Posts tagged geschiedenis

Spannende stoffige decemberperikelen

De spannende tijd is weer aangebroken! Het is december en dus staan er twee oude mannen op de stoep die wel eens wat binnen durven brengen. We kunnen ons de spanning op de gezichtjes van de kleine kindjes nog zo goed voorstellen. De magie van die eerste stokoude man is intussen – helaas – wat verdwenen. We twijfelen aan de goedgelovigheid van ons Lotteke, dus doen we voor alle zekerheid nog volop mee.
Het is vandaag al 6 december en toch heeft ie ons huis nog niet gevonden. Dat zou misschien zomaar heel toevallig te maken kunnen hebben met het feit dat je ons huis nagenoeg weer eens opnieuw onder een laagje stof moet zoeken deze dagen. Waarom? Ach, wat zouden we anders doen?
Wie de laatste paar maanden bij ons geweest is, weet dat we de Alpen in het klein hadden nagebootst in onze keuken. De houten vloer stond paraplu na een serieuze zomerse bui en bijgevolg kregen we de schuifdeur helemaal niet meer en de achterdeur slechts een stukje open. Tijd om daar eens verandering in te brengen… nadat de discussies met de experts van de verzekering achter de rug waren natuurlijk.
In het kader van ‘uiteindelijk komt alles goed’ zijn we in een gordijn van stof gehuld, maar dit alles voor het goede doel: een nieuwe vloer! Alle kasten werden zorgvuldig leeggehaald, daarna vonden deze kasten ergens een plaatsje, het enorme keukeneiland werd tijdelijk afgebroken en de zetel staat er ook maar wat zielig bij. Kortom… we ‘kamperen’ een weekje tussen de diepgevroren pizza’s en ontbijtjes die mama boven serveert.
Afgelopen maandag zijn de werkmannen aan het plaatsen van de nieuwe vloer begonnen en het vlot wonderbaarlijk goed, daar houden we van. Met wat geluk kunnen ze het zelfs vandaag – dinsdag – al afronden. Dan rest er ‘slechts’ een grondige poetsbeurt en het inruimen en het gewone dagdagelijkse leven kan weer opgenomen worden.
Net op tijd eigenlijk… zodat Emma ‘rustig’ aan haar eerste echte examenperiode kan beginnen! Ja, het is zover. Eerste middelbaar, eerste echte examenweek. Gisteren heeft ze haar mondelinge examen voor Frans al overleefd, en dit zonder probleem. Volgende week dinsdag, de 13e begint ze aan haar reeks examens met onder andere Latijn, Natuurwetenschappen, Aardrijkskunde, Frans, Geschiedenis en Wiskunde. Vakken als Techniek, Godsdienst, Nederlands, Plastische Opvoeding etc. worden vooralsnog het hele jaar door geëvalueerd en hiervoor hoeft ze dus geen examen af te leggen. Vanaf het begin heeft ze haar huiswerk altijd flink gemaakt, dus hopelijk komt het allemaal in orde. Haar uitgewerkte mindmaps liggen netjes georganiseerd klaar voor herhaling. Het zal toch even spannend zijn. Gelukkig werd er net voor de herfstvakantie al een proefexamen van Latijn georganiseerd, zodat ze toch een beetje weet waar zich aan te verwachten. Net voor de kerstvakantie zullen we de resultaten kennen. We duimen voor haar, duimen jullie mee?!

Advertenties

Comments (2) »

Vakantie in eigen land(en)

