend tempo op een FIETS?

Nog zoiets… en ik ben er me van bewust dat dit zeer tegenstrijdig zal klinken, maar dat afdalen he… Ik zie dat niet zitten. Een van mijn eerste vragen aan Sofie was dan ook: ‘Hoe vaak mag je je remblokjes laten vervangen?’ Want deze grote schrikscheet ziet liever af om boven te geraken dan veel te snel naar beneden te bollen. Allemaal nieuwigheden, allemaal uitdagingen. Voilà en daar zijn we dan weer bij dat woord: uitdaging. Dat trekt me dus weer enorm aan. Geef toe, als je mijn bedenkingen hierboven zojuist gelezen hebt, dan denkt elk mens met gezond verstand: ‘Ze doet het niet!’. Maar alleen dat ene woordje zal het me dus lastig maken om de uiteindelijke knoop door te hakken. De uitdaging. Gewoon even een uitdaging aangaan. Iedereen moet toch een serieuze uitdaging hebben getrotseerd? Iedereen moet in zijn leven toch (minstens) een keer alles, maar dan ook echt alles, gegeven hebben? De uitdaging voor mij, de centen voor het goede doel. Aja, het goede doel is trouwens ‘Artsen Zonder Grenzen’. Een machtig mooi initiatief. Mijn nicht is ook een arts in Afrika. Ze werkt weliswaar niet voor Artsen Zonder Grenzen, maar ze is wel een echte Arts Zonder Grens. Met haar verhalen in mijn achterhoofd zou mijn uitdaging dus wel tot iets kunnen leiden. Als ik een beetje spaar, kan ik het geld uiteraard ook gewoon op hun rekening storten. Gedaan met de training, geen zadelpijn, weg met de overnachtingen in een tent, klaar met de schrik voor de afdalingen… Maar dan moet ik ook vaarwel zeggen aan mijn uitdaging… En vaarwel klinkt zo definitief. Dus laat me er gewoon nog even over nadenken. Ik kom er vast wel uit. En als ik mijn spreekwoordelijke knoop heb doorgehakt, dan weet jij het ook natuurlijk. Mijn uitdaging, mijn Tour for Life… of niet? Doe ik het of doe ik het niet?

4 Reacties so far »

  1. 1

    Oma en opa said,

    Amai, wat een dilemma.
    wat je ook wordt , we steunen je!

  2. 3

    ingevandyck said,

    Inderdaad een heel dilemma zeg! Een uitdaging om zeer respectvol U tegen te zeggen ook… Ik wens je een fijn beslissingsproces toe (klinkt raar maar je weet wel wat ik bedoel :-))!


Comment RSS · TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: