Posts tagged familie

Feestje van twee tieners

Ja, het klopt! We waren redelijk te vroeg met het vieren van de verjaardag van de olijke tweeling. We vierden het namelijk afgelopen zaterdag al en tien jaar geleden verbleven ze toen nog overheerlijk in het lekker warme ‘Hotel Mama’. Er was op dat moment nog niet veel beweging in te krijgen… dat is nu wel anders ;)
Aangezien Emma aankomende vrijdag weer voor een week op bosklassen vertrekt (dit keer naar Tsjechië!) en ze er uiteraard wel bij moet zijn, besloten we het verjaardagsfeestje van onze twee nakende tieners ietsje vroeger te plannen. En zo geschiedde!
Voor wie het zich nog kon herinneren… toen Emma tien jaar werd, organiseerden we een verkleedfeestje. Alle genodigden werd gevraagd om verkleed naar het feestje te komen. Dit zorgt voor veel hilariteit voor het feestje, een zalige sfeer tijdens het feestje en foto’s om bij te smullen na het feestje. Zoiets kan dus gewoon nooit verkeerd zijn!
Wij waren er zelf goed op tijd bij dit jaar, de bestellingen werden geplaatst en er werd reikhalzend uitgekeken naar de datum van het feestje. Gelukkig vliegt de tijd ons om de oren en dus duurde het eigenlijk helemaal niet zo lang :)
Zaterdag 14 mei 2016 gaat dus de boeken in als de dag waarop we het (bijna) tienjarig bestaan van zowel Daan als Lotte vieren, verkleed dan wel. En alhoewel niet alle bestellingen op tijd geleverd werden, hebben we ons van onze creatieve kant laten zien en zochten we op die manier naar leuke en haalbare oplossingen.
De zon en de aangename temperaturen lieten helaas op zich wachten waardoor we uiteindelijk binnen moesten zitten. Niet getreurd, iedereen had een plaatsje en er was genoeg om de innerlijke mens te voorzien. En omdat plaatjes nu eenmaal veel meer zeggen dan woorden, laten we nu gewoon de foto’s van ons bonte gezelschap zien. Wij bedanken in ieder geval iedereen die er was! Geniet hieronder:

Advertenties

Comments (1) »

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Comments (1) »

Happy New Year

Weliswaar met enige vertraging, maar daarom niet minder gemeend… wensen we jullie allemaal een geweldig mooi, prachtig, liefdevol en gezond 2016 toe!

Alhoewel we de kerstvakantie nu niet met het woord ‘vakantie’ willen aanspreken, hebben we er enorm van genoten. Deze vakantie zit altijd propvol met bezoekjes, taakjes en allerlei andere fratsen. Allemaal leuk, maar aan het einde van de vakantie kun je nu niet echt zeggen dat je uitgerust bent ;)
Papa Joos zorgde voor een rustige werkagenda zodat we nagenoeg de hele twee weken zalig samen konden zijn. We hebben geknutseld, spelletjes gespeeld, samen een filmpje gekeken met uiteraard bijhorende snacks en zo verder.
Kerstavond vierden we, traditiegetrouw, bij opa en oma Brussel met heerlijk eten, gezellige babbels en toffe kadootjes. Eerste kerstdag hadden we tijd gemaakt om de pakjes onder onze eigen kerstboom te plunderen. Er lagen dit jaar veel zelfgemaakte kadootjes, de kinderen genieten enorm van de aanloop naar kerst en vullen deze periode op met het knutselen voor ons en elkaar. Nieuw dit jaar was dat we namen hadden getrokken onder ons vijfjes en we voor die persoon eveneens een zelfgemaakt kadootje in elkaar moesten knutselen. Emma voorzag Lotte van een knuffeltje inclusief bed, deken etc. Lotte gaf mama een kant en klare tuin in een doosje. Mama creëerde een heel puzzelboekje met enkele mopjes, alles over dieren voor Emma. Daan maakte zowel een basketbalring als een goal voor papa en papa zorgde voor een heus fort in de tuin dat Daan nog kon afwerken. Al met al kunnen we met trots zeggen dat dit het leukste stukje uitpakwerk was!
Tweede kerstdag kregen we bezoek van opa en Ans. Ook toen hebben we gezellig getafeld, de spelletjesdoos bovengehaald en we hebben ze laten dansen op Just4Dance op de PlayStation. Hilariteit alom!

