Posts tagged cultuur

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Advertenties

Comments (1) »

Vakantie op het water

Nu blijkt dat we de hele zomervakantie nog niets van ons hebben laten horen, moeten we toch eens werk maken van een soort van inhaalbeweging. De komende dagen hopen we dus nog enkele berichtjes te kunnen plaatsen, maar laten we beginnen met waar onze vakantie eigenlijk ook mee begon: een cruise!
Opa en oma Brussel zijn dit jaar 40 jaar getrouwd en om dit te vieren, namen zij hun hele gezin mee op vakantie. Niet zomaar een vakantie, maar een vakantie op het water. Alhoewel we in de lucht begonnen, daarna een bus en een soort tram namen, we de benenwagen ook nog hebben gebruikt… stapten we uiteindelijk op een schip. Het cruiseschip Magnifica van MSC telt wel zo’n 300 meter in lengte en biedt plaats aan 4.000 mensen (waarvan overigens 1.000 personeelsleden!). Dit magnifieke schip liet ons in Venetië instappen en vertrok rond 17.00 uur op zondag 5 juli om de volgende dag ’s ochtends aan te komen in Brindisi. Dit ligt nog altijd in Italië, in de hak van de beruchte laars van dit mooie land. We hebben hier zalig rond gekuierd langs de kustlijn, door het centrum en aten uiteindelijk een overheerlijk Italiaans ijsje.
Tegen het eind van de middag vertrekt het schip meestal opnieuw om dan elke ochtend weer op een andere bestemming aan te komen. De volgende dag was het de beurt aan Griekenland, we meerden aan om precies te zijn in Katakolon. Hier besloten we de bus te nemen naar Olympia, alwaar we de archeologische site bezochten van waar ooit het begin van de Olympische Spelen kon worden opgetekend. Het was intussen bloedjeheet, maar we hebben goed rondgekeken en mama Monique en Emma hebben zelfs gesprint op het Olympisch ‘veld’ waarna we allebei minstens een halve liter water nodig hadden!
De volgende dag was het tijd voor een nieuwe ontdekking, een nieuwe stad… een nieuw land: Turkije. Halte: Izmir. Het bleef bijna onmenselijk warm en de zweetdruppeltjes parelden langzaam bij iedereen van boven naar beneden. Tante Klaartje en Toon besloten om Efeze te bezoeken. Aangezien dit zo’n 80 km verwijderd was van onze stopplaats Izmir besloten wij, inclusief opa en oma, om in Izmir zelf te blijven en om op tijd terug naar het schip te keren zodat we eens rustig konden genieten van het zwembad op het schip. Over het algemeen was het namelijk vreselijk druk eens we allemaal op het schip moesten vertoeven, dus een rustig momentje klonk ons als muziek in de oren en we hebben er dan ook met volle teugen van genoten.
De dag erna bevonden we ons nog altijd in hetzelfde land, maar in de immens grote stad Istanbul. We waren werkelijk onder de indruk van de grootte van de stad. Ook toen we de haven ’s avonds verlieten, bleven we geruime tijd langs deze prachtige stad varen. Er leek werkelijk waar geen einde aan te komen! De Blauwe Moskee met haar zes minaretten was duidelijk te zien vanaf de haven en natuurlijk brachten we deze bezienswaardigheid een bezoek. Na een tijd te hebben staan aanschuiven in de rij, de vrouwen een hoofddoek en/of een compleet gewaad aangemeten kregen, trotseerden we de zweetvoetengeur van iedere toerist die zijn/haar schoenen moest uitdoen. Het is een mooi gebouw, echt waar, maar we waren stiekem opgelucht om de ‘frisse’ stadslucht van Istanbul weer te kunnen inademen. Emma was overigens overdonderd door het aantal straathonden dat we overal tegenkwamen en besloot elke keer opnieuw om te vragen of ze die (of die… of die) mee naar huis mocht nemen. Na een korte adempauze bezochten we het aan de andere kant liggende Hagia Sofia, een voormalige kathedraal en moskee dat nu dienst doet als museum en bekend staat als het mooiste gebouw van de wereld. Wel, dat klopt wel denken wij. Heel mooi en absoluut dus de moeite waard om eens binnen te springen. Na een drankje besloten we de Grand Bazaar te verblijden met een bezoekje. Dit moesten we, en zeker de kinderen, toch hebben meegemaakt. Opvallend was dat je hier helemaal niet zo werd lastiggevallen door opdringerige verkopers. Een pluspunt dus. Dat we ons uiteindelijk toch hebben laten bedonderen kan eventueel als een minpuntje bekeken worden ;) Papa Joos was voor Daan op zoek naar een shirt van Galatasaray met de naam Sneijder op. De aardige man liet er een zien (MET de naam op!) en liet ons dan kiezen uit het ‘uit’ of ‘thuis’ shirt. Natuurlijk hebben we de prijs serieus naar beneden gekregen, dat is nu eenmaal Turkse sport, maar bij terugkomst in onze kajuit bleek er Burak op te staan, en geen Sneijder. Nu moesten we tot thuis wachten om op het internet te kunnen opzoeken wie in hemelsnaam Burak is. Gelukkig kunnen we jullie dus achteraf mededelen dat deze prima jongen wel degelijk een zeer goede voetballer is. Een kleine opluchting!
Toen we die avond terug aan boord stapten, moesten we ons klaarmaken om de volgende dag de hele dag op zee te blijven. Geen uitstap om te plannen, maar gewoon luxueus (maar veel te druk) luieren aan het zwembad, spelletjes spelen, eten, nog eens vers fruit halen, etc. etc.
Intussen zijn we aangekomen op zaterdag 11 juli en stond Dubrovnik, Kroatië, klaar om ons met open armen te ontvangen. Niet alleen ons trouwens, nee… er lagen nog twee andere geweldig grote cruiseschepen in de haven van deze absoluut prachtige stad. We hebben de stadsmuren van het oude gedeelte van de stad beklommen en we kunnen moeilijk onder woorden brengen wat we daar zagen/voelden. Zonder woorden, gewoon- en simpelweg prachtig. Waar je ook keek, vooral bij de kustlijn, leek het op een postkaartje. De helderblauwe zee maakte het uiteraard helemaal af. We besloten hier direct om ooit nog eens terug te komen!
Eenmaal terug in onze kajuiten was het tijd om nagenoeg alles al in te pakken, de koffers moesten namelijk al net na middernacht in de gang worden gezet zodat deze logge dingen gedurende de nacht naar beneden konden worden gebracht. Juist, we waren aan het einde gekomen van onze week op zee. Opnieuw werd het schip mooi geparkeerd aan de kade en konden we uitstappen, dit keer voor de laatste keer. We dropten onze grote koffers ergens om dan nog een dagje van Venetië te genieten. We wandelden rond door de vele steegjes, aten een zalige pizza, keken rond op het San Marco plein, namen een watertaxi en bestelden tot slot nog eens zo’n overheerlijke gelato! Hoe kan het ook anders!
’s Avonds namen we de trein naar Treviso (kwestie van echt alle vervoersmiddelen te hebben gebruikt deze week ;)), aten we met Italiaanse vrienden een overheerlijke pasta, brachten we de nacht door in een hotel om de volgende dag terug naar Zaventem te vliegen. Heerlijk was het! En nu nog een paar fotootjes:

