Pre-puber meisjes en Italiaanse jongens

Een algeheel reisverslag van ons weekje naar Oostenrijk moet nog komen, maar als we er een zaak uit mogen lichten en nu alvast toe mogen lichten… dan is het wel de voorbereiding op de Italiaanse jongens…

We schreven iets eerder vandaag al over ons uitstapje naar Italië. Naarmate we de bergen achter ons lieten, ruilden we direct ook van weersomstandigheden. De bewolking hing volledig over de Alpen en wij reden naar de zon. Die zon hoort er ook bij, we gingen immers naar Italië!
Van het moment dat we de stad Udine naderden, draaide mama zich even om en keek naar haar drie kinderen, waarvan twee van het vrouwelijk geslacht. Ze wilde de meisjes iets vertellen en wat eigenlijk bedoeld was als (halve!) grap, ontaardde in iets onverwachts. Mama draaide zich dus om en zei dat ze nu toch eens iets over de Italiaanse jongens wilde vertellen, nu dat we zo dadelijk uit onze veilige auto zouden stappen. Mama liet verstaan dat deze Zuiderse jongens met donkere haren dol op meisjes zijn, zeker met blonde haren. Nu had mama eigenlijk verwacht dat de meisjes ‘Ieuw’ en ‘Bah’ zouden roepen, maar niks bleek minder waar. De ogen van zowel Emma als Lotte waren precies nog nooit zo groot geweest! Ze keken zéér geïnteresseerd naar mama en wat ze nog zou vertellen! Papa keek, bij het uitblijven van de verwachte reacties van de meisjes, een beetje verschrikt op van zijn stuur en tufte dan rustig verder.
Ja, vervolgde mama haar zogenaamde waarschuwing, ze kijken graag naar meisjes en hebben graag vriendinnetjes, dus pas maar op! Afijn, de waarschuwing werd compleet genegeerd. Sterker nog, ze keken nog altijd met grote ogen, gingen mooi rechtop zitten, loerden naar buiten, Lotte smeet haar knuffels naar mama (want die had ze nu plots niet meer nodig!) en konden niet wachten tot we waren uitgestapt. Lotte werd dan ook nog lichtjes onzeker over haar haarsnit. Zou ze haar vlechtje toch niet eruit halen? En een zelfde soort staart als Emma maken?
Eens we te voet de auto achter ons lieten, liep Lotte echter zelfverzekerder dan ooit voorop! Alsof ze nu een handje van papa zou willen vasthouden. Nee, zij liep voorop en prachtig rechtop. Emma bleef haar echte zelve en alhoewel zij ook geen handje hoefde, liep ze naast mama. Ze zal wellicht gemerkt hebben dat papa zijn allesziende ogen gericht waren op alles wat maar enigszins kon bewegen :)
Toen we terug naar de auto liepen, wandelde er een Italiaans tienerkoppel voorbij. Emma zei zachtjes tegen haar jongere zus: ‘Zie je daar, die heeft al een vriendinnetje opgepikt!’.
Uiteindelijk waren er niet veel jonge jongens die we zomaar tegen het lijf konden lopen, maar de oplichtende gezichtjes van de twee meisjes en de verschijnende donderwolk op papa zijn gezicht was gewoonweg fantastisch om te zien… Echt voor herhaling vatbaar ;)

Advertenties

3 Reacties so far »

  1. 1

    Fabienne De Cubber said,

    Ge-wel-dig!!!:0)

  2. 2

    Gaat ongelofelijk snel toch hé! :-) Ik ben wel benieuwd naar de rest van het verhaal hoor! :-D

  3. 3

    Monique said,

    Hilarisch toch hè :) Het was zo de moeite om te zien!


Comment RSS · TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: