Posts tagged feest

Druk bewogen weekje

De tweeling is alweer – sinds een weekje – thuis van bosklassen! Wat een heerlijkheid, ons gezin is weer compleet! Tegelijkertijd zijn we zo blij dat ze zo’n fantastische reis hebben mogen maken, en dat al op hun nipt 11 jaar. Op ruim 1.200 km afstand kamperen, bergwandelingen maken, zwemmen, warmwaterbron bezoeken, souvenirtjes kopen in Villefranche, katharenkerk bezoeken, spelletjes spelen,… en nog zoveel meer om op te noemen waarschijnlijk. De hele week was het ook daar zeker 30 graden, bakken en braden dus, zeker tijdens de wandelingen die vaak wel 10 km lang waren.
Gelukkig was het bij thuiskomst ook nog heerlijk weer en konden ook Daan en Lotte genieten van het intussen afgewerkte zwembad! Op zondag vierden we dan nog op de valreep Daan zijn verjaardag voor zijn vriendjes. Opnieuw een prachtige dag met warme temperaturen, ideaal voor een zwemfeestje in de tuin. Ook hadden we laserguns gehuurd zodat het zwemmen afgewisseld kon worden door een stevig partijtje lopen, duiken, strategieën bespreken, teams maken,… We vermoeden dat iedereen heeft genoten, met Daan als absolute nummer 1. De volgende dag moest hij namelijk om 6.30 uur opstaan voor zijn geplande operatie!
Zo begon de week dus. Maandagmorgen om 7.10 uur stonden Daan en mama in het ziekenhuis van Duffel voor zijn beruchte trommelvliestransplantatie. Al met al verliep het vlotjes. Mama mocht nog even mee naar de operatiekamer en toen hij sliep, heeft zij buiten wat gewandeld, gelezen en gegeten. Om 8.30 uur was de operatie gestart en rond 11.45 uur werd hij terug naar de kamer gebracht. Een suf mannetje dat er toch lichtjes geëmotioneerd uitzag. Het enorme verband rond zijn hoofd zat strak en de dokter heeft dit zelf na een uurtje ongeveer iets losser gedaan. Hij heeft vooral nog wat geslapen en van zodra het mocht, hebben we de gang onveilig gemaakt (pas rond 15.30 uur). Eens hij zijn bed mocht verlaten, is hij er niet meer ingekropen! En mama stapte flink mee… van links naar rechts en weer terug. Om 18.00 uur waren we uiteindelijk thuis, opnieuw… wat een heerlijkheid! De volgende morgen werd het grote verband ingewisseld voor een miniverbandje op zijn hechtingen, achter zijn oor. Aankomende maandag worden de hechtingen eruit gehaald en zo zijn we toch al goed op weg naar genezing. De operatie was namelijk één ding, wat nog moet komen, is een veel grotere uitdaging! Zeker 4 weken rustig aan doen, d.w.z. niet rennen, springen, fietsen,… al helemaal niet sporten dus. Dit alles om de nieuwe trommelvlies op zijn gemak te laten installeren. Ook niet zwemmen, na een maand met een oorstopje (zijn we gewend intussen). We onthouden dat het allemaal voor het goede doel is!
Woensdagmiddag was het dan tijd voor Lotte haar feestje! Mama begeleidde maar liefst 9 fietsers van school naar huis waar het plezier losbarstte. Het was opnieuw een heel warme dag. Na het eten van wat croque monsieurs was het tijd om het zwembad onveilig te maken, een spelletje te vieren, wat lekkers te eten, nog wat te zwemmen en het feestje was alweer gedaan.
Zaterdagmiddag heeft Emma haar vriendinnetjes dan nog uitgenodigd voor haar feestje en dan zijn we er weer door voor dit jaar. En dat alles binnen één week!
Al met al een bewogen weekje dus, met temperaturen van boven de 30 graden. Als dit alles nog niet genoeg is, had Emma ook nog examens! Een hele week volgepropt met de laatste examens van het jaar. Ze heeft dit weer prachtig voorbereid en haar rapport van dagelijks werk zag er ook weer veelbelovend uit. Wat doet ze dat toch goed!! Volgende week donderdag halen we haar rapport op en kunnen we daarmee het eerste jaar op de middelbare school officieel afsluiten! Wat vliegt de tijd, en nee… dat is niet altijd een heerlijkheid :)

Comments (2) »

Weer een nieuw jaar

We kunnen onze ogen niet geloven als we naar de kalender turen… nog heel even en de maand januari is verdikke alweer voorbij. De seconden, uren, dagen en weken vliegen ons daadwerkelijk rond de oren en we hebben af en toe net een beetje tijd om alles vast te houden en er spreekwoordelijk oorbellen in te hangen :)
December zijn we prima doorgestrompeld. Het plaatsen van de nieuwe vloer verliep vlekkeloos, een week later zaten we weer hoog en droog aan ons eiland te ontbijten en genoten we dagdagelijks van het uitzicht op onze nieuwe vloer. Wat zijn we tevreden!
De feestelijkheden liggen precies ook alweer even achter ons. Ongeveer een week voor kerstmis haalden we toch een boom binnen om volledig te versieren. Wat voor een boom trouwens! Het was de demo boom van de Gamma… en dus eigenlijk niet te koop. Maar wie kan die drie schattig zielig kijkende gezichtjes nu de baas? Voilà, ook de verkoper aldaar dus blijkbaar niet, want we mochten deze vreselijk grote – maar prachtige – boom een plaatsje proberen te geven in onze auto. Het gevaarte werd overigens afgelopen weekend pas afgetuigd. Wat een woord trouwens… Voor de bomenliefhebbers, we hebben dit absoluut boomvriendelijk en zachtaardig gedaan, geen zorgen!
De gezellige kerstdagen en de vriendschappelijke nieuwjaarsnacht hebben we opnieuw met glans doorstaan. We hebben werkelijk waar genoten van het lekkere eten, het frisse drinken en de aangename babbels hier en daar. En voor je het weet, staat niet alleen het nieuwe jaar 2017 voor de deur, maar komt ook de kerstvakantie tot een einde en vliegen we opnieuw de structuur van alledag in.
Het is dus 2017… wat eigenlijk zeer futuristisch klinkt… Emma kan na haar eerste fantastische rapport met vertrouwen het tweede deel van dit schooljaar tegemoet. Daan en Lotte ontvangen hun rapport pas volgende week ergens, maar doen dit vast en zeker ook prima. Papa Joos werkt nog altijd van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat en ook mama Monique heeft er meerdere taken en activiteiten bij gekregen. Kwestie van ons niet volledig te vervelen. Vervelen, wat was dat nu toch ook alweer?! Afijn, het gaat goed hier. We hebben geen grote schokkende nieuwtjes te vertellen, maar hopen jullie nu toch weer iets regelmatiger op de hoogte te kunnen brengen van eventuele nieuwigheden, want het leven staat hier nooit stil :)
Beste wensen aan iedereen, maak er een spetterend en liefdevol jaar van, x

Comments (1) »

Feestje van twee tieners

Ja, het klopt! We waren redelijk te vroeg met het vieren van de verjaardag van de olijke tweeling. We vierden het namelijk afgelopen zaterdag al en tien jaar geleden verbleven ze toen nog overheerlijk in het lekker warme ‘Hotel Mama’. Er was op dat moment nog niet veel beweging in te krijgen… dat is nu wel anders ;)
Aangezien Emma aankomende vrijdag weer voor een week op bosklassen vertrekt (dit keer naar Tsjechië!) en ze er uiteraard wel bij moet zijn, besloten we het verjaardagsfeestje van onze twee nakende tieners ietsje vroeger te plannen. En zo geschiedde!
Voor wie het zich nog kon herinneren… toen Emma tien jaar werd, organiseerden we een verkleedfeestje. Alle genodigden werd gevraagd om verkleed naar het feestje te komen. Dit zorgt voor veel hilariteit voor het feestje, een zalige sfeer tijdens het feestje en foto’s om bij te smullen na het feestje. Zoiets kan dus gewoon nooit verkeerd zijn!
Wij waren er zelf goed op tijd bij dit jaar, de bestellingen werden geplaatst en er werd reikhalzend uitgekeken naar de datum van het feestje. Gelukkig vliegt de tijd ons om de oren en dus duurde het eigenlijk helemaal niet zo lang :)
Zaterdag 14 mei 2016 gaat dus de boeken in als de dag waarop we het (bijna) tienjarig bestaan van zowel Daan als Lotte vieren, verkleed dan wel. En alhoewel niet alle bestellingen op tijd geleverd werden, hebben we ons van onze creatieve kant laten zien en zochten we op die manier naar leuke en haalbare oplossingen.
De zon en de aangename temperaturen lieten helaas op zich wachten waardoor we uiteindelijk binnen moesten zitten. Niet getreurd, iedereen had een plaatsje en er was genoeg om de innerlijke mens te voorzien. En omdat plaatjes nu eenmaal veel meer zeggen dan woorden, laten we nu gewoon de foto’s van ons bonte gezelschap zien. Wij bedanken in ieder geval iedereen die er was! Geniet hieronder:

Comments (1) »

Hoeveel jaar??? 40?? :)

Het is alweer veel te lang geleden en dus hebben we weer veel te veel gemist. We kunnen niet alles opnieuw beleven op de blog, dus kiezen we er maar één evenementje uit! We hadden de keuze uit de bosklassen van Daan en Lotte, die opnieuw formidabel zijn verlopen! Over Emma haar 12e verjaardag hebben we – gelukkig – wel iets laten vallen. Afgelopen woensdagavond werden overigens een aantal van haar vriendinnetjes uitgenodigd voor een geweldig leuk slaapfeestje, ook dit verliep fantastisch! Jullie zien, er gebeurt hier (bijna) altijd wel iets en dus keuze genoeg om over te babbelen/bloggen :)
Vorige dinsdag gebeurde hier echter wel iets heel speciaals. Papa Joos keek er al maanden tegenop, maar tegenhouden is geen optie. Hij werd 40! Hoe oud? 40 ja! En alhoewel we later op het jaar nog een serieus feestje willen geven, kon Monique dit top evenement toch niet zomaar laten passeren? En zo organiseerde ze een verrassingsdrink met wat hapjes voor enkele vrienden. Kwestie van het controleerbaar te houden in een week waar ze dus drie feestjes moest organiseren…
Normaal gezien is Joos slechts een kwartiertje thuis na het werk om daarna weer snel naar de voetbaltraining van zoonlief te vertrekken. Ook dit keer had Monique daar op gerekend uiteraard. Niets bleek minder waar toen Joos de dag ervoor liet vallen maar een halve dag te willen gaan werken, de vrijdag. Oftewel de dag van de verrassingsdrink… lap, hele planning naar de knoppen! Ah, serieus… stamelde ze dan maar wat. Nadat ze precies de winkel had overvallen met hapjes en voornamelijk alcoholische dranken, had ze gelukkig nog even tijd om alles in de kelder te zetten. Joos kwam inderdaad eerder als anders thuis, maar hier konden we ons intussen al niet meer druk om maken ;) Toen hij samen met Daan in de auto stapte om te vertrekken naar de voetbalclub, racete Monique terug naar de kelder om alles zo snel mogelijk terug naar boven te brengen en de drank koel te zetten. De tafeltjes werden voorzien van hapjes en kaarsjes en om 19.30 uur kwamen de eerste vriendjes binnen wandelen.
Normaal gezien komen de jongens rond 20.00 uur terug van de training, maar juist vandaag lieten ze ons gerust en met een zenuwachtig hartje wachten tot maar liefst bijna 20.30 uur. Sommigen opperden al dat hij het door zou hebben en ons daarom zo lang liet wachten :) Maar nee, niets bleek minder waar toen meneer de trainer in zijn o zo foute voetbalshirt met korte sportbroek de tuin kwam ingewandeld! Direct werd hij versierd met een fraaie ketting en een adembenemende hoed en zo was het plaatje compleet!
We hebben genoten van het mooie weer, de gezellige babbels, de vrolijke lachbuien, de knabbeltjes en de alcohol vloeide rijkelijk… zoals het hoort op zo’n feestje! Joos kon voor het eerst lachen met deze leeftijd en uiteraard was zijn kater de volgende dag ook van de partij ;)
Joos was verrast, volledige missie geslaagd! Over en uit!
20160506_202238_resized

Comments (4) »

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Comments (1) »