Vorige week hadden we samen, als gezinnetje, een paar dagen vakantie. Papa hoefde een paar dagen niet weg voor zijn werk en dus besloten we een aantal uitstapjes te plannen. Want, en zo gaat dat nu eenmaal, als we thuisblijven… dan doet toch nog iedereen zijn of haar eigen ding en schiet het niet op met quality-time :)
Nadat Daan zijn oren op woensdag ‘vernieuwd’ werden, hielden we donderdag nog wel een rustig dagje zodat we er daarna volledig konden invliegen. Vrijdagochtend stonden we gezamenlijk redelijk vroeg op om richting Nederland te rijden. Het was een verrassing voor de kinderen. De dag voordien mochten ze elk nog een paar suggesties leveren voor onze geplande uitstap. En ja, hun verrassing stond mee op hun wenslijst… oef!
Na een fikse file in België en nog een paar uurtjes rijden in Nederland – mama had bijna het gevoel dat we halverwege Denemarken zaten intussen – kwamen we aan op onze bestemming. De kinderen, met name Emma, hielden de bewegwijzering nauwlettend in de gaten en nadat het Dolfinarium was afgevallen, want daar reden we immers voorbij, bleef er nog bijna één mogelijkheid over: Walibi! Zodra we door de poort reden, brak er een plezier op de achterbank uit die men in het park wellicht ook heeft kunnen horen. Er werd getetterd, gelachen en afgesproken wie naast wie zou gaan zitten in de verschillende attracties. Het werd een wilde dag met menig looping en snelheidsrecord! We zijn gebleven tot het park zijn deuren ging sluiten, te weten om 20.00 uur om dan na het eten van frietjes terug aan onze roomse reis terug naar huis te beginnen.
Zaterdagmiddag kwamen tante Klaartje en Toon onze olijke tweeling halen. Zij hadden namelijk voor hun verjaardag een filmticket kado gekregen. Na het bekijken van de 3d versie van de GVR speelden ze nog even in het centrum om na afloop nog op restaurant te mogen! Dit gaf papa, mama en Emma tijd om iets anders in te plannen: wij trokken naar Kazerne Dossin, hét museum in Mechelen over de Holocaust. Indrukwekkend, mooi, gevoelig, interessant. Daarna koos Emma voor een verse sinaasappelsap in het centrum en fietsten we naar T’Iles Malines, de jaarlijkse zomerbar met verschillende foodtrucks om iets lekkers te eten. Eenmaal thuis werden ook Daan en Lotte weer thuis gebracht en dronken we nog gezellig een drankje op het terras buiten.
Zondag planden we nog een iets ander uitstapje, we gingen eens naar het strand. Dit doen we nu eens eigenlijk nooit. Alleen al omdat de Belgische kust nu eenmaal niet zo heel mooi is. En ook omdat je naar de Belgische kust vooral veel en lang in de file staat. Dus kozen we voor de Nederlandse kust en reden we naar Cadzand. Na ruim een uur rijden kwamen we aan, stapten we in onze slippers en namen we onze speelgoedjes en handdoeken mee. We zochten een plaatsje en hebben heerlijk geluierd, gespeeld en … ja ja… in het water gezeten. Eerlijk is eerlijk, dit geldt dan vooral voor de kinderen. De opgeblazen banden waren ideaal om in te zitten en heen en weer op de golven te hobbelen. Ze hebben genoten, en wij dus ook!
Gisteren, maandag en dus de laatste dag van onze mini-vakantie, stond het blotevoetenpad in Zutendaal op het programma. We kwamen aan en er stond een geweldig lange rij voor onze neus. Al snel dachten we dat de hele wandeling wel eens op die manier zou kunnen verlopen vanwege de enorme drukte. Snel verzonnen we plan B. Een plan waar voornamelijk Lotte al heel lang op aan het hopen was. We gingen shoppen! Maasmechelen Village ligt daar in de buurt en dus hebben we daar gekuierd, gepast, geshopt en uiteindelijk ge-pasta-picknickt op een terrasje in het zonnetje. Opnieuw een zalige dag en meer dan voldaan vertrokken we weer richting het mooie Mechelen.

De vakantie was kort… dat is zeker, maar we hebben er met volle teugen van genoten!
Helaas hebben we aan het eind van onze vakantie wel moeten vaststellen dat het niet goed gaat met ons huisdiertje de vis. De goudvis die Emma vorig jaar bij een goochelshow kado kreeg. De goudvis die prompt Blub werd genoemd, maar na een paar maanden toch de naam ‘Perkamentus’ kreeg. En dus staat er vandaag een minder leuke gebeurtenis op het programma… deze morgen, onderweg naar het knutselkamp, vertelde Emma met bibberende lippen en droevige ogen dat ze deze middag Perkamentus zal moeten begraven. En dit zullen we dus op een serene manier doen. Hij mag in een eigen luciferdoosje en Emma zal een mooi plekje uitzoeken in de tuin waar we hem dan effectief zullen begraven. Het zal vast mooi, maar ook emotioneel worden…

Comments (2) »

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Comments (1) »

Tripje door Berlijn

Sommige dingen moet je ver op voorhand plannen. Een uitje met vrienden/vriendinnen is daar het perfecte voorbeeld van! Al jaren zeggen we dat we er eens met drie op uit trekken, vorig jaar hadden we het ideale idee en boekten we gelijk een vlucht! We hadden een plan, een reisdoel en een zogezegd vrij (gemaakt) weekend. We waren er klaar voor. Samen met vriendinnetjes Anne en Marianne uit Nederland vertrok Monique afgelopen vrijdagochtend héél vroeg naar Berlijn.
Al snel werd ons duidelijk dat Berlijn een stad van contrasten is. Op vrijdagavond trokken we naar ‘Neue Heimat’ in de wijk Friedrichshain. De lallende, bijna omvallende, rockende en alternatieve mensen waren hier alom vertegenwoordigd. De volgende ochtend zag je hier nagenoeg niets meer van (behalve de achtergelaten puinbende), maar stonden er wel Jehova-getuigen op de hoek van het station om de Heer te verkopen. Ook zagen we op de grote Friedrichstrasse een gefrustreerde Porsche bestuurder… achter een traditiegetrouwe Trabant. Zoiets kom je alleen hier tegen, denken we dan. Alles kan in Berlijn. Creatieve geesten zijn hier meer dan welkom, sterker nog… we denken dat iedereen hier welkom is.
Berlijn, met haar brede stoepen en allées inclusief de vele bomen, haar enorme gebouwen en velerlei indrukken, heeft ook indruk op ons gemaakt. Wij genoten met volle teugen van de verschillende ontbijtadresjes, de hippe winkeltjes, de verschillende sferen en haar rijkdom aan geschiedenis en cultuur. Van te voren hadden we een paar bezienswaardigheden op ons ‘to do’ lijstje gezet, verder waren we volledig onvoorbereid. Een echte tip trouwens voor een ontspannende stedentrip. Uiteindelijk kun je toch niet alles gezien krijgen in 2,5 dagen en nu keerden we op zondagmiddag met een meer dan tevreden gevoel terug naar huis. Wij hadden immers gezien wat we wilden gezien hebben, daarnaast hebben we genoten van de vele extraatjes waarop we werden getrakteerd door deze grote stad. De stad schonk ons overigens ook loodzware benen nadat we gedurende ons verblijf zeker wel een marathon hadden afgewandeld. Voor ons gevoel toch :)
We hebben de overblijfselen van de Muur gezien aan beide kanten van de stad, op vrijdagavond aten we streetfood en dronken we wijn in Neue Heimat, op zaterdag ontdekten we alle hoekjes en straatjes van Friedrichshain en kwamen we ’s avonds terecht in Clarchen’s Ballhaus waar een onwerkelijk goeie band alle liedjes van de wereld de baas kon en het dak eraf blies (en dat is sterk, want ze waren maar met twee!), op zondag trokken we naar het politieke gedeelte met o.a. de Reichstag, liepen we langs de Brandenburger Tor en kozen we resoluut voor het Holocaust monument. De 2.711 betonblokken laten gegarandeerd een herinnering en een indruk achter, zoveel is zeker.
En om toe te voegen… dit alles onder veelal een stralend zonnetje en uiteraard in uitstekend gezelschap! Vriendinnen voor het leven: we hebben verteld, geadviseerd, gevraagd en bovendien enorm hard gelachen, gedanst en gezongen! Wat een zalige ervaring :)

Als echte toeristen... we zijn er!

Als echte toeristen… we zijn er!

De bekende wereldklok op de Alexanderplatz

De bekende wereldklok op de Alexanderplatz

Quote

Quote

Richting ons avondje 'Neue Heimat'

Richting ons avondje ‘Neue Heimat’

De Muur... links West- en rechts Oost-Berlijn

De Muur… links West- en rechts Oost-Berlijn

Stukje overgebleven Muur, versierd door East Side Gallery

Stukje overgebleven Muur, versierd door East Side Gallery

Alsof de tijd had stilgestaan... we vonden vele pasfotohokjes... en moesten het uitproberen

Alsof de tijd had stilgestaan… we vonden vele pasfotohokjes… en moesten het uitproberen

De bekende Brandenburger Tor: een nog bestaande stadspoort

De bekende Brandenburger Tor: een nog bestaande stadspoort

Terug in de tijd?

Terug in de tijd?