Het San Marco plein in Venetië

Het San Marco plein in Venetië

Zucht... Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zucht… Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zo zag ons schip eruit... de bovenkant dan

Zo zag ons schip eruit… de bovenkant dan

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Ons schip, de Magnifica

Ons schip, de Magnifica

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Opa, oma en de kids in Olympia

Opa, oma en de kids in Olympia

Vader en dochter in Brindisi

Vader en dochter in Brindisi

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

Comments (1) »

Stilte in huis…

Die beruchte tijd van het jaar is weer aangebroken… de periode van de bosklassen! Vanochtend was het de beurt aan Lotte en Daan. Aangezien we een druk feestweekend hadden gepland inclusief voetbaltoernooi, stonden de koffers sinds vorige week donderdagavond al klaar. Samen met mama ingepakt en klaar om voortgesleept te worden richting Brugge! Dit keer mogen we eerder spreken van stadsklassen dan van bosklassen :)
Met een druk schema, dat de juffen uitvoerig aan de ouders hebben doorgegeven, voor de boeg kwam het vertrek telkens een dagje dichterbij. En hoe leuk het allemaal ook leek/lijkt, mama voelde de armpjes van haar dochter Lotte toch net iets meer dan anders bij de welterusten-knuffel. Ze keek ietwat beteuterd, maar kon het wel loslaten en viel rustig in slaap. De volgende ochtend, deze ochtend dus, ook wel bekend als de ochtend van vertrek, stond ze nog altijd lichtjes sip op en deelde ze mee dat ze het toch wel ineens ‘snel’ vond gaan. De stadsklassen leken zo ver weg en nu stonden ze prompt voor de deur.
Daan had van dit alles geen last. Hij keek er enorm naar uit om richting Brugge te vertrekken. Het thema waarrond ze zouden gaan werken, sprak hem ook enorm aan: de Middeleeuwen! Ze zouden cultuur gaan opsnuiven, daar is Brugge immers de perfecte locatie voor. Tijd om te ravotten, spelen, vies worden zou er ook zijn op het domein waar ze zullen verblijven.
’s Avonds zal er nog een keer een ‘free podium’ zijn, daar kijkt Lotte dan weer enorm naar uit. Persoonlijk denken we dat Daan zich heel ver achterin de zaal zal verstoppen ;) Hier wil hij liever niets mee te maken hebben. De laatste avond zal in het teken staan van een Middeleeuws feest. De verkleedkleren zijn ingepakt, een jonkvrouw en een ridder zullen hun opwachting maken die avond.
Ze zijn goed vertrokken deze ochtend en we zijn er zeker van dat we ze aankomende vrijdag, na 4 nachten, vreselijk moe, ongelooflijk vies, geweldig prikkelbaar inclusief een berg vuile was terug in onze armen kunnen sluiten. En stiekem kijken we daar nu al naar uit…

Gepakt met een grote rugzak slaapspullen en koffer kleding... klaar voor vertrek!