Eerste concert

Sommige dingen moet je ver van te voren plannen. Soms zo ver van te voren, dat je het zelfs bijna vergeet :) Het is april 2015 wanneer bekend wordt gemaakt dat Marco Borsato weer een reeks concerten heeft ingepland. Een reeks ‘extra’ concerten mogen we er al bijna bij vermelden, want de eerste reeks Symphonica vlogen als zoete broodjes inclusief vleugels de deur uit om niet meer terug te keren. Traditiegetrouw bezoekt mama Monique af en toe eens een bezoekje aan meneer Borsato en dit in het gezelschap van haar vriendinnetje Esther. Zo wilden we dat uiteraard dit keer nog eens programmeren, alleen wilde mama dit keer de al veel te grote Emma eens meenemen.
Emma is namelijk misschien nog wel méér fan dan mama zelf. Verschillende keren zoekt ze zijn liedjes op de I-Pad op met de bijhorende teksten en zingt deze meerdere keren achter elkaar zodat ze de tekst direct uit haar hoofd kent… Achterstevoren ook misschien wel ;) Het is april 2015 en Emma is net jarig geweest… Dan wordt het maar haar kadootje voor onder de verlichte kerstboom!
En dan krijg je als 11-jarige een concertkaartje in je handen gedrukt met Kerstmis en kun je er eigenlijk nog helemaal niks mee aanvangen, NIKS! Maar Emma is een geduldige meid en keek gewoon reikhalzend uit naar de datum waarop ze haar allereerste echte grote concert zou gaan beleven.
Afgelopen zondag (28 februari) was het dan eindelijk zo ver! De week ervoor was ze een beetje ziek geweest en we schreven dan ook geen extra bezigheden in haar kalender zodat ze op en top zou kunnen uitrusten. Lichtjes verkouden en al een beetje hees stond ze zondagmorgen op. Zo blij als altijd!
We stapten in de auto, reden naar Zwijndrecht en zochten samen met Esther een gezellige zitplaats in de trein richting Amsterdam. De zaal, het licht, de mensen en dan uiteindelijk dé opkomst van de artiest zelf lijkt lichtjes overdonderend te zijn, maar niets is minder waar! Emma springt overeind, klapt zo hard als ze kan in haar handen en roept het uit, bij het zien van ongetwijfeld intussen ook ‘haar’ Marco Borsato!
De meeste liedjes kon ze gewoon meezingen en natuurlijk deed ze dit met volle overgave! Als Marco Borsato onze richting op kijkt en zijn duim omhoog steekt, is ze er rotsvast van overtuigd dat ie naar haar keek. En vanzelfsprekend lijkt ons dat ook gewoonweg voor de hand liggend. Telkens als hij onze kant kwam opgelopen, klapte Emma nog nét iets harder en zong ze duidelijk wat harder.
Na ruim 2 uur werd de aanvankelijk onvermoeibare Emma toch wat rustiger en liet ze zich iets meer onderuit zakken om zich aan het einde van het concert weer volledig te kunnen geven. De tussenkomst van de immer geliefde Frank Boeijen gaf haar een broodnodige rustpauze, want zijn liedjes zijn haar net iets minder bekend ;) Mama en Esther konden intussen lustig doorgaan!
Na een duur van bijna 3 uur hield Marco het echt voor bekeken voor die dag en strompelden wij weer rustig naar de trein die ons opnieuw via Rotterdam naar Zwijndrecht zou brengen. Het was overigens de allereerste matinee voorstelling, waarvoor blijkbaar ook voldoende belangstelling bestaat. Zeker ook ideaal voor ons, aangezien we daarna toch nog een hele rit voor de boek hadden.
Al met al stapten we rond 22.15 uur ongeveer thuis binnen en kon Emma haar eerste relaas doen bij papa. De volgende ochtend vond Emma gelukkig zelfs ook veel luisterende oren bij haar vriendinnetjes op school. En ook hier verkondigde ze met trots dat hij haar een duim omhoog had gegeven :)
Emma, het was mega fijn om je erbij te hebben. Wij genoten hierdoor niet alleen van het goede concert, maar misschien zelfs nog meer van jouw enthousiasme.

Comments (1) »

Happy New Year

Weliswaar met enige vertraging, maar daarom niet minder gemeend… wensen we jullie allemaal een geweldig mooi, prachtig, liefdevol en gezond 2016 toe!

