Posts tagged poes

Een jaar poes

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we nog een lid aan ons gezinnetje toevoegden. Een extraatje waar vooral onze oudste al een paar jaar op zat te wachten. Lichtelijk obsessief was ze bezig met poezen en Emma kon dan ook niet wachten tot we waren verhuisd en we eindelijk op zoek konden gaan naar onze trouwe viervoeter.
Een bezoek aan een eerste asiel was genoeg. We hadden ons oog laten vallen op de gestreepte poes die er ogenschijnlijk vreselijk lief uit zag. We namen haar de volgende dag (8 april 2014 dus) mee naar huis en onze inschatting klopte volledig. Ze is verschrikkelijk lief.
Intussen heeft ze al onze hartjes ingepalmd en hoort ze op en top tot ons gezinnetje. Ze geniet van het buiten zijn, in de bomen te klimmen en achter alle vliegende blaadjes aan te zitten. Ook vindt ze het tegenwoordig erg leuk om nog levende (!) muisjes binnen te brengen. Ja, het kan best zijn dat het een kadootje voor ons moet voorstellen, maar we houden het liever bij een lieve blik of een kopje. Allemaal prima!

Als je even niet oplet...

Als je even niet oplet…

Ze zoekt de raarste plekjes

Ze zoekt de raarste plekjes

Ze is er graag bij :)

Ze is er graag bij :)

Advertenties

Leave a comment »

Wisten jullie dat…

– de schoolvakantie van 9 weken bijna voorbij is?
– Daan en Lotte naar het 3e leerjaar gaan en Emma naar het 5e leerjaar gaat?
– dat de oneven leerjaren als ‘het moeilijkst’ worden ervaren?
– wij/zij dus waarschijnlijk lichtjes