Posts tagged logeren

Gevoelige snaren

Het is een feit, we hebben best gevoelige kinderen. Lotte laat het regelmatig zien. Verdriet kan bij haar weg zijn om even later gewoon weer terug te keren. Daan laat het niet graag zien. Ah nee, daar is het natuurlijk een veel te stoere knaap voor! Maar af en toe verbaast hij ons volledig door met zaken op de proppen te komen die juist hij dan wel weer door heeft. En Emma… bij Emma ligt het gewoon bovenop, open en eerlijk… zoals ze is.

Van de week vernam mama Monique dat de echt overdreven lieve buurhond Marie was overleden. Ze was de buurman tegengekomen en hij vertelde haar het belachelijk trieste nieuws. Marie, even oud als ons Emma, was een grote, vriendelijke golden retriever die in de buurt serieus gekend was en met wie we regelmatig een rondje gingen wandelen. We weten het nog goed, onze eerste wandeling. We kwamen mensen tegen die wij niet kenden, maar allemaal kenden zij Marie! En Marie… die ging gewillig zitten bij iedereen die maar leek te willen gaan aaien.

Zoals de Franse kat in La Bresse, Couckie, ooit therapeutisch had gewerkt op het vlak van katten, deed Marie dat op hondenniveau. Emma, Daan en Lotte zijn enorm voorzichtig met deze diersoort, en Marie liet hen zien dat het eigenlijk ook echt wel zéér goedaardige beesten kunnen zijn. Om de zoveel meter werd de leiband doorgegeven, want ze wilden alle drie super graag met de hond wandelen. Er werd af en toe wel bang toegekeken wanneer Marie ging zitten om haar behoefte te doen, want een grote boodschap moet immers in een zakje gepropt worden. De enige die dat altijd flink heeft gedaan, is – uiteraard – Emma.

En nu is deze hond, onze buurhond, niet meer :(
Toen mama het nieuws vertelde, barstte Emma letterlijk direct in tranen uit. Lotte keek en voelde zich verdrietig. Dit gold ook voor Daan, maar deze liet het niet zo direct blijken. Emma vond het dan ook ongelooflijk dat hij wel verder kon met wat het ook was waar hij mee bezig was. Voor Emma stond de wereld echt even stil. Elke avond drijft het verdriet weer boven en kan ze niet slapen. Verdriet om die lieve hond, verdriet omdat ze Marie niet meer kan zien en verdriet omdat ze zo meeleeft met Marie haar baasjes.

Het mooie aan dit afgrijselijke nieuws is hoe de kinderen daar dan samen mee om gaan. Zo werd namelijk direct geopperd om samen te slapen, waar ze alle drie gelijk gretig op in gingen. En als ouder kun je dit alleen maar toejuichen. Zo sliepen ze de afgelopen twee nachten samen in Lotte haar kamer en vanaf vanavond proberen we weer terug in ons oude ritme te komen.

We brachten de buurmannen een kaartje en wat comfort-food, want voor hen is het nog eens zo tragisch. Wij laten ons verdrietig gevoel nog even de vrije loop, om binnenkort met een vrolijke glimlach terug te denken en te kijken naar alle fijne wandelingen die we met haar hebben beleefd. Het ga je goed, lieve Marie!
IMAG0930

Advertenties

Comments (2) »

Inpakken… inpakken… inpakken

Het is me wat geweest de laatste paar weken! De laatste week van de paasvakantie verbleven Daan en Lotte bij opa en oma aan zee. Koffer inpakken dus. Emma vertrok met mama naar Rome, twee andere koffertjes inpakken. Zaterdagavond laat kwamen we allemaal terug thuis. Alles weer uitpakken. De maandag daarop vertrokken Daan en Lotte op bosklassen, weer twee koffers ingepakt. Deze namiddag kon mama ze weer van school gaan halen. Tuurlijk wordt er dan weer uitgepakt. Daarnet zette mama haar dochter Lotte af voor een chiroweekendje… en dus moest er opnieuw en in rap tempo een koffertje gepakt worden. Over in- en uitpakken gesproken!
En zo interessant is dit natuurlijk niet. Waarom er dan toch een blogberichtje aan wijden? Eigenlijk gewoon omdat we Lotte megacool vinden! Ze is vanmiddag welgeteld zo’n 3 uur thuis geweest, ze zou papa niet zien en de twijfel was op haar hele gezichtje te lezen. Het stond er zelfs in hoofdletters geschreven, ingekleurd met fluostiften. Zo duidelijk was het. Mama wilde haar absoluut niet verplichten, maar ze koos er voor om toch te vertrekken! Awel, dat vinden wij echt stoer!
En we weten allemaal dat ze het (al jaren) moeilijk heeft met haar vriendinnetjes op school. Het is zeker niet altijd fijn en zorgt voor ingewikkelde, gemene en ook zeer gevoelige situaties.
Onderweg in de auto naar het chiroweekend vertelde Lotte lustig aan mama dat ze zulke fijne vriendinnetjes op de chiro heeft. Dat iedereen haar daar leuk vindt en dat zij ook andere kinderen helpt. Hoe mooi is dat dan! En het blijkt ook ó zo waar! We parkeren de auto en lopen richting de leiding met Lotte haar logeerspulletjes. Er komt direct een vriendinnetje aan gelopen. Het meisje van de leiding laat ons de slaapzaal zien en nog een paar vriendinnetjes staan rond Lotte en zorgen dat ze tussen hen in kan liggen… Hoe zalig! Ze voelt zich gewoon super welkom! En mama vertrekt weer met een glimlach op haar gezicht, maar stiekem ook met een klein hartje… want ze was nog maar net terug…

Fijn weekend schatteke!

