Archive for Emma

Gedichtje over schildpadden

Krak, krak, krak
Babyschildpadden komen naar boven
Ieuw, het is hier zo warm, net een oven
Ik ren naar de zee
De anderen komen met mij mee
Daar gaat mijn broertje, daar gaat mijn zusje
Daar gaat mijn tante, daar gaat mijn oom
Daar gaat mijn hele stamboom
Maar goed, ik ben in de zee… wat een verfrissing
Er komt een vis naar me toe en zegt: ‘Hallo broertje!’
Dat is vast een vergissing
Ik zie een mama en een baby dolfijn
Kende ik mijn mama maar, dat zou heerlijk zijn
Gelukkig zie ik iemand
Samen zwemmen we verder weg van het land
Dieper in de zee
Samen, wij alleen, met z’n twee

Gedicht in het kader van het project ‘Oceanen’, geschreven door Emma (11 jaar). Zo mooi en ontroerend… En het harde leven van een schildpad die zijn familie kwijtraakt :( Prachtig Emma!

Advertenties

Comments (2) »

Gesprekje Emma

Emma… Ons klein Emmaatje… Dit mooi wezentje lijkt helemaal klaar te zijn voor het zesde leerjaar. Af en toe moeten we het zelf hardop zeggen omdat we het zelf nog niet kunnen geloven. Voor haar is het maar logisch, maar voor ons was ze gisteren eigenlijk nog maar 1 maand oud ongeveer ;) Alle gekheid op een stokje, de tijd racet als een pijlsnelle wagen voorbij en dat merken we vooral aan deze momenten: een kind dat klaar is voor het laatste jaar van de lagere school!
Het individueel gesprek met de juf van Emma verliep – zoals verwacht – moeiteloos. Emma is een heel zelfstandige, die de leerstof goed en snel opneemt. Ze is enthousiast, durft te presenteren en kan goed met iedereen samenwerken. Als je dan toch juf bent (of meester!), dan wil je er zo wel een aantal in je klas hebben zitten, denken we dan altijd.
Alhoewel ze het hele jaar door weinig problemen heeft gehad met wiskunde, maakte Emma toch wel wat foutjes op haar eindtoets, maar de juf maakt zich zeker geen zorgen naar volgend jaar toe en dus doen wij dit ook niet. Ze heeft haar vakantie meer dan verdiend, want het was toch een ‘nieuw’ jaar. Het vijfde leerjaar is ook niet zo’n evident schooljaar, maar ze heeft dit glansrijk doorstaan.
Wisten jullie trouwens dat Emma geweldig enthousiast uit de Franse bergen was teruggekomen? Vol verhalen, vieze kleren én souvenirtjes voor ons allemaal! Haar bosklassen naar Verweggistan waren dus duidelijk toch een schot in de roos, iets wat we begin dit schooljaar nog niet hadden kunnen voorzien :)
Emma, we zijn megatrots op je! Je bent echt gegroeid (zowel letterlijk als zeker figuurlijk). Wie had kunnen denken dat je zonder heimwee naar de Pyreneeën zou kunnen vertrekken? Je bent echt een grote, fijne meid en jij mag vanmiddag verdiend beginnen te genieten van je vakantie!!

Comments (2) »

Stilte doorbreken of niet?

