Archive for Emma

Voetbal alom!

Het voetbalseizoen zit erop! Afijn… de wekelijkse competitie is afgelopen. Het is mei, dus worden we overladen met nog wat toernooitjes. Daarbij kwamen dan nog de bekerwedstrijden van het team van Daan…. we zien voldoende gras de laatste tijd in ieder geval!
Afgelopen weken vonden er al een paar toernooien plaats voor de jongens. Gisteren werden zowel de meisjes als de jongens ergens verwacht, dus werd onze familie opnieuw opgesplitst zodat we toch overal getuige van konden zijn :)
De meisjes vertrokken om 7 uur ’s ochtends al richting De Haan met papa… echt ver! Maar goed, zoveel toernooien voor alleen maar meisjes zijn er blijkbaar nog niet. Ze hebben alles gegeven! Voor meisjes die dit jaar nog maar zijn begonnen met voetbal, en dus voor een team dat dit jaar nog maar voor het eerst samen speelt, zijn ze verdikke goed bezig! Uiteindelijk werden ze zelfs 3e!!! En niet alleen mochten ze deze beker meenemen, maar ze wonnen ook nog eens de Fair Play beker! Wat een kers op de taart van een toch al geweldig seizoen. Ze hebben dit dan ook dik verdiend!! Leuk weetje: Emma scoorde een geweldig prachtig doelpunt!! Haar allereerste! En wat voor een: recht in de winkelhaak! Tsjakka!
Nog een leuk weetje: Lotte stond de laatste wedstrijd in de spits! Ze liet zich niet zomaar opzij zetten. Sterker nog, ze brak een paar keer door en loste een paar mooie schoten op het doel. Jammer genoeg (voor ons dan toch) beschikte de tegenstander over een zeer goede keeper waardoor Lotteke helaas geen goal op haar naam mocht schrijven.

Voor de meisjes was het nog extra leuk, want er liepen een aantal echte Red Flames rond! Jaja, de vrouwelijke Rode Duivels! Onze meisjes babbelden met deze vlammen en zo kwamen deze spitsen zelfs naar hun wedstrijd kijken. Er werden foto’s gemaakt en handtekeningen gezet (op Emma haar voetbalschoenen)! Wat een ervaring!

We zijn super trots op alle meisjes in het algemeen natuurlijk, maar op die van ons in het bijzonder:

Advertenties

Comments (1) »

Prijsuitreiking

Als je kind naar de middelbare school gaat, ben je lang niet meer van alles op de hoogte. Je weet nog net wanneer ze naar school moeten, welke vakken ze hebben en wanneer de examenweek voor de deur staat. Dat is het in grote lijnen wel. Af en toe gebeurt het dus wel eens dat we thuis verrast worden met een heuglijke mededeling. En omdat wij dat zo leuk vinden, willen we jullie daar ook van laten mee proeven.

Blijkbaar deed Emma haar middelbare school ook mee aan de oproep van de Lions Club van Mechelen i.v.m. een tekenwedstrijd omtrent vrede. Verschillende scholen uit de Mechelse regio deden eveneens mee aan de wedstrijd voor 11-13 jarigen. Tijdens het vak PO (Plastische Opvoeding, lees: heerlijk creatief bezig zijn, dus: Emma haar lievelingsvak) kregen de kinderen dus de kans om hun creatie in te leveren en zo geschiedde. Nu wordt er doorgaans maar één leerling per klas geselecteerd, maar Emma haar uitnodiging liet verstaan dat er dit jaar ‘uitzonderlijk’ twee per klas mochten meedingen naar de hoofdprijs. Juist ja, Emma zat erbij en was zo trots als een pauw op een gieter!

Afgelopen donderdagavond werden we dan ook vriendelijk verwacht op het stadhuis van Mechelen alwaar we ontvangen werden en de jeugd een consumptiebonnetje kreeg (waar overigens gretig gebruik van werd gemaakt). Alle tekeningen waren tentoongesteld en er zaten inderdaad pareltjes van tekeningen bij. Zowel Emma haar leerkracht PO als haar klastitularis (leerkracht Wiskunde) wilde ook getuige zijn van de prachtige prestaties van hun leerlingen.
Na enkele speeches van onder andere leden van de Lions Club zelf en de schepen/wethouder van Cultuur was het tijd voor de eigenlijke prijsuitreiking. Alle geselecteerden kregen sowieso een kadobon ter waarde van 20 euro, te besteden in een winkel vol knutsel-, schrijf- en tekenmateriaal. Daarna werden de 10 besten afgeroepen die op een extra prijs konden rekenen. Helaas zat Emma niet bij deze groep (haar klasgenootje en vriendinnetje werd 7e!!), maar haar leerkrachten, wij én zijzelf waren overmatig trots op haar prestatie!

Super knap Emma! Dat heb je weer eens geweldig goed gefikst! Hieronder een fotootje van een stralende Emma bij haar tekening (de middelste):

20170330_175712

Comments (2) »

Uitmuntend in Leren Leren

Emma brengt nu al ruim 8 weken op de middelbare school door. Ze was zeker goed begonnen en levert nog altijd prima werk. Zoals altijd geweest, is het een brave leerling, is ze altijd in orde met werkjes en materialen en werkt ze goed mee. Kortom, een zalige leerling om in de klas te hebben!
Aan het begin van haar middelbare school carrière stelde de school aan iedere leerling voor om een extra cursus ‘Leren leren’ te volgen. Dit is volledig vrijblijvend uiteraard, de leerling moet er echter wel 5 woensdagmiddagen aan opofferen. Alhoewel Emma de noodzaak er niet direct van in zag, zag mama deze zeker wel en ook papa schaarde zich direct mee achter dit project. Wat zijn nu uiteindelijk vijf middagen als je – normaal gezien aan het einde van deze cursus – efficiënter kan werken en dus wellicht zelfs meer tijd zal overhouden? Dus ja, we schreven Emma in, met haar toestemming. Zij moet het uiteindelijk toch ook doen.
Elke week is ze flink gegaan, zonder tegen te sputteren. Elke week heeft ze ook interactief meegewerkt. Elke week kwam ze eigenlijk goedgezind terug thuis, ook al was dat dus pas rond 15.40 uur. Ze begon de aangeleerde strategieën al direct toe te passen en zodoende vlogen de mindmaps en spinschema’s ons om de oren. Haar geleverde werk werd opgemerkt door de leraar en meerdere keren als voorbeeld gebruikt.
Nu was gistermiddag de laatste sessie en werd mama op school verwacht om te tonen wat ze nu precies geleerd had. Mama en Emma zaten tegenover de leraar en het was vanaf het begin van het gesprek duidelijk: hij had haar graag! Hij overliep haar schema’s en maps en bleef af en toe stilstaan. Op een gegeven moment had ze iets ondersteboven geschreven, dit begreep hij niet helemaal en dus ging hij ervan uit dat ze hier een foutje had gemaakt. Emma legde direct haar strategie uit en de leraar trok nog grotere ogen dan hij al had en zei ons dat hij zoiets voor de eerste keer meemaakte en dat zij het dan ook zo overduidelijk kon uitleggen. Knap!
Over haar methodes en werkhouding was hij ook duidelijk; Emma kon al vergeleken worden met iemand van het vierde middelbaar. Hij liet zelfs vallen dat hij sprakeloos was van haar werk. Mama vroeg dan of dit vaker gebeurde ;) en vrijwel direct liet hij verstaan dat dat eigenlijk nog nooit was voorgevallen…
Uitmuntend is ook nog een woord dat hij in zijn mond nam en als hij haar klastitularis zou zijn, zou hij Emma een voorbeeldleerling noemen.
Afijn, de complimentjes bleven binnenkomen en Emma nam deze rustig, vriendelijk en bescheiden in ontvangst.

Nondejiebelkes toch… wat hebben we toch een knappe dochter!

Comments (3) »

Afscheid van de lagere school

Zo worden ze geboren, zo drop je ze bij de crèche, zo staan ze te trappelen om naar de kleuterschool te vertrekken, zo ontvangen ze een kleuterschooldiploma en precies niet zo heel veel later wordt het Getuigschrift van Basisonderwijs overhandigd… Onze kleine Emma… nou ja, ze is ooit echt wel klein geboren, nu is het een fiere, lange, slanke jongedame van 12 jaar! Maar toch… onze kleine Emma wordt plots echt groot! Afgelopen dinsdagmiddag reikte de directeur haar hand en stopte daar een belangrijk papiertje in en met dat papiertje vertrekken we straks naar haar nieuwe school om de inschrijving definitief te maken. Emma vertrok deze ochtend dus voor de laatste keer naar ‘haar’ kleuter- en lagere school, de Villa Zonnebloem.
Mama probeerde, bijna tevergeefs trouwens, symbolisch zonnebloemen te planten, want tot dusver hebben de kinderen altijd iets met deze trotse bloemen gehad. De crèche noemde namelijk ‘De Zonnebloem’ en de lagere school noemde, zoals gezegd, ‘Villa Zonnebloem’. De geplante zonnebloemen werden de laatste weken eerder waterplanten met de overvloedige regenval, maar we blijven proberen!
We willen gewoon graag meegeven dat Emma haar lagere schoolcarrière met glans heeft doorstaan. Elk jaar hoorden we tijdens de individuele gesprekken dat het zo’n fijne meid is, dat ze zo vrolijk is en dat het allemaal ook inhoudelijk goed lukt. Haar laatste juf beschreef nog zo mooi hoe Emma altijd zichzelf is gebleven, daar waar de leeftijdsgenootjes naar elkaar en (bijvoorbeeld) elkaars kleding beginnen kijken… trok Emma zich hier weinig van aan en deed gewoon haar ding. De juf hoopt dan ook vurig dat ze haar eigenheid kan blijven behouden. Awel, we wensen vurig met haar mee!

Emma, je bent een geweldig fantastische meid en we wensen jou zo ongelooflijk veel plezier op de nieuwe school met nieuwe avonturen en vriendinnetjes in een nieuwe omgeving! Maar natuurlijk mag je eerst gruwelijk veel van je vakantie genieten! Je hebt het absoluut verdiend. Dikke kus, x

Comments (2) »

KMO = Keuze Middelbaar Onderwijs

Het is jullie vast niet ontgaan dat Emma zich in het zesde leerjaar bevindt van de lagere school. Ze verveelt zich (nog) niet op school, maar goed… dat komt gewoon omdat ze naar zo’n super toffe school gaat :)
Het is evenwel bijna tijd voor verandering. De leerstof van de lagere school heeft ze intussen onder de knie en dus volgt er een keuze. Daar waar wij, als ouders, nog volledig hebben gekozen naar welke kleuter- en lagere school ze zouden gaan, nu komt wel degelijk hun eigen mening nagenoeg op de eerste plaats. Een voordeel: in Mechelen zijn genoeg middelbare scholen! Dikke luxe, want er zijn zelfs meer dan genoeg GOEDE middelbare scholen. Voordeel of luxe… het maakt de keuze misschien ook net niet gemakkelijker. Afijn, Emma had haar selectie intussen gemaakt en had nog twee scholen op haar lijstje staan: het alom gekende BimSem en College Hagelstein. Deze laatste ligt overigens niet in Mechelen, maar in Sint-Katelijne-Waver.
Afgelopen zaterdag was het dan zo ver… niet alleen open deur dag van het middelbaar, nee… ook gelijk inschrijven. De keuze zou dus eindelijk vallen!
Mama had al een strategie bedacht, want voor het BimSem moet je serieus vroeg zijn om een plaatsje te bemachtigen. Ook al zijn hier 200 plaatsen voor het eerste studiejaar! We zouden dus vroeg opstaan en ons daar alvast inschrijven. Hagelstein zou in de namiddag worden bezocht.
We vroegen tips en trucs wat betreft de timing en inschrijving als voorbereiding. Emma en mama wilden om 7.30 uur vertrekken, ook al zou de inschrijving pas om 9 uur van start gaan. Dit zou ruim op tijd zijn. Tijdens het ontbijt, nam mama snel diagonaal het nieuws op Facebook door en daar meldde iemand dat er al werd gekampeerd bij BimSem… In volle paniek maakten we ons klaar, kamden we onze haren niet volledig en sprongen we op de fiets. Om 7.30 uur kwamen we aan en kregen we nummer 204 in onze handen geduwd :( Dan was het nog wachten tot ze effectief zouden beginnen met inschrijven. Uiteindelijk liepen we daar rond 12 uur buiten, stonden we dus op de wachtlijst en werd ons al lichtjes gewaarschuwd een plan B op te stellen, maak dat mee zeg! Nu… dat plan B hadden we natuurlijk wel al… we wisten niet eens zeker dat BimSem plan A zou zijn… maar we hebben toch ook graag een keuze :)
Alhoewel Hagelstein pas om 13 uur de deuren zou openen, stuurden we toch al papa op prospectie. Wie weet stonden ze hier ook al uren aan te schuiven. Een mens wordt paranoia van al die toestanden. Emma en mama fietsten direct van de ene naar de andere school alwaar we rond 12.30 uur aankwamen. We losten papa en Daan af en zo konden we opnieuw wat wachten. Hier ontvingen we bij binnenkomst nummer 24… dat motiveert toch al iets meer! De inschrijving verliep vlot, de rondleiding was tof, de mensen waren vriendelijk, de leerlingen zagen er meer dan gemotiveerd uit en Emma – en haar vriendinnetje Ida – liepen na een tijdje zelfstandig,  maar samen, rond in wat voor hen blijkbaar een nieuwe school kon worden. De studierichting stond ook al vast: Latijn! De meisjes gingen van een beetje blij naar mega enthousiast en op de terugweg straalde Emma en liet ze luid en duidelijk verstaan dat ze heel blij was met haar keuze. Ah, dacht mama, de keuze is dus gemaakt?!
Bij thuiskomst deed ze zo enthousiast haar verhaal dat ook Daan zijn keuze lijkt te hebben gemaakt voor over twee jaar ;) Maar hij mag volgend jaar ook alvast eerst eens alle scholen bezoeken om dan uiteraard zijn eigen keuze te kunnen maken. Laten we hopen dat we dan niet alsnog moeten gaan kamperen… zucht…