Na een aantal rustige dagen… met bezoekjes van vriendjes, logeerpartijtjes en dergelijke meer werd het stilaan tijd om ons voor te bereiden op die beruchte avond van het jaar: Oudjaar. Ook voor dit evenement hielden we vast aan jarenlange traditie: We vieren dit samen met vrienden uit onze vorige straat, iedereen neemt iets te eten mee, de kinderen amuseren zich te pletter en blijven uiteindelijk gezellig allemaal samen slapen! Toen de kinderen nog klein waren en we deze traditie hadden opgestart, gingen de kotertjes nog rond 20.30 uur slapen, dit werd een paar jaar later al rond 22.00 uur en tegenwoordig mikken we ze er rond 0.45 uur in. Nee, ze vinden dit niet erg, want zo in bed kun je ook nog heerlijk keuvelen!

Een ander hoogtepunt van de vakantie was het bezoekje aan de (veel te kleine) schaatsbaan in Mechelen. Ja, de kids hadden ooit al eens geschaatst. Nee, ze bakten er toen niet veel van en dus waren ze dit alweer volledig vergeten. Opnieuw beginnen was de boodschap.
Samen met een vriendje van de voetbal stapte Daan trots, zelfzeker en vrolijk het ijs op… om zich daarna dan toch maar heel snel vast te klampen aan de zijkant! De controle over zijn voeten en die gladde dingen daaronder was per direct verdwenen. Hilarische taferelen hebben zich hier afgespeeld.
Emma, rustig als altijd, heeft het snel onder de knie.
Lotte zag het niet zo zitten, maar nadat mama ergens een rekje had weten te versieren, trok zij haar eigen plan en we hebben ze een tijd lang niet gezien. Al ploeterend (zo’n rekje schuift niet zomaar… echt hard werk!) maakte ze rondjes om beetje bij beetje meer en meer de schaatsbeweging te maken. Enorm knap om te zien.
Een paar dagen later maakten we een serieuze comeback. We besloten om de schaatsbaan nog een kans te geven en om onze kunsten nogmaals te tonen. Wat bleek? Iedereen kon gewoonweg schaatsen! Emma schaatste – nog altijd rustig weliswaar, maar wat had je anders verwacht – heerlijke rondjes en maakte af en toe zelfs een pirouette. Daan leek de controle over zijn onderste ledematen plots te hebben teruggevonden en Lotte had het rekje niet meer nodig. Wel had ze het liefst mama haar hand nog vast, maar ook deze liet ze geregeld (op de wat rustigere plaatsen!) los om volledig zelfstandig als een prachtige Bambi over het ijs te glijden!
Ze hebben ervan genoten! Wat zijn wij dus blij dat Mechelen een nieuwe ijspiste aan het bouwen is, en dat vrijwel in onze voortuin. Vanaf volgend jaar september zullen wij dus weer geregeld op het ijs te vinden zijn, zalig!

Dus nogmaals… we wensen jullie allemaal een fantastisch nieuwjaar, maak er iets van!Kerstkaart_2015

Comments (2) »

Gedichtje over schildpadden

Krak, krak, krak
Babyschildpadden komen naar boven
Ieuw, het is hier zo warm, net een oven
Ik ren naar de zee
De anderen komen met mij mee
Daar gaat mijn broertje, daar gaat mijn zusje
Daar gaat mijn tante, daar gaat mijn oom
Daar gaat mijn hele stamboom
Maar goed, ik ben in de zee… wat een verfrissing
Er komt een vis naar me toe en zegt: ‘Hallo broertje!’
Dat is vast een vergissing
Ik zie een mama en een baby dolfijn
Kende ik mijn mama maar, dat zou heerlijk zijn
Gelukkig zie ik iemand
Samen zwemmen we verder weg van het land
Dieper in de zee
Samen, wij alleen, met z’n twee

Gedicht in het kader van het project ‘Oceanen’, geschreven door Emma (11 jaar). Zo mooi en ontroerend… En het harde leven van een schildpad die zijn familie kwijtraakt :( Prachtig Emma!

Comments (2) »

Vakantie op het water

Nu blijkt dat we de hele zomervakantie nog niets van ons hebben laten horen, moeten we toch eens werk maken van een soort van inhaalbeweging. De komende dagen hopen we dus nog enkele berichtjes te kunnen plaatsen, maar laten we beginnen met waar onze vakantie eigenlijk ook mee begon: een cruise!
Opa en oma Brussel zijn dit jaar 40 jaar getrouwd en om dit te vieren, namen zij hun hele gezin mee op vakantie. Niet zomaar een vakantie, maar een vakantie op het water. Alhoewel we in de lucht begonnen, daarna een bus en een soort tram namen, we de benenwagen ook nog hebben gebruikt… stapten we uiteindelijk op een schip. Het cruiseschip Magnifica van MSC telt wel zo’n 300 meter in lengte en biedt plaats aan 4.000 mensen (waarvan overigens 1.000 personeelsleden!). Dit magnifieke schip liet ons in Venetië instappen en vertrok rond 17.00 uur op zondag 5 juli om de volgende dag ’s ochtends aan te komen in Brindisi. Dit ligt nog altijd in Italië, in de hak van de beruchte laars van dit mooie land. We hebben hier zalig rond gekuierd langs de kustlijn, door het centrum en aten uiteindelijk een overheerlijk Italiaans ijsje.
Tegen het eind van de middag vertrekt het schip meestal opnieuw om dan elke ochtend weer op een andere bestemming aan te komen. De volgende dag was het de beurt aan Griekenland, we meerden aan om precies te zijn in Katakolon. Hier besloten we de bus te nemen naar Olympia, alwaar we de archeologische site bezochten van waar ooit het begin van de Olympische Spelen kon worden opgetekend. Het was intussen bloedjeheet, maar we hebben goed rondgekeken en mama Monique en Emma hebben zelfs gesprint op het Olympisch ‘veld’ waarna we allebei minstens een halve liter water nodig hadden!
De volgende dag was het tijd voor een nieuwe ontdekking, een nieuwe stad… een nieuw land: Turkije. Halte: Izmir. Het bleef bijna onmenselijk warm en de zweetdruppeltjes parelden langzaam bij iedereen van boven naar beneden. Tante Klaartje en Toon besloten om Efeze te bezoeken. Aangezien dit zo’n 80 km verwijderd was van onze stopplaats Izmir besloten wij, inclusief opa en oma, om in Izmir zelf te blijven en om op tijd terug naar het schip te keren zodat we eens rustig konden genieten van het zwembad op het schip. Over het algemeen was het namelijk vreselijk druk eens we allemaal op het schip moesten vertoeven, dus een rustig momentje klonk ons als muziek in de oren en we hebben er dan ook met volle teugen van genoten.
De dag erna bevonden we ons nog altijd in hetzelfde land, maar in de immens grote stad Istanbul. We waren werkelijk onder de indruk van de grootte van de stad. Ook toen we de haven ’s avonds verlieten, bleven we geruime tijd langs deze prachtige stad varen. Er leek werkelijk waar geen einde aan te komen! De Blauwe Moskee met haar zes minaretten was duidelijk te zien vanaf de haven en natuurlijk brachten we deze bezienswaardigheid een bezoek. Na een tijd te hebben staan aanschuiven in de rij, de vrouwen een hoofddoek en/of een compleet gewaad aangemeten kregen, trotseerden we de zweetvoetengeur van iedere toerist die zijn/haar schoenen moest uitdoen. Het is een mooi gebouw, echt waar, maar we waren stiekem opgelucht om de ‘frisse’ stadslucht van Istanbul weer te kunnen inademen. Emma was overigens overdonderd door het aantal straathonden dat we overal tegenkwamen en besloot elke keer opnieuw om te vragen of ze die (of die… of die) mee naar huis mocht nemen. Na een korte adempauze bezochten we het aan de andere kant liggende Hagia Sofia, een voormalige kathedraal en moskee dat nu dienst doet als museum en bekend staat als het mooiste gebouw van de wereld. Wel, dat klopt wel denken wij. Heel mooi en absoluut dus de moeite waard om eens binnen te springen. Na een drankje besloten we de Grand Bazaar te verblijden met een bezoekje. Dit moesten we, en zeker de kinderen, toch hebben meegemaakt. Opvallend was dat je hier helemaal niet zo werd lastiggevallen door opdringerige verkopers. Een pluspunt dus. Dat we ons uiteindelijk toch hebben laten bedonderen kan eventueel als een minpuntje bekeken worden ;) Papa Joos was voor Daan op zoek naar een shirt van Galatasaray met de naam Sneijder op. De aardige man liet er een zien (MET de naam op!) en liet ons dan kiezen uit het ‘uit’ of ‘thuis’ shirt. Natuurlijk hebben we de prijs serieus naar beneden gekregen, dat is nu eenmaal Turkse sport, maar bij terugkomst in onze kajuit bleek er Burak op te staan, en geen Sneijder. Nu moesten we tot thuis wachten om op het internet te kunnen opzoeken wie in hemelsnaam Burak is. Gelukkig kunnen we jullie dus achteraf mededelen dat deze prima jongen wel degelijk een zeer goede voetballer is. Een kleine opluchting!
Toen we die avond terug aan boord stapten, moesten we ons klaarmaken om de volgende dag de hele dag op zee te blijven. Geen uitstap om te plannen, maar gewoon luxueus (maar veel te druk) luieren aan het zwembad, spelletjes spelen, eten, nog eens vers fruit halen, etc. etc.
Intussen zijn we aangekomen op zaterdag 11 juli en stond Dubrovnik, Kroatië, klaar om ons met open armen te ontvangen. Niet alleen ons trouwens, nee… er lagen nog twee andere geweldig grote cruiseschepen in de haven van deze absoluut prachtige stad. We hebben de stadsmuren van het oude gedeelte van de stad beklommen en we kunnen moeilijk onder woorden brengen wat we daar zagen/voelden. Zonder woorden, gewoon- en simpelweg prachtig. Waar je ook keek, vooral bij de kustlijn, leek het op een postkaartje. De helderblauwe zee maakte het uiteraard helemaal af. We besloten hier direct om ooit nog eens terug te komen!
Eenmaal terug in onze kajuiten was het tijd om nagenoeg alles al in te pakken, de koffers moesten namelijk al net na middernacht in de gang worden gezet zodat deze logge dingen gedurende de nacht naar beneden konden worden gebracht. Juist, we waren aan het einde gekomen van onze week op zee. Opnieuw werd het schip mooi geparkeerd aan de kade en konden we uitstappen, dit keer voor de laatste keer. We dropten onze grote koffers ergens om dan nog een dagje van Venetië te genieten. We wandelden rond door de vele steegjes, aten een zalige pizza, keken rond op het San Marco plein, namen een watertaxi en bestelden tot slot nog eens zo’n overheerlijke gelato! Hoe kan het ook anders!
’s Avonds namen we de trein naar Treviso (kwestie van echt alle vervoersmiddelen te hebben gebruikt deze week ;)), aten we met Italiaanse vrienden een overheerlijke pasta, brachten we de nacht door in een hotel om de volgende dag terug naar Zaventem te vliegen. Heerlijk was het! En nu nog een paar fotootjes:

Het San Marco plein in Venetië

Het San Marco plein in Venetië

Zucht... Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zucht… Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zo zag ons schip eruit... de bovenkant dan

Zo zag ons schip eruit… de bovenkant dan

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Ons schip, de Magnifica

Ons schip, de Magnifica

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Opa, oma en de kids in Olympia

Opa, oma en de kids in Olympia

Vader en dochter in Brindisi

Vader en dochter in Brindisi

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

Comments (1) »

Een jaar poes

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we nog een lid aan ons gezinnetje toevoegden. Een extraatje waar vooral onze oudste al een paar jaar op zat te wachten. Lichtelijk obsessief was ze bezig met poezen en Emma kon dan ook niet wachten tot we waren verhuisd en we eindelijk op zoek konden gaan naar onze trouwe viervoeter.
Een bezoek aan een eerste asiel was genoeg. We hadden ons oog laten vallen op de gestreepte poes die er ogenschijnlijk vreselijk lief uit zag. We namen haar de volgende dag (8 april 2014 dus) mee naar huis en onze inschatting klopte volledig. Ze is verschrikkelijk lief.
Intussen heeft ze al onze hartjes ingepalmd en hoort ze op en top tot ons gezinnetje. Ze geniet van het buiten zijn, in de bomen te klimmen en achter alle vliegende blaadjes aan te zitten. Ook vindt ze het tegenwoordig erg leuk om nog levende (!) muisjes binnen te brengen. Ja, het kan best zijn dat het een kadootje voor ons moet voorstellen, maar we houden het liever bij een lieve blik of een kopje. Allemaal prima!

Als je even niet oplet...