Alhoewel we de kerstvakantie nu niet met het woord ‘vakantie’ willen aanspreken, hebben we er enorm van genoten. Deze vakantie zit altijd propvol met bezoekjes, taakjes en allerlei andere fratsen. Allemaal leuk, maar aan het einde van de vakantie kun je nu niet echt zeggen dat je uitgerust bent ;)
Papa Joos zorgde voor een rustige werkagenda zodat we nagenoeg de hele twee weken zalig samen konden zijn. We hebben geknutseld, spelletjes gespeeld, samen een filmpje gekeken met uiteraard bijhorende snacks en zo verder.
Kerstavond vierden we, traditiegetrouw, bij opa en oma Brussel met heerlijk eten, gezellige babbels en toffe kadootjes. Eerste kerstdag hadden we tijd gemaakt om de pakjes onder onze eigen kerstboom te plunderen. Er lagen dit jaar veel zelfgemaakte kadootjes, de kinderen genieten enorm van de aanloop naar kerst en vullen deze periode op met het knutselen voor ons en elkaar. Nieuw dit jaar was dat we namen hadden getrokken onder ons vijfjes en we voor die persoon eveneens een zelfgemaakt kadootje in elkaar moesten knutselen. Emma voorzag Lotte van een knuffeltje inclusief bed, deken etc. Lotte gaf mama een kant en klare tuin in een doosje. Mama creëerde een heel puzzelboekje met enkele mopjes, alles over dieren voor Emma. Daan maakte zowel een basketbalring als een goal voor papa en papa zorgde voor een heus fort in de tuin dat Daan nog kon afwerken. Al met al kunnen we met trots zeggen dat dit het leukste stukje uitpakwerk was!
Tweede kerstdag kregen we bezoek van opa en Ans. Ook toen hebben we gezellig getafeld, de spelletjesdoos bovengehaald en we hebben ze laten dansen op Just4Dance op de PlayStation. Hilariteit alom!

Na een aantal rustige dagen… met bezoekjes van vriendjes, logeerpartijtjes en dergelijke meer werd het stilaan tijd om ons voor te bereiden op die beruchte avond van het jaar: Oudjaar. Ook voor dit evenement hielden we vast aan jarenlange traditie: We vieren dit samen met vrienden uit onze vorige straat, iedereen neemt iets te eten mee, de kinderen amuseren zich te pletter en blijven uiteindelijk gezellig allemaal samen slapen! Toen de kinderen nog klein waren en we deze traditie hadden opgestart, gingen de kotertjes nog rond 20.30 uur slapen, dit werd een paar jaar later al rond 22.00 uur en tegenwoordig mikken we ze er rond 0.45 uur in. Nee, ze vinden dit niet erg, want zo in bed kun je ook nog heerlijk keuvelen!

Een ander hoogtepunt van de vakantie was het bezoekje aan de (veel te kleine) schaatsbaan in Mechelen. Ja, de kids hadden ooit al eens geschaatst. Nee, ze bakten er toen niet veel van en dus waren ze dit alweer volledig vergeten. Opnieuw beginnen was de boodschap.
Samen met een vriendje van de voetbal stapte Daan trots, zelfzeker en vrolijk het ijs op… om zich daarna dan toch maar heel snel vast te klampen aan de zijkant! De controle over zijn voeten en die gladde dingen daaronder was per direct verdwenen. Hilarische taferelen hebben zich hier afgespeeld.
Emma, rustig als altijd, heeft het snel onder de knie.
Lotte zag het niet zo zitten, maar nadat mama ergens een rekje had weten te versieren, trok zij haar eigen plan en we hebben ze een tijd lang niet gezien. Al ploeterend (zo’n rekje schuift niet zomaar… echt hard werk!) maakte ze rondjes om beetje bij beetje meer en meer de schaatsbeweging te maken. Enorm knap om te zien.
Een paar dagen later maakten we een serieuze comeback. We besloten om de schaatsbaan nog een kans te geven en om onze kunsten nogmaals te tonen. Wat bleek? Iedereen kon gewoonweg schaatsen! Emma schaatste – nog altijd rustig weliswaar, maar wat had je anders verwacht – heerlijke rondjes en maakte af en toe zelfs een pirouette. Daan leek de controle over zijn onderste ledematen plots te hebben teruggevonden en Lotte had het rekje niet meer nodig. Wel had ze het liefst mama haar hand nog vast, maar ook deze liet ze geregeld (op de wat rustigere plaatsen!) los om volledig zelfstandig als een prachtige Bambi over het ijs te glijden!
Ze hebben ervan genoten! Wat zijn wij dus blij dat Mechelen een nieuwe ijspiste aan het bouwen is, en dat vrijwel in onze voortuin. Vanaf volgend jaar september zullen wij dus weer geregeld op het ijs te vinden zijn, zalig!