Leave a comment »

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Comments (1) »

Eerste concert

Sommige dingen moet je ver van te voren plannen. Soms zo ver van te voren, dat je het zelfs bijna vergeet :) Het is april 2015 wanneer bekend wordt gemaakt dat Marco Borsato weer een reeks concerten heeft ingepland. Een reeks ‘extra’ concerten mogen we er al bijna bij vermelden, want de eerste reeks Symphonica vlogen als zoete broodjes inclusief vleugels de deur uit om niet meer terug te keren. Traditiegetrouw bezoekt mama Monique af en toe eens een bezoekje aan meneer Borsato en dit in het gezelschap van haar vriendinnetje Esther. Zo wilden we dat uiteraard dit keer nog eens programmeren, alleen wilde mama dit keer de al veel te grote Emma eens meenemen.
Emma is namelijk misschien nog wel méér fan dan mama zelf. Verschillende keren zoekt ze zijn liedjes op de I-Pad op met de bijhorende teksten en zingt deze meerdere keren achter elkaar zodat ze de tekst direct uit haar hoofd kent… Achterstevoren ook misschien wel ;) Het is april 2015 en Emma is net jarig geweest… Dan wordt het maar haar kadootje voor onder de verlichte kerstboom!
En dan krijg je als 11-jarige een concertkaartje in je handen gedrukt met Kerstmis en kun je er eigenlijk nog helemaal niks mee aanvangen, NIKS! Maar Emma is een geduldige meid en keek gewoon reikhalzend uit naar de datum waarop ze haar allereerste echte grote concert zou gaan beleven.
Afgelopen zondag (28 februari) was het dan eindelijk zo ver! De week ervoor was ze een beetje ziek geweest en we schreven dan ook geen extra bezigheden in haar kalender zodat ze op en top zou kunnen uitrusten. Lichtjes verkouden en al een beetje hees stond ze zondagmorgen op. Zo blij als altijd!
We stapten in de auto, reden naar Zwijndrecht en zochten samen met Esther een gezellige zitplaats in de trein richting Amsterdam. De zaal, het licht, de mensen en dan uiteindelijk dé opkomst van de artiest zelf lijkt lichtjes overdonderend te zijn, maar niets is minder waar! Emma springt overeind, klapt zo hard als ze kan in haar handen en roept het uit, bij het zien van ongetwijfeld intussen ook ‘haar’ Marco Borsato!
De meeste liedjes kon ze gewoon meezingen en natuurlijk deed ze dit met volle overgave! Als Marco Borsato onze richting op kijkt en zijn duim omhoog steekt, is ze er rotsvast van overtuigd dat ie naar haar keek. En vanzelfsprekend lijkt ons dat ook gewoonweg voor de hand liggend. Telkens als hij onze kant kwam opgelopen, klapte Emma nog nét iets harder en zong ze duidelijk wat harder.
Na ruim 2 uur werd de aanvankelijk onvermoeibare Emma toch wat rustiger en liet ze zich iets meer onderuit zakken om zich aan het einde van het concert weer volledig te kunnen geven. De tussenkomst van de immer geliefde Frank Boeijen gaf haar een broodnodige rustpauze, want zijn liedjes zijn haar net iets minder bekend ;) Mama en Esther konden intussen lustig doorgaan!
Na een duur van bijna 3 uur hield Marco het echt voor bekeken voor die dag en strompelden wij weer rustig naar de trein die ons opnieuw via Rotterdam naar Zwijndrecht zou brengen. Het was overigens de allereerste matinee voorstelling, waarvoor blijkbaar ook voldoende belangstelling bestaat. Zeker ook ideaal voor ons, aangezien we daarna toch nog een hele rit voor de boek hadden.
Al met al stapten we rond 22.15 uur ongeveer thuis binnen en kon Emma haar eerste relaas doen bij papa. De volgende ochtend vond Emma gelukkig zelfs ook veel luisterende oren bij haar vriendinnetjes op school. En ook hier verkondigde ze met trots dat hij haar een duim omhoog had gegeven :)
Emma, het was mega fijn om je erbij te hebben. Wij genoten hierdoor niet alleen van het goede concert, maar misschien zelfs nog meer van jouw enthousiasme.

Comments (1) »