Te midden van het Holocaust monument - even rustig de tijd nemen

Te midden van het Holocaust monument – even rustig de tijd nemen

Holocaust monument... mooi en indrukwekkend

Holocaust monument… mooi en indrukwekkend

Comments (1) »

Stapje terug in de tijd

Nadat onze kroost opnieuw een midweek mocht vertoeven onder toeziend oog van opa en oma Brussel, was het vorige vrijdag weer tijd om hen op te halen. Deze tweede keer verbleven ze niet aan zee, maar in het bungalowpark Molenheide in Belgisch Limburg. Het bleek een schot in de roos: een zalig huisje, een megafantastisch zwembad, veel leuke doe-dingen, fijne buren met buurmeisjes en zo verder. Eenieder heeft genoten, en dat is uiteraard de bedoeling.
Joos en Monique sjeesden van Durbuy naar Houthalen om hun bengels op vrijdagochtend op te halen. Bijna op tijd kwamen ze op de plaats van bestemming aan en na alles te hebben ingeladen, begonnen we aan een gezellig familie-uitstapje. Zowel Emma als Daan en Lotte smeekten ons bijna om toch nog een dag te gaan zwemmen, maar we waren iets anders van plan nu we toch hier in de buurt waren. We wilden een stapje terug doen. Een stapje terug in de tijd welteverstaan. Daar waar we nog niet konden spreken van internet en televisie of zelfs van auto’s en elektriciteit. We gingen niet 20, ook niet 50, maar wel maar liefst 100 jaar terug in de tijd! We gingen naar het openluchtmuseum van Bokrijk. Eigenlijk mag dit best een nagebouwd dorp genoemd worden waar het personeel je een briljante kijk geeft op het leven van toen. De kinderen keken hun ogen uit en Emma liet al snel verstaan dat ze dit een geweldig leuke dag vond! Ze konden niet alleen rondkijken, maar ze konden hier en daar ook ‘doen’. En dat spreekt een kind nu eenmaal geweldig aan. Zo konden er ergens stropopjes gemaakt worden. Met een kleine uitleg van de begeleiders kunnen de kinderen – van alle leeftijden – aan de slag om hun eigen creatie van stro te fabriceren.
Popjes van stro
Ook konden we jetons kopen om aan nóg een activiteit te kunnen deelnemen. Uiteindelijk kozen ze alle drie voor het maken van een lederen armbandje. Ze mochten dit bandje zelf bewerken met sjabloontjes en een fikse klap op de hamer. De meneer die dit begeleidde, heeft onze kinderen mooi onder zijn hoede genomen. Hij had al snel door dat Lotte dit wel een beetje te spannend vond en dus heeft hij haar met nagenoeg alle letters van haar naam geholpen. De meneer, die zelf al een aantal delen van zijn vingers miste, zag het niet zitten om de linkshandige Daan te helpen, dus deze taak werd zorgvuldig aan papa Joos overgelaten ;) Deze papa laat zich dit natuurlijk geen twee keer zeggen en hield standvastig de tang vast zodat Daan niet direct op papa zijn vingers zou kletsen. Bij Emma ging het rustig en gezapig verder en zij kon al snel haar eindresultaat aan ons laten zien. Vol trots verlieten ze deze stal met een bewerkt lederen armbandje rond hun pols.
Lederen armbandjes bewerken
En opnieuw vervolgden we onze ‘oude’ weg doorheen Bokrijk. We zagen een oude watermolen, uiteraard ook een windmolen, we ontmoetten een zeer vriendelijke weefster (mag zo’n iemand zo genoemd worden?). Deze mevrouw liet ons zien hoe er geweefd werd. Omdat we zo geïnteresseerd leken, vertelde ze ons daarna over de oorsprong van sommige uitdrukkingen. Bijvoorbeeld ‘aan de haal gaan’, de hele geschiedenis rond de ‘rijke stinkerds’ en ‘stinkend rijk’ werd ook uit de juist geweefde doeken gedaan. Fantastisch! Zeker Emma genoot met volle teugen. Een hele extra uitleg die niet iedereen krijgt :)
Voordat we zouden vertrekken, moesten we natuurlijk ook bij de smid langs. Dit personage spreekt toch echt tot de verbeelding van de kinderen. Toen we aankwamen, bleek de smid hard aan het werk te zijn op deze toch al warme dag. Hij was niet erg spraakzaam eigenlijk. Toch hielden we vol en voor we het wisten, waren we nog de enige toeschouwers. Niet erg, dan is er tijd om vragen te stellen. En dat doen we. Verder stonden de kinderen opnieuw met (bijna) open mond te kijken. De smid was gecharmeerd en sprak hen rechtstreeks aan: ‘Jullie lijken zo geïnteresseerd, we gaan speciaal iets voor jullie maken! Een hoefijzer. Niet zomaar een hoefijzer, maar een hoefijzer voor een kabouterpony!’. Bij de vraag of er iemand zou willen helpen, liet Emma er geen gras over groeien en dus werd zij – zo speciaal – toegelaten tot de werkruimte van de smid. Ze heeft ervoor moeten werken. Telkens als het vuur moest worden aangewakkerd, sprong ze naar de blaasbalg (ze kon er immers niet direct bij) en gaf zij het vuur een nieuw elan totdat de vonken er weer af vlogen. We kregen intussen de hele uitleg mee, stap voor stap. De smid was zelf losgeslagen en werd enthousiaster met de minuut. Nu weten we alles over het hoefijzer met de ritsen, de hakjes en de stop. Als klap op de vuurpijl mocht Emma dit hoefijzertje meenemen! Emma blij, Daan geïnteresseerd, Lotte teleurgesteld. Zo gaat het in het echte leven. Ook 100 jaar geleden waarschijnlijk ;)
Hét hoefijzertje