Gepakt met een grote rugzak slaapspullen en koffer kleding… klaar voor vertrek!

Leave a comment »

Tripje door Berlijn

Sommige dingen moet je ver op voorhand plannen. Een uitje met vrienden/vriendinnen is daar het perfecte voorbeeld van! Al jaren zeggen we dat we er eens met drie op uit trekken, vorig jaar hadden we het ideale idee en boekten we gelijk een vlucht! We hadden een plan, een reisdoel en een zogezegd vrij (gemaakt) weekend. We waren er klaar voor. Samen met vriendinnetjes Anne en Marianne uit Nederland vertrok Monique afgelopen vrijdagochtend héél vroeg naar Berlijn.
Al snel werd ons duidelijk dat Berlijn een stad van contrasten is. Op vrijdagavond trokken we naar ‘Neue Heimat’ in de wijk Friedrichshain. De lallende, bijna omvallende, rockende en alternatieve mensen waren hier alom vertegenwoordigd. De volgende ochtend zag je hier nagenoeg niets meer van (behalve de achtergelaten puinbende), maar stonden er wel Jehova-getuigen op de hoek van het station om de Heer te verkopen. Ook zagen we op de grote Friedrichstrasse een gefrustreerde Porsche bestuurder… achter een traditiegetrouwe Trabant. Zoiets kom je alleen hier tegen, denken we dan. Alles kan in Berlijn. Creatieve geesten zijn hier meer dan welkom, sterker nog… we denken dat iedereen hier welkom is.
Berlijn, met haar brede stoepen en allées inclusief de vele bomen, haar enorme gebouwen en velerlei indrukken, heeft ook indruk op ons gemaakt. Wij genoten met volle teugen van de verschillende ontbijtadresjes, de hippe winkeltjes, de verschillende sferen en haar rijkdom aan geschiedenis en cultuur. Van te voren hadden we een paar bezienswaardigheden op ons ‘to do’ lijstje gezet, verder waren we volledig onvoorbereid. Een echte tip trouwens voor een ontspannende stedentrip. Uiteindelijk kun je toch niet alles gezien krijgen in 2,5 dagen en nu keerden we op zondagmiddag met een meer dan tevreden gevoel terug naar huis. Wij hadden immers gezien wat we wilden gezien hebben, daarnaast hebben we genoten van de vele extraatjes waarop we werden getrakteerd door deze grote stad. De stad schonk ons overigens ook loodzware benen nadat we gedurende ons verblijf zeker wel een marathon hadden afgewandeld. Voor ons gevoel toch :)
We hebben de overblijfselen van de Muur gezien aan beide kanten van de stad, op vrijdagavond aten we streetfood en dronken we wijn in Neue Heimat, op zaterdag ontdekten we alle hoekjes en straatjes van Friedrichshain en kwamen we ’s avonds terecht in Clarchen’s Ballhaus waar een onwerkelijk goeie band alle liedjes van de wereld de baas kon en het dak eraf blies (en dat is sterk, want ze waren maar met twee!), op zondag trokken we naar het politieke gedeelte met o.a. de Reichstag, liepen we langs de Brandenburger Tor en kozen we resoluut voor het Holocaust monument. De 2.711 betonblokken laten gegarandeerd een herinnering en een indruk achter, zoveel is zeker.
En om toe te voegen… dit alles onder veelal een stralend zonnetje en uiteraard in uitstekend gezelschap! Vriendinnen voor het leven: we hebben verteld, geadviseerd, gevraagd en bovendien enorm hard gelachen, gedanst en gezongen! Wat een zalige ervaring :)

Als echte toeristen... we zijn er!

Als echte toeristen… we zijn er!

De bekende wereldklok op de Alexanderplatz

De bekende wereldklok op de Alexanderplatz

Quote

Quote

Richting ons avondje 'Neue Heimat'

Richting ons avondje ‘Neue Heimat’

De Muur... links West- en rechts Oost-Berlijn

De Muur… links West- en rechts Oost-Berlijn

Stukje overgebleven Muur, versierd door East Side Gallery

Stukje overgebleven Muur, versierd door East Side Gallery

Alsof de tijd had stilgestaan... we vonden vele pasfotohokjes... en moesten het uitproberen

Alsof de tijd had stilgestaan… we vonden vele pasfotohokjes… en moesten het uitproberen

De bekende Brandenburger Tor: een nog bestaande stadspoort

De bekende Brandenburger Tor: een nog bestaande stadspoort

Terug in de tijd?

