Posts tagged concert

Eerste concert

Sommige dingen moet je ver van te voren plannen. Soms zo ver van te voren, dat je het zelfs bijna vergeet :) Het is april 2015 wanneer bekend wordt gemaakt dat Marco Borsato weer een reeks concerten heeft ingepland. Een reeks ‘extra’ concerten mogen we er al bijna bij vermelden, want de eerste reeks Symphonica vlogen als zoete broodjes inclusief vleugels de deur uit om niet meer terug te keren. Traditiegetrouw bezoekt mama Monique af en toe eens een bezoekje aan meneer Borsato en dit in het gezelschap van haar vriendinnetje Esther. Zo wilden we dat uiteraard dit keer nog eens programmeren, alleen wilde mama dit keer de al veel te grote Emma eens meenemen.
Emma is namelijk misschien nog wel méér fan dan mama zelf. Verschillende keren zoekt ze zijn liedjes op de I-Pad op met de bijhorende teksten en zingt deze meerdere keren achter elkaar zodat ze de tekst direct uit haar hoofd kent… Achterstevoren ook misschien wel ;) Het is april 2015 en Emma is net jarig geweest… Dan wordt het maar haar kadootje voor onder de verlichte kerstboom!
En dan krijg je als 11-jarige een concertkaartje in je handen gedrukt met Kerstmis en kun je er eigenlijk nog helemaal niks mee aanvangen, NIKS! Maar Emma is een geduldige meid en keek gewoon reikhalzend uit naar de datum waarop ze haar allereerste echte grote concert zou gaan beleven.
Afgelopen zondag (28 februari) was het dan eindelijk zo ver! De week ervoor was ze een beetje ziek geweest en we schreven dan ook geen extra bezigheden in haar kalender zodat ze op en top zou kunnen uitrusten. Lichtjes verkouden en al een beetje hees stond ze zondagmorgen op. Zo blij als altijd!
We stapten in de auto, reden naar Zwijndrecht en zochten samen met Esther een gezellige zitplaats in de trein richting Amsterdam. De zaal, het licht, de mensen en dan uiteindelijk dé opkomst van de artiest zelf lijkt lichtjes overdonderend te zijn, maar niets is minder waar! Emma springt overeind, klapt zo hard als ze kan in haar handen en roept het uit, bij het zien van ongetwijfeld intussen ook ‘haar’ Marco Borsato!
De meeste liedjes kon ze gewoon meezingen en natuurlijk deed ze dit met volle overgave! Als Marco Borsato onze richting op kijkt en zijn duim omhoog steekt, is ze er rotsvast van overtuigd dat ie naar haar keek. En vanzelfsprekend lijkt ons dat ook gewoonweg voor de hand liggend. Telkens als hij onze kant kwam opgelopen, klapte Emma nog nét iets harder en zong ze duidelijk wat harder.
Na ruim 2 uur werd de aanvankelijk onvermoeibare Emma toch wat rustiger en liet ze zich iets meer onderuit zakken om zich aan het einde van het concert weer volledig te kunnen geven. De tussenkomst van de immer geliefde Frank Boeijen gaf haar een broodnodige rustpauze, want zijn liedjes zijn haar net iets minder bekend ;) Mama en Esther konden intussen lustig doorgaan!
Na een duur van bijna 3 uur hield Marco het echt voor bekeken voor die dag en strompelden wij weer rustig naar de trein die ons opnieuw via Rotterdam naar Zwijndrecht zou brengen. Het was overigens de allereerste matinee voorstelling, waarvoor blijkbaar ook voldoende belangstelling bestaat. Zeker ook ideaal voor ons, aangezien we daarna toch nog een hele rit voor de boek hadden.
Al met al stapten we rond 22.15 uur ongeveer thuis binnen en kon Emma haar eerste relaas doen bij papa. De volgende ochtend vond Emma gelukkig zelfs ook veel luisterende oren bij haar vriendinnetjes op school. En ook hier verkondigde ze met trots dat hij haar een duim omhoog had gegeven :)
Emma, het was mega fijn om je erbij te hebben. Wij genoten hierdoor niet alleen van het goede concert, maar misschien zelfs nog meer van jouw enthousiasme.

Advertenties

Comments (1) »