Comments (1) »

Op naar de volgende 25!

Gisteren vond de tweede en tevens laatste editie plaats van de Mechelse Cavalcade! Een must-see voor zij die van geschiedenis, folklore en gezelligheid houden. Vorige week trok de zeer speciale stoet – die slechts elke 25 jaar plaatsvindt – ongeveer 55.000 mensen naar onze stad. Gisteren werd het aantal bezoekers op 60.000 geschat. De betere weersvoorspelling én de aanwezigheid van het Belgisch koningspaar zal daar ook wel voor iets tussen hebben gezeten ;)
Gisterenochtend was Emma toch iets zenuwachtiger dan vorige week. Vorige week wist ze niet goed wat ze kon verwachten. Deze keer wist ze dat uiteraard wel: ze kende de begeleider, ze wist welk kostuum haar zou moeten passen en ze kende de route. Maar deze tweede keer hadden we nog wat bezoek opgetrommeld én moest ze haar dansje op de Grote Markt uitvoeren in de aanwezigheid van de koning en koningin. Wij konden moeilijk onder stoelen en banken steken dat we niet opgezet waren met het extra kostenplaatje van € 20.000, maar voor een kind moet dit toch iets magisch zijn? En zo stellen we het haar dan ook voor! Ze heeft er in ieder geval van genoten, ze vond de koning maar raar en de koningin vond ze mooi! Kort maar krachtig, mooie conclusie :)
Opnieuw trok Emma doorheen de stad, opnieuw liep ze zeker 2,5 uur en opnieuw deed ze het met volle overgave. Toen we haar echter in de Hanswijkstraat opwachtte, kon ze niet anders dan te zeggen: ‘Eindelijk, ik ben er bijna!’ Gedurende de stoet zag ze overigens een centje liggen (een muntje van 2 cent voor zij die van details houden) en ze wist niet beter dan deze op te rapen en in haar schoen te steken – aangezien ze geen zakken had.
Het was een pracht van een ervaring voor onze dochter om hier als figurant aan mee te werken. ’s Ochtends liet ze al direct verstaan dat ze het wel zag zitten om dan over 25 jaar opnieuw mee te doen, maar dan als begeleider. Het was bovendien een fantastische ervaring voor ons om gewoon eens mee te maken. Ook de Cavalcade kon op ons enthousiasme rekenen, maar de Ommegang was formidabel als afsluiter. De nieuwe figuren à la de driekoppige draak, de walvis en de eenhoorn waren figuren om u tegen te zeggen. Zelf waren we uitermate gecharmeerd door het Ros Beiaard en uiteraard de Reuzen. Natuurlijk, onze dochter deed juist met de Reuzen mee, maar het is onbeschrijflijk om die Reuzen van ruim 4 meter hoog plots in het straatbeeld te zien verschijnen. Wisten jullie dat deze Reuzen trouwens behoren tot het UNESCO-Werelderfgoed? Juist omdat ze al zolang meegaan en omdat ze gedragen worden. Mooi, heel mooi! Spijtig dat we nu weer tot 2038 moeten wachten…
Alhoewel, deze morgen stond in de krant dat de Ommegang zeer waarschijnlijk al in 2017 terugkeert. Dan valt er opnieuw iets historisch te vieren in Mechelen. Eens even kijken wie we dan zover kunnen krijgen om mee te doen ;)
Wereldbol