Dus nogmaals… we wensen jullie allemaal een fantastisch nieuwjaar, maak er iets van!Kerstkaart_2015

Comments (2) »

Hallo-griezeltocht…

Afgelopen zaterdag was het Halloween… toch wel een leuk evenementje dat vanuit Amerika is overgewaaid. Ons huis was in ieder geval enkele dagen op voorhand voorzien van enkele – al dan niet natuurlijk – spinnenwebben inclusief spinnen, doodskoppen, skeletjes, bloederige handen op de ramen en banners die van link naar rechts slingerden om eenieder te waarschuwen voor elk gevaar!
De kinderen kunnen er absoluut van genieten en bijgevolg… wij dus ook! Zo simpel is het uiteindelijk. Enkele weken schreven we ons dan ook in voor een heuse schriktocht georganiseerd door de lokale chiro in samenwerking met een lokaal schooltje. Zo gezegd, zo gedaan. Op het laatste nippertje schreven nog enkele vrienden zich in en zo vertrokken we om 20.00 uur stipt richting de chiro. Verkleed. Natuurlijk. En niet alleen de kinderen. Uiteraard.
Papa Joos smeet zich in zijn absolute lievelingsrol: Graaf Dracula, mama in een betoverende heks met een spin op de wang en een mes door haar hoofd, Daan als een skeletje, Lotte als Jammerende Jenny (onbekend? kijk, lees en bewonder Harry Potter) en Emma had haar zinnen gezet op een serieuze zombie.
De locatie van de chiro werd verlicht door kaarsjes, lichtgevende pompoenen en brandende vuurkorven. Mede hierdoor zaten we dus volledig in schrikachtige sferen. De wandeling begon met een veel te spannend filmpje en daarna werden we meegenomen door het hoge gras waar sommige enkels werden vastgenomen. We vervolgden onze weg door een bos waar we graven zagen, waar we moed ingesproken kregen door madammen die toch wel onheil voorspelden en waar een onthoofd lichaam plots verdween. Na opnieuw een rustig stuk door het absolute donker te hebben overleefd, brak er een wild beest los, moesten we een spelletje spelen met een enge clown en moesten we door een griezelig donker tunneltje waar onze voeten opnieuw niet echt veilig leken… Gelukkig vonden we onze weg terug naar de chiro waar we onze spanning konden wegdrinken in de nabijheid van een vuurtje en toch verliep de nacht daarna rustig.

Het was een leuke editie… Halloween 2015, zeker voor herhaling vatbaar!

De drie oftewel de zombie, Jammerende Jenny en ons skeletje...

De drie oftewel de zombie, Jammerende Jenny en ons skeletje…

Papa en Lotte klaar voor ons Halloween avontuur

Papa en Lotte klaar voor ons Halloween avontuur

Wat is er met ons Emmaatje gebeurd?

Wat is er met ons Emmaatje gebeurd?

Comments (1) »