Comments (2) »

Wisten jullie dat…

– de schoolvakantie van 9 weken bijna voorbij is?
– Daan en Lotte naar het 3e leerjaar gaan en Emma naar het 5e leerjaar gaat?
– dat de oneven leerjaren als ‘het moeilijkst’ worden ervaren?
– wij/zij dus waarschijnlijk lichtjes gaan afzien?
– Lotte intussen al twee keer naar de logopedist is geweest?
– ze helemaal dol is op logopediste Marijke?
– Daan en Emma intussen dezelfde schoenmaat hebben (35)?
– neefje Tom hier een paar dagen is komen logeren?
– Emma afgelopen nacht bij haar vriendinnetje Ida is gaan slapen?
– Lotte haar vriendinnetje Ella hier vannacht is komen snurken?
– Daan dan maar bij mama kwam logeren?
– de logeerpartijtjes nu bijna gedaan zijn?
– de kinderen deze vakantie 3x op reis zijn geweest?
– dat in Oostenrijk, De Panne en Park Molenheide was?
– Emma eindelijk nog eens een losse tand heeft?
– ze daar meer dan twee jaar op heeft moeten wachten?
– we vanavond enkele ‘nieuwe’ buren hebben uitgenodigd voor een buurtdrink?
– we gewoon nieuwsgierig zijn naar wie er zo dichtbij ons in de buurt woont ;) ?
– Vixey gisterenmiddag door de buurkat werd gebeten?
– de poes nu dus haar eten/drinken weigert want daar steken ‘stiekem’ medicijnen in?
– het gelukkig alweer veel beter met haar gaat?
– we balen omdat we het zwembad achterin de tuin de hele maand augustus niet hebben kunnen gebruiken?
– er intussen wat schilderijtjes en foto’s aan de muren hangen?
– we ons nieuwe huis weldra echt ons ‘thuis’ kunnen noemen?
– we nu jullie reacties afwachten…?

Comments (4) »

Uitspraakje Emma

Neefje Tom logeert een paar dagen in het voor hem buitenlandse Mechelen. Klinkt best stoer als je het zo ziet :) Ze spelen spelletjes, rennen heen en weer, eten flink en slapen zelfs ook nog soort van ’s nachts.
Gisteren hadden we het tijdens de boterhammen over kleuren. Lotte vroeg namelijk naar de lievelingskleuren van iedereen. Zelf kwam ze bij de kleur zwart waarop Tom correct zegt dat zwart geen kleur is. Zonder dat mama zich hier mee bemoeit, komt er een discussie op gang. Waarom zou zwart geen kleur zijn? De vier kinderen leggen hun argumenten allemaal op tafel. Tom komt met de oplossing, hij zegt: ‘Zwart is geen kleur, want die kun je niet zien in het donker.’ Mama ziet de wenkbrauwen van Emma fronsen, ze denkt precies even na en zegt dan zachtjes: ‘Maar ik zie de andere kleuren toch ook niet in het donker?’

Ook weer waar :)

Leave a comment »

Logeerpartijtjes alom

Hoe iets drastisch uit de hand kan lopen! Of hoe iets ‘simpels’ zo leuk gevonden kan worden! Heel regelmatig vragen de kinderen of ze eens bij papa of mama mogen logeren. Nu dat ze in ons ‘nieuwe’ huis alle drie een eigen kamer hebben, wordt de logeervraag al wat vaker gesteld. Doordeweeks, als we vroeg moeten opstaan, is daar geen sprake van. Maar goed, tijdens de vakantie maken we daar wel eens graag tijd voor. Deze vakantie kwam het er nog eens van en hadden we bijna een heus draaiboek nodig om het doorschuifsysteem eer aan te doen.
Gedurende een aantal nachten werd er van bed gewisseld. Zo sliep Emma eerst bij mama en Daan bij papa. Lotte mocht dan ‘gewoon’ in haar eigen bedje slapen. Daarna sliep Emma alleen in haar eigen kamer en kroop Daan bij mama en Lotte bij papa. Logischerwijze is er dan nog een laatste combinatie nodig: Lotte bij mama, Emma bij papa en Daan rustig en alleen.
Het is zo onbeschrijflijk heerlijk om een kind te zien slapen. Of om een armpje te voelen dat de nabijheid van papa of mama zoekt. Lig je daarentegen in de directe nabijheid van Lotte, zorg dan dat je lichtjes voorbereid bent. Mijn hemel. Als zij beweegt, gaat dit niet zachtjes, maar met schokkend snelle bewegingen. Haar arm belandt niet zachtjes en teder op jouw arm, maar met een snelheid die je – zeker wanneer je sowieso al suf genoeg of half slaperig bent – nooit kunt ontwijken. Meerdere keren per nacht word je dan wakker van rondvliegende armen, benen die ronddraaien en continu de dekens weg werpen, ellebogen die eerst hoog op haar kussen liggen, maar dan toch nog net in je gezicht terechtkomen wanneer deze van plaats wisselen enzovoort.
Maar dan word je wakker en kijk je in die verschillende snoetjes en ben je alles zo weer vergeten. Ze zijn prachtig om naar te kijken en o zo heerlijk om dichtbij te hebben. Serieus slapen komt dan wel weer ;)

Leave a comment »