Als je even niet oplet…

Ze zoekt de raarste plekjes

Ze zoekt de raarste plekjes

Ze is er graag bij :)

Ze is er graag bij :)

Leave a comment »

Er was er één jarig… HOERA

Er was er één jarig… en niet zomaar iemand, nee onze eerst geborene en zij werd afgelopen zondag alweer 11 jaar! Er blijken dus ‘plots’ elf jaar voorbij gevlogen te zijn, want we kunnen het ons allemaal nog zo goed herinneren. Op zo’n dag als een verjaardag openen we ook gerust die nostalgische doos van herinneringen en babbelen we over de zwangerschap en een in dit geval opgroeiende Emma. Zij komt zelf met vragen en wij geven er graag en gretig antwoord op. Heerlijk om even terug in de tijd te gaan en dit dan eigenlijk een beetje samen terug te beleven :)
5 April viel dit jaar in een (weliswaar druk) weekend, dus is er niets zo leuk dan het op de dag zelf te vieren. Gelukkig konden de meeste familieleden en vriendjes dit opnieuw met ons meevieren.
De week ervoor was ze zelf al met de voorbereiding begonnen. Zij had wel wat ideetjes m.b.t. hapjes en drankjes en dus werd er netjes een boodschappenlijstje voor mama opgesteld. Emma had duidelijk rekening gehouden met de wensen en voorkeuren van andere mensen en vriendjes, dus dit werd zonder morren voor haar voorzien.
De avond ervoor hebben we samen met Emma de slingers opgehangen, want dit wilde ze graag eens zelf doen. Lotte is altijd al handig en snel geweest in het opblazen van allerhande ballonnen, dus zij werd eveneens ingeschakeld. Ook al is ze dus intussen +10… ze wil nog altijd heel graag slingers, ballonnen en kaarsjes op de taart :) Geen probleem!
Emma werd ’s ochtends al veel te vroeg wakker en het lukte haar niet om nog even terug in slaap te vallen. Ook al werd ze 11, ze is nog even zenuwachtig en bovendien had ze er enorm veel zin in. Ze had zich al mooi in haar nieuwe outfit gehesen, heeft dan nog een flinke tijd staan helpen in de keuken (o.a. het gehakt kneden voor de soepballetjes) en kon dan niet wachten tot het feest los zou barsten. Als eerste kreeg ze al een kadootje van papa en mama, dan nog iets van Lotte en natuurlijk ook van Daan. Ze werd bijna wild van enthousiasme toen ze haar ‘piano’ zag en ook het creatieve ‘doe-boekje’ van Lotte en het boekje ‘101 dingen die je gedaan moet hebben voor je 12 bent’ van Daan kon op veel blij- en dankbaarheid rekenen.
Van alle gasten kreeg ze nog vele kadootjes, teveel om allemaal op te noemen. Behalve eentje dan… (we zouden er eigenlijk een heel eigen bericht over kunnen schrijven!). Emma is verliefd! En niet zo’n beetje ook! Of we dit hier mogen publiceren? Zeker, ze maakt er echt geen geheim van. Tijdens het bekijken van alle films zwijmelde ze er al op los. Een overduidelijk geval van verliefdheid. Nu kwamen ze de vrijdag vóór haar verjaardag nog eens op de buis tijdens Karrewiet. De liefde laaide weer intens op! En dus stuurde mama nog snel een mailtje naar iedereen met de vraag om voor een poster/foto te zorgen van… Fred en George Wemel (grote ondeugende tweelingbroers van Ron Wemel, beste vriend van Harry Potter). Oma zorgde ervoor en bij het openen van dit kadootje… boog ze voorover, viel haar mond open en kon ze de eerste minuut geen woord uitbrengen. Ze gaf deze twee grote broers een kus en oma kreeg er een dikke knuffel bovenop. Trots verkondigde ze dat dit haar schatjes waren! ’s Avonds werden ze netjes naast haar bed gelegd en ’s ochtends kwamen ze weer met haar naar beneden. Intussen hebben we de twee knapen ingekaderd en pronken ze op haar nachtkastje. Een mooi geprinte foto van Fred en George, dat werd haar absolute topkadootje!

Bedankt aan iedereen die er was. Ze heeft genoten van het begin (zondagochtend) tot het eind (maandagavond!). Emma, nogmaals – via deze weg – gefeliciteerd met je 11e verjaardag. Je bent een prachtige meid, op alle vlakken, en we zijn ongelooflijk trots op jou! Dikke kus!
Emma kneedt gehakt Emma is jarig

Leave a comment »