Terug in de tijd?

Te midden van het Holocaust monument - even rustig de tijd nemen

Te midden van het Holocaust monument – even rustig de tijd nemen

Holocaust monument... mooi en indrukwekkend

Holocaust monument… mooi en indrukwekkend

Comments (1) »

Hotelbezoekje

Ja, ik kijk graag naar huizen. Ja, ik kijk ook stiekem graag bij mensen naar binnen. Niet om te weten wat ze daar allemaal uitspoken, maar gewoon om te weten hoe het eruit ziet, hoe ze het hebben ingericht, of het gezellig is of niet,… Geef toe, iedereen piept toch wel eens ergens naar binnen als het buiten donker is en binnen de aantrekkelijke lampjes branden???
Af en toe mag ik ook eens ‘legaal’ binnen neuzen, meestal niet in huizen. Dat dan weer niet. Wel in hotels, ook leuk! En zeker als het hotel in je eigen stad gelegen is. Nog meer als het een hotel is dat je altijd al eens van binnen hebt willen bekijken. Gisteren was dan ook een bijzondere dag voor mij. Zo blij als een kind was ik. Ik had een afspraak met de Sales Manager van Martin’s Hotels en hij stelde voor om samen te komen in Martin’s Patershof, te… Mechelen. Heerlijk!
Na een korte introductie liet ik dus ook wel direct verstaan dat ik zeer te spreken was over zijn voorstel om hier af te spreken. Dit hotel had immers altijd al tot mijn verbeelding gesproken. Uiteraard kon hij nu bijna niet anders dan mij voor te stellen om een korte rondleiding te organiseren. Nou, heel graag meneer! Dus zodra alles besproken was, kon het grote avontuur beginnen. Mijn nieuwsgierigheid werd gestild en mijn geduld beloond: wat een pareltje van een hotel! Wat een slimme architect moet dat geweest zijn om oude en nieuwe elementen zo mooi met elkaar te verbinden. Om al het hedendaags comfort toe te voegen aan een prachtig oude kerk. Het is dan ook niet voor niets een uniek concept in Europa! De gehele kerk werd op en top omgevormd tot een tophotel, met kamers in ofwel het klooster ofwel in de kerk. De prachtige gewelven en/of gebrandschilderde ramen zijn zichtbaar in de verschillende kamers. De ontbijtruimte kreeg een plaatsje vóór het altaar. Elk moment wordt men herinnerd aan het feit dat je mag genieten van deze schoonheid.
Zo’n tophotel hoort ook – naar mijn bescheiden mening – thuis in een stad als Mechelen. Mechelen is misschien (nog) niet zo bekend bij het grote publiek, maar wint meer en meer harten. De stad is niet te vergelijken met steden als Antwerpen, Brussel, Gent of Brugge, maar stilletjes aan wint het aan naamsbekendheid. Meerdere films en/of televisie-series werden/worden in Mechelen opgenomen, meer en meer bekende Vlamingen weten een huisje te bemachtigen in deze opkomende stad. Een niet te onderschatten stad, zo noem ik Mechelen graag. Een stad waar alles binnen handbereik ligt, waar soms nog een bijna dorpsmentaliteit heerst, maar met een geweldig cultureel aanbod en om dan nog maar over de vele architecturale schoonheden te zwijgen. Wist je trouwens dat Mechelen het op een na hoogste aantal beschermde gebouwen van Vlaanderen heeft? Waaronder zelfs 4 UNESCO-vermeldingen. De geschiedenis druipt van de gevels… zalig!
Aja, maar dat wilde ik nog toevoegen… zo’n tophotel in zo’n unieke sfeer hoort gewoon thuis in een stad als Mechelen vanwege de link die Mechelen met de kerk heeft. Het is dé kerkelijke hoofdstad van België. Op nagenoeg iedere hoek van de straat vindt men hier – bij wijze van spreken – een kerk, de kardinaal heeft hier zijn residentie… Teveel om op te noemen. Laten we het houden bij: Mechelen is een stad dat meer dan absoluut een bezoekje waard is en boek dan gelijk een kamer in het Martin’s Patershof hotel! Het is in het centrum gelegen zodat je ’s avonds niet ver hoeft te stappen naar een van de heerlijke restaurantjes en/of terrasjes en er is geen betere plaats om dé juiste indruk van Mechelen te krijgen dan in dit hotel.
Zucht… mag ik eens?
Martin's Patershof

Leave a comment »