Walvis

Reus

Ros Beiaard

Gevangen door draak

Driekoppige draak

Emma bij kinderreus Janneke

Reus

Achterkant Emma

Opsignoorke

Comments (3) »

Dé Cavalcade is er bijna!

De wat? We horen jullie bijna hardop denken! De Cavalcade? Nu kunnen we hier natuurlijk een heel berichtje aan wijden, maar dat doen we lekker niet. Wil je er echt van alles over weten, typ het hierboven genoemde woordje in op Google en er gaat een wereld van informatie voor je open :) Er is namelijk zoveel over te vertellen! Wat we wel al willen prijs geven, is dat het heel speciaal en belangrijk is voor de stad Mechelen en dat het al sinds het jaar 1302 wordt gedaan. Heel speciaal is het omdat het slechts om de 25 jaar plaatsvindt. Serieus, overdreven, mega-speciaal is het dit jaar omdat onze oudste dochter hieraan mee doet!
De aftelklok op de Grote Markt telde ooit meer dan 50 dagen. Intussen zijn dat er al een heel pak minder. Getuige deze foto – die vanmorgen werd genomen: Aftelklok Cavalcade
Een mooi moment werd vastgelegd: over 3 dagen, 4 uur en 5 minuten gaat de eerste Cavalcade van start! De week erna volgt de tweede en tevens laatste editie. Pas over 25 jaar zullen opnieuw alle figuren van onder het stof worden gehaald.
Even terug naar onze dochter… Toen mama hoorde dat er nog kinderen werden gezocht, werd Emma ingeschakeld. Tenminste, er werd gevraagd of Emma dit graag zou doen. Emma ziet dit soort dingen altijd direct zitten, dus werd ze officieel opgegeven en ging het hele proces van start. Opgeven, aanwezig zijn op het reuzenfeestje, oefening hier, maten opgeven daar enzovoort. Gisterenavond werden we opgeroepen om het kostuum te gaan passen. De oma’s die daar – nog altijd – volop aan het naaien waren, glommen van trots toen ze o.a. Emma in kostuum zagen paraderen. Ook voor hen leek het plots concreet te worden. Ook al stond de hele verdieping vol met prachtige kostuums die zeer waarschijnlijk allemaal door hun handen zijn gegleden! Wat een werk!
Emma haar kostuum werd opzij gehangen, haar naam werd in de schoenen genoteerd en mama kreeg de laatste te-doen dingetjes ingefluisterd. Daarna fietsten we naar de Nekkerhal alwaar de kinderreuzen paraat stonden om samen met ‘hun’ dansertjes te oefenen. Nu begint het er toch echt op te lijken. De kinderreuzen zijn 2,10 meter groot. Drie keer raden hoe groot de ouders zijn?? Nee, dat vertellen we ook niet. Daarvoor nodigen we je uit om zelf te komen kijken! Let wel, de binnenstad zal zowel op 25 augustus als op 1 september van 14.00 – 19.00 uur volledig afgesloten zijn. Parkeerplaatsen zullen er ook niet in overvloed zijn. Maar het is de moeite! De komende twee zondagen zal het lijken alsof de tijd even heeft stilgestaan en wordt het centrum bevolkt door een prachtige stoet met o.a. (kinder)reuzen, het Ros Beiaard, een walvis, een schip,… teveel om op te noemen.
Van de repetitie van gisterenavond werd een kort filmpje op het internet geplaatst. Een klein voorproefje vind je dus hier. Het gaat om een echt voorproefje, want de kinderen hebben uiteraard hun kostuum nog niet aan en het loopt nog niet allemaal vlekkeloos op rolletjes. Geen nood, de generale repetitie is zaterdagochtend nog. Genoeg tijd om voor te bereiden, want op 1 september zullen ook de koning en koningin van België present zijn :)

Comments (1) »