Vakantie op het water

Nu blijkt dat we de hele zomervakantie nog niets van ons hebben laten horen, moeten we toch eens werk maken van een soort van inhaalbeweging. De komende dagen hopen we dus nog enkele berichtjes te kunnen plaatsen, maar laten we beginnen met waar onze vakantie eigenlijk ook mee begon: een cruise!
Opa en oma Brussel zijn dit jaar 40 jaar getrouwd en om dit te vieren, namen zij hun hele gezin mee op vakantie. Niet zomaar een vakantie, maar een vakantie op het water. Alhoewel we in de lucht begonnen, daarna een bus en een soort tram namen, we de benenwagen ook nog hebben gebruikt… stapten we uiteindelijk op een schip. Het cruiseschip Magnifica van MSC telt wel zo’n 300 meter in lengte en biedt plaats aan 4.000 mensen (waarvan overigens 1.000 personeelsleden!). Dit magnifieke schip liet ons in Venetië instappen en vertrok rond 17.00 uur op zondag 5 juli om de volgende dag ’s ochtends aan te komen in Brindisi. Dit ligt nog altijd in Italië, in de hak van de beruchte laars van dit mooie land. We hebben hier zalig rond gekuierd langs de kustlijn, door het centrum en aten uiteindelijk een overheerlijk Italiaans ijsje.
Tegen het eind van de middag vertrekt het schip meestal opnieuw om dan elke ochtend weer op een andere bestemming aan te komen. De volgende dag was het de beurt aan Griekenland, we meerden aan om precies te zijn in Katakolon. Hier besloten we de bus te nemen naar Olympia, alwaar we de archeologische site bezochten van waar ooit het begin van de Olympische Spelen kon worden opgetekend. Het was intussen bloedjeheet, maar we hebben goed rondgekeken en mama Monique en Emma hebben zelfs gesprint op het Olympisch ‘veld’ waarna we allebei minstens een halve liter water nodig hadden!
De volgende dag was het tijd voor een nieuwe ontdekking, een nieuwe stad… een nieuw land: Turkije. Halte: Izmir. Het bleef bijna onmenselijk warm en de zweetdruppeltjes parelden langzaam bij iedereen van boven naar beneden. Tante Klaartje en Toon besloten om Efeze te bezoeken. Aangezien dit zo’n 80 km verwijderd was van onze stopplaats Izmir besloten wij, inclusief opa en oma, om in Izmir zelf te blijven en om op tijd terug naar het schip te keren zodat we eens rustig konden genieten van het zwembad op het schip. Over het algemeen was het namelijk vreselijk druk eens we allemaal op het schip moesten vertoeven, dus een rustig momentje klonk ons als muziek in de oren en we hebben er dan ook met volle teugen van genoten.
De dag erna bevonden we ons nog altijd in hetzelfde land, maar in de immens grote stad Istanbul. We waren werkelijk onder de indruk van de grootte van de stad. Ook toen we de haven ’s avonds verlieten, bleven we geruime tijd langs deze prachtige stad varen. Er leek werkelijk waar geen einde aan te komen! De Blauwe Moskee met haar zes minaretten was duidelijk te zien vanaf de haven en natuurlijk brachten we deze bezienswaardigheid een bezoek. Na een tijd te hebben staan aanschuiven in de rij, de vrouwen een hoofddoek en/of een compleet gewaad aangemeten kregen, trotseerden we de zweetvoetengeur van iedere toerist die zijn/haar schoenen moest uitdoen. Het is een mooi gebouw, echt waar, maar we waren stiekem opgelucht om de ‘frisse’ stadslucht van Istanbul weer te kunnen inademen. Emma was overigens overdonderd door het aantal straathonden dat we overal tegenkwamen en besloot elke keer opnieuw om te vragen of ze die (of die… of die) mee naar huis mocht nemen. Na een korte adempauze bezochten we het aan de andere kant liggende Hagia Sofia, een voormalige kathedraal en moskee dat nu dienst doet als museum en bekend staat als het mooiste gebouw van de wereld. Wel, dat klopt wel denken wij. Heel mooi en absoluut dus de moeite waard om eens binnen te springen. Na een drankje besloten we de Grand Bazaar te verblijden met een bezoekje. Dit moesten we, en zeker de kinderen, toch hebben meegemaakt. Opvallend was dat je hier helemaal niet zo werd lastiggevallen door opdringerige verkopers. Een pluspunt dus. Dat we ons uiteindelijk toch hebben laten bedonderen kan eventueel als een minpuntje bekeken worden ;) Papa Joos was voor Daan op zoek naar een shirt van Galatasaray met de naam Sneijder op. De aardige man liet er een zien (MET de naam op!) en liet ons dan kiezen uit het ‘uit’ of ‘thuis’ shirt. Natuurlijk hebben we de prijs serieus naar beneden gekregen, dat is nu eenmaal Turkse sport, maar bij terugkomst in onze kajuit bleek er Burak op te staan, en geen Sneijder. Nu moesten we tot thuis wachten om op het internet te kunnen opzoeken wie in hemelsnaam Burak is. Gelukkig kunnen we jullie dus achteraf mededelen dat deze prima jongen wel degelijk een zeer goede voetballer is. Een kleine opluchting!
Toen we die avond terug aan boord stapten, moesten we ons klaarmaken om de volgende dag de hele dag op zee te blijven. Geen uitstap om te plannen, maar gewoon luxueus (maar veel te druk) luieren aan het zwembad, spelletjes spelen, eten, nog eens vers fruit halen, etc. etc.
Intussen zijn we aangekomen op zaterdag 11 juli en stond Dubrovnik, Kroatië, klaar om ons met open armen te ontvangen. Niet alleen ons trouwens, nee… er lagen nog twee andere geweldig grote cruiseschepen in de haven van deze absoluut prachtige stad. We hebben de stadsmuren van het oude gedeelte van de stad beklommen en we kunnen moeilijk onder woorden brengen wat we daar zagen/voelden. Zonder woorden, gewoon- en simpelweg prachtig. Waar je ook keek, vooral bij de kustlijn, leek het op een postkaartje. De helderblauwe zee maakte het uiteraard helemaal af. We besloten hier direct om ooit nog eens terug te komen!
Eenmaal terug in onze kajuiten was het tijd om nagenoeg alles al in te pakken, de koffers moesten namelijk al net na middernacht in de gang worden gezet zodat deze logge dingen gedurende de nacht naar beneden konden worden gebracht. Juist, we waren aan het einde gekomen van onze week op zee. Opnieuw werd het schip mooi geparkeerd aan de kade en konden we uitstappen, dit keer voor de laatste keer. We dropten onze grote koffers ergens om dan nog een dagje van Venetië te genieten. We wandelden rond door de vele steegjes, aten een zalige pizza, keken rond op het San Marco plein, namen een watertaxi en bestelden tot slot nog eens zo’n overheerlijke gelato! Hoe kan het ook anders!
’s Avonds namen we de trein naar Treviso (kwestie van echt alle vervoersmiddelen te hebben gebruikt deze week ;)), aten we met Italiaanse vrienden een overheerlijke pasta, brachten we de nacht door in een hotel om de volgende dag terug naar Zaventem te vliegen. Heerlijk was het! En nu nog een paar fotootjes:

Het San Marco plein in Venetië

Het San Marco plein in Venetië

Zucht... Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zucht… Dubrovnik, we komen nog eens terug hoor!

Zo zag ons schip eruit... de bovenkant dan

Zo zag ons schip eruit… de bovenkant dan

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Wij, als gezin, in Istanbul met de Blauwe Moskee op de achtergrond

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Emma en Lotte aan boord van ons schip

Ons schip, de Magnifica

Ons schip, de Magnifica

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Pluis en knuffel genieten van het uitzicht terwijl wij genieten van een uitstapje

Opa, oma en de kids in Olympia

Opa, oma en de kids in Olympia

Vader en dochter in Brindisi

Vader en dochter in Brindisi

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

In deze kajuit met opklapbare bedden hebben we zalig geslapen

Comments (1) »

Stilte in huis…

Die beruchte tijd van het jaar is weer aangebroken… de periode van de bosklassen! Vanochtend was het de beurt aan Lotte en Daan. Aangezien we een druk feestweekend hadden gepland inclusief voetbaltoernooi, stonden de koffers sinds vorige week donderdagavond al klaar. Samen met mama ingepakt en klaar om voortgesleept te worden richting Brugge! Dit keer mogen we eerder spreken van stadsklassen dan van bosklassen :)
Met een druk schema, dat de juffen uitvoerig aan de ouders hebben doorgegeven, voor de boeg kwam het vertrek telkens een dagje dichterbij. En hoe leuk het allemaal ook leek/lijkt, mama voelde de armpjes van haar dochter Lotte toch net iets meer dan anders bij de welterusten-knuffel. Ze keek ietwat beteuterd, maar kon het wel loslaten en viel rustig in slaap. De volgende ochtend, deze ochtend dus, ook wel bekend als de ochtend van vertrek, stond ze nog altijd lichtjes sip op en deelde ze mee dat ze het toch wel ineens ‘snel’ vond gaan. De stadsklassen leken zo ver weg en nu stonden ze prompt voor de deur.
Daan had van dit alles geen last. Hij keek er enorm naar uit om richting Brugge te vertrekken. Het thema waarrond ze zouden gaan werken, sprak hem ook enorm aan: de Middeleeuwen! Ze zouden cultuur gaan opsnuiven, daar is Brugge immers de perfecte locatie voor. Tijd om te ravotten, spelen, vies worden zou er ook zijn op het domein waar ze zullen verblijven.
’s Avonds zal er nog een keer een ‘free podium’ zijn, daar kijkt Lotte dan weer enorm naar uit. Persoonlijk denken we dat Daan zich heel ver achterin de zaal zal verstoppen ;) Hier wil hij liever niets mee te maken hebben. De laatste avond zal in het teken staan van een Middeleeuws feest. De verkleedkleren zijn ingepakt, een jonkvrouw en een ridder zullen hun opwachting maken die avond.
Ze zijn goed vertrokken deze ochtend en we zijn er zeker van dat we ze aankomende vrijdag, na 4 nachten, vreselijk moe, ongelooflijk vies, geweldig prikkelbaar inclusief een berg vuile was terug in onze armen kunnen sluiten. En stiekem kijken we daar nu al naar uit…

Gepakt met een grote rugzak slaapspullen en koffer kleding... klaar voor vertrek!

Gepakt met een grote rugzak slaapspullen en koffer kleding… klaar voor vertrek!

Leave a comment »