Het is inderdaad even stil geweest van onze kant. Radiostilte kunnen we het noemen, want echte komkommertijd is het nog niet. Eigenlijk is er gewoon best nog veel gebeurd, maar bleek er helaas net iets te weinig tijd om de blog aan te vullen. Dit realiseren we bij dezen dus :)
Om verder te gaan, waar we gebleven waren… Daan en Lotte zijn ontzettend enthousiast teruggekeerd van hun bosklassen in Brugge. Het was er geweldig leuk, ze hebben toffe dingen gedaan en ze genoten van het eten dat hen werd voorgeschoteld. Kortom, een zéér geslaagde editie van een vijfdaagse schoolreis.
Vorige week woensdagavond was het dan de beurt aan onze oudste. Emma ging niet gewoon op bosklassen, maar vertrok voor wel TIEN dagen naar de Franse Pyreneeën! Alstublieft! Net elf jaar geworden en er nu al voor zo’n lange tijd tussenuit trekken. Jullie kennen Emma intussen ook al wel een beetje en wie de vorige bosklassen via dit medium heeft meegemaakt, weet dat vertrekken niet de sterkste kant van Emma is. Integendeel zelfs. Vorige jaren sliep ze meestal de nacht voor vertrek niet en was ze ontroostbaar. Meestal viel ze uiteindelijk wel in slaap, gewoonweg wegens oververmoeid en een tekort aan tranen.
Dit keer begon dit gevoelige spelletje een maand voor vertrek al…. Ook niet evident als mama om je dochter dit te zien doormaken. Bovendien moet je zelf sterk blijven en maar blijven volhouden dat het uiteindelijk een geweldig mooi avontuur zal worden waar ze later fantastisch graag op terug zal blikken. Gelukkig waren we daar zelf ook wel van overtuigd, maar het blijft een moeilijk iets die pre-bosklassen. Een week voor vertrek leek het te veranderen en Emma fluisterde ’s avonds voor het slapen gaan een keertje: ‘Het klinkt een beetje gek, maar ik heb er eigenlijk wel een beetje zin in.’ Mama kon wel een gat in de lucht springen van blijdschap, maar hield zich ingetogen in. En zo vertrok ons Emmaatje zonder teveel tralala woensdagavond met de bus naar het verre dorpje nabij de Spaanse grens. Een gevoel van overweldigende trots spoelde door heel ons lijf. Dat had ze toch maar even flink geflikt!! Het heeft haar enorm geholpen te weten bij wie ze in de tent zou slapen en naast wie ze – zowel op de heen- als de terugreis – in de bus zou zitten. Ze is graag voorbereid, zoveel is duidelijk!
Gelukkig ging een goede vriend van ons mee als begeleidende ouder en zodoende weten we zeker dat ze in goede handen is en krijgen we zelfs een korte update over hoe het met onze dochter gaat. Het gaat goed met haar, echt waar! We ontvingen twee foto’s en ze kijkt zo gelukkig!

Emma tijdens een forse wandeling in de bergen

Emma tijdens een forse wandeling in de bergen

Even pauzeren en lachen naar het vogeltje

Even pauzeren en lachen naar het vogeltje

Nu is het intussen dinsdagavond en aankomende vrijdagmiddag komt ze weer thuis, ze zal onnoemlijk welkom zijn :)

En wat is er dan nog allemaal gebeurd waardoor de blog zo waardeloos werd achtergelaten? Awel… mama Monique werkt nu voor een aantal weken als bijna duurzaamheidsambtenaar op een gemeente. Tijdelijk iemand vervangen die al lange tijd afwezig is. Daarnaast werd ze vorige donderdagochtend geopereerd aan haar ogen. Dat werd tijd horen we jullie denken… of roepen… Maakt niet uit! Het werd inderdaad tijd, en nu is het gelukkig achter de rug. Langzaam maar zeker kan ze alles weer wat zien, maar het blijft spectaculair dat ze nu al kan lezen… zonder bril of lenzen welteverstaan ;)

Een kort, maar weliswaar redelijk krachtige update van onze kant. Nu is de stilte weer even doorbroken… maar voor hoe lang…

Comments (1) »

Vriendschapsfeestje

Gisteren, op woensdagmiddag, vond Emma haar laatste feestje plaats. Inderdaad, je leest het goed: haar ‘laatste’ feestje. Tegenwoordig wordt er wat af gevierd als er iemand jarig is (geweest). Op de kalender prijkte nog altijd het nog immer zo belangrijke kinderfeestje. Dit woord durven we al bijna niet meer in onze mond te nemen, want deze 11 tienermeisjes kunnen we moeilijk nog onder de noemer plaatsen van ‘kindjes’.
Ze voorspelden niet al te goed weer en dus had mama Monique een binnenprogramma verzonnen (vele creatieve bezigheden). Diezelfde ochtend haalde ze nog allerlei spulletjes in huis, maar de weergoden waren ons goedgezind en van dit alles bleek uiteindelijk niets nodig te zijn. Dit zullen we dan maar bewaren voor een volgende keer of voor wanneer er opnieuw nog eens meerdere kinderen rond dwarrelen in ons huis.
Een vriendinnetje van mama, Liesbet, volgt zelf een opleiding om yoga te mogen geven. Dit moet natuurlijk getest worden en mama stelde daarom voor om dit alvast eens bij ons uit te komen proberen. Zo sloegen we twee vliegen heel hard met een klap: Liesbet kon oefenen/testen en mama vulde zo een deel van het feestje met wel een heel leuke activiteit: yoga. De huiskamer werd tijdelijk (bijna) leeggehaald en de matjes kwamen tevoorschijn. Er werd rond vriendschap gewerkt en iedereen genoot met volle teugen van dit deel van het feestje. Missie geslaagd :)
Daarna was het tijd om een cakeje te eten (of twee… of drie…) en om buiten enkele spelletjes te doen. Per twee vormden de tieners (+ Daan en Lotte die eigenlijk ook gewillig meededen) een team en moesten ze o.a. dieren uitbeelden, tegenstanders aan het lachen proberen te maken, een kruisspel overleven en hun allerbeste spagaat tonen. De turnervaring van Emma, Lotte en Emma haar vriendinnetje van de turnles Yasmina, kwam nu vanzelfsprekend wel erg goed van pas.
Daarna werden de kadootjes in rap tempo opengemaakt, want onze tijd zat er bijna op! De eerste ouders druppelden al binnen toen Emma nog maar aan haar tweede kadootje begonnen was. Aangezien het zo voorbij was gevlogen, moet het wel een leuk feestje geweest zijn!
Emma heeft genoten en voor zover wij konden zien, de andere meisjes + klasgenootje Surafel (enige jongen!) ook. We denken dus dat we er redelijk zeker van uit mogen gaan dat iedereen plezier heeft gehad! Enkele sfeerbeelden:

Wie het eerst lacht... is af!

Wie het eerst lacht… is af!

Niet lachen Emma, het spel is nu nog niet begonnen!

Niet lachen Emma, het spel is nu nog niet begonnen!

Toon je beste spagaat

Toon je beste spagaat

Na een spannende finale van Chinees voetbal won Paris

Na een spannende finale van Chinees voetbal won Paris

Yoga met als thema 'vriendschap'

Yoga met als thema ‘vriendschap’

Probeer ook maar eens thuis

Probeer ook maar eens thuis

We sluiten het yoga momentje af met een massagetrein!

We sluiten het yoga momentje af met een massagetrein!

Comments (1) »

Er was er één jarig… HOERA

Er was er één jarig… en niet zomaar iemand, nee onze eerst geborene en zij werd afgelopen zondag alweer 11 jaar! Er blijken dus ‘plots’ elf jaar voorbij gevlogen te zijn, want we kunnen het ons allemaal nog zo goed herinneren. Op zo’n dag als een verjaardag openen we ook gerust die nostalgische doos van herinneringen en babbelen we over de zwangerschap en een in dit geval opgroeiende Emma. Zij komt zelf met vragen en wij geven er graag en gretig antwoord op. Heerlijk om even terug in de tijd te gaan en dit dan eigenlijk een beetje samen terug te beleven :)
5 April viel dit jaar in een (weliswaar druk) weekend, dus is er niets zo leuk dan het op de dag zelf te vieren. Gelukkig konden de meeste familieleden en vriendjes dit opnieuw met ons meevieren.
De week ervoor was ze zelf al met de voorbereiding begonnen. Zij had wel wat ideetjes m.b.t. hapjes en drankjes en dus werd er netjes een boodschappenlijstje voor mama opgesteld. Emma had duidelijk rekening gehouden met de wensen en voorkeuren van andere mensen en vriendjes, dus dit werd zonder morren voor haar voorzien.
De avond ervoor hebben we samen met Emma de slingers opgehangen, want dit wilde ze graag eens zelf doen. Lotte is altijd al handig en snel geweest in het opblazen van allerhande ballonnen, dus zij werd eveneens ingeschakeld. Ook al is ze dus intussen +10… ze wil nog altijd heel graag slingers, ballonnen en kaarsjes op de taart :) Geen probleem!
Emma werd ’s ochtends al veel te vroeg wakker en het lukte haar niet om nog even terug in slaap te vallen. Ook al werd ze 11, ze is nog even zenuwachtig en bovendien had ze er enorm veel zin in. Ze had zich al mooi in haar nieuwe outfit gehesen, heeft dan nog een flinke tijd staan helpen in de keuken (o.a. het gehakt kneden voor de soepballetjes) en kon dan niet wachten tot het feest los zou barsten. Als eerste kreeg ze al een kadootje van papa en mama, dan nog iets van Lotte en natuurlijk ook van Daan. Ze werd bijna wild van enthousiasme toen ze haar ‘piano’ zag en ook het creatieve ‘doe-boekje’ van Lotte en het boekje ‘101 dingen die je gedaan moet hebben voor je 12 bent’ van Daan kon op veel blij- en dankbaarheid rekenen.
Van alle gasten kreeg ze nog vele kadootjes, teveel om allemaal op te noemen. Behalve eentje dan… (we zouden er eigenlijk een heel eigen bericht over kunnen schrijven!). Emma is verliefd! En niet zo’n beetje ook! Of we dit hier mogen publiceren? Zeker, ze maakt er echt geen geheim van. Tijdens het bekijken van alle films zwijmelde ze er al op los. Een overduidelijk geval van verliefdheid. Nu kwamen ze de vrijdag vóór haar verjaardag nog eens op de buis tijdens Karrewiet. De liefde laaide weer intens op! En dus stuurde mama nog snel een mailtje naar iedereen met de vraag om voor een poster/foto te zorgen van… Fred en George Wemel (grote ondeugende tweelingbroers van Ron Wemel, beste vriend van Harry Potter). Oma zorgde ervoor en bij het openen van dit kadootje… boog ze voorover, viel haar mond open en kon ze de eerste minuut geen woord uitbrengen. Ze gaf deze twee grote broers een kus en oma kreeg er een dikke knuffel bovenop. Trots verkondigde ze dat dit haar schatjes waren! ’s Avonds werden ze netjes naast haar bed gelegd en ’s ochtends kwamen ze weer met haar naar beneden. Intussen hebben we de twee knapen ingekaderd en pronken ze op haar nachtkastje. Een mooi geprinte foto van Fred en George, dat werd haar absolute topkadootje!

Bedankt aan iedereen die er was. Ze heeft genoten van het begin (zondagochtend) tot het eind (maandagavond!). Emma, nogmaals – via deze weg – gefeliciteerd met je 11e verjaardag. Je bent een prachtige meid, op alle vlakken, en we zijn ongelooflijk trots op jou! Dikke kus!
Emma kneedt gehakt Emma is jarig

Leave a comment »

To veggie or not to veggie?

To veggie or not to veggie? Dat was dé hamvraag (slimme woordkeuze) van deze week voor Emma. Emma stelde namelijk zelf afgelopen zondagavond voor om een vegetarische week in te voeren, voor zichzelf dan. Vanaf maandag zou ze een week lang geen vlees eten. Dit kwam voor mama niet echt als een donderslag bij heldere hemel. Zij voelde dit al langer aankomen. Emma is nu eenmaal een grote dierenvriendin en ze stelt zich al langer vragen bij dat vlees wat op haar bord verschijnt. Dus, goedgekeurd… Emma heeft een vegetarische week!
Zoals elke dag is het wel altijd Emma die als eerste na school vraagt wat de pot zal schaffen die dag. Ze is graag op de hoogte van ALLES en traditiegetrouw vraagt ze dus ook naar het stukje vlees om dan toch snel terug te beseffen dat ze deze informatie deze week eigenlijk niet nodig heeft. Bij het begin van de maaltijd en ze een aantal worsten in de pan zag liggen, begon ze toch lichtjes te kreunen en zag ze het eventjes niet meer zitten. Toch hield ze vol en at ze die dag inderdaad geen vlees. Op dinsdag viel het haar toch wat zwaarder en zwichtte ze voor een stukje vlees, halverwege de maaltijd. Ze kon het niet meer aan, nam dan toch een hapje en toen het toch niet zo lekker bleek te zijn, begon ze stipt terug aan haar vegetarische week ;) Het stukje vlees werd van haar bord geschoven en ze ging verder. Gisterenavond had mama gehaktballen op het menu staan, van die grote… hmmm… En dat moet Emma ook gedacht hebben, want opnieuw vertrok haar hele gezicht bij het zien van het ‘verboden stukje vlees’. Haar moed zakte tot onder de grond, ze trok haar allerzieligst gezichtje en sprak zichzelf toe: ‘Het is gedaan, ik stop met de vegetarische week… Ik wil ook een bal!’ En zo kwam er een abrupt einde aan haar vleesvrije week.

Maar we willen haar gerust een beetje helpen en wellicht is dit hopelijk hét steuntje in de rug die de jongens van dit gezin nodig hebben. Mama voert gewoon één of meerdere vegetarische dagen per week in. Dan hoeft Emma niet te kiezen. De jongens zullen het echter niet zomaar aanvaarden. Mama probeerde dit al eens eerder en kreeg zeer verontwaardigde blikken toegeworpen. Papa durfde het toen al niet meer te vragen, maar zijn zoon liet direct van zich horen: ‘Waar is het vlees???!!!’ Het worden dus spannende tijden hier… Wens ons succes :) Alle tips en trucs zijn altijd welkom!

Comments (2) »

Turnsters/-sterren

Onze meisjes turnen zo ontzettend graag. Nee, het absolute topniveau zullen ze niet halen. En stiekem halen we daarbij opgelucht adem, want gezond kan dat niet zijn voor een opgroeiend lichaampje. Maar ze genieten er des te meer van en vertrekken elke week met een glimlach van oor tot oor naar de turnles. Dan lijkt het ons een goed gekozen hobby :)
Bij een hobby zoals turnen hoort meestal een optreden, een jaarlijks optreden, een groots optreden… en blijkbaar niet het eerste optreden, want dit jaar was het maar liefst de 149e editie voor deze turnclub! Dat belooft voor volgend jaar! Het is inderdaad altijd een groot spektakel met muziek, licht, dans en turnen. Alle groepen komen aan bod, wat zoveel betekent als meerdere uren stil kunnen zitten… op een houten bankje… Dit keer bleken ze de groepen gesplitst te hebben en trad Emma dus alleen zaterdagavond op en Lotte zondagmiddag. Mama, die de meisjes begeleidde, was dus verplicht om de twee sessies volledig uit te zitten. Ze trommelde papa en de overige twee kotertjes op wanneer het nodig was zodat deze drie persoontjes niet 2x 3,5 uur moesten bankhangen.
Emma was zenuwachtig, voelde zich lichtjes ongemakkelijk in het nieuw verworven turnpakje en was best bang dat ze een foutje zou maken. Lotte daarentegen stond te stuiteren van plezier en was absoluut niet zenuwachtig. Zowel het nummer van Emma als dat van Lotte zat mooi in elkaar en er werd mooi geturnd. Een optreden van de meisjes om trots op te zijn. Ze spetterden allebei en zagen er groter, ouder en echt wel professioneler uit in de turnpakjes. Natuurlijk hebben we een paar fotootjes genomen om jullie toch ook een idee te geven. Helaas werden de foto’s genomen met de telefoon en wanneer deze volledig ingezoomd is… blijft er weinig kwaliteit over. Zoals gezegd… het ging om het idee ;)

Lotte rondt haar koprol af (rechts)

Lotte rondt haar koprol af (rechts)

De eindpose (Lotte in het midden ongeveer)

De eindpose (Lotte in het midden ongeveer)

Emma op de balk (midden)

Emma op de balk (midden)

Emma maakt een mooie radslag (achterste)

Emma maakt een mooie radslag (achterste)

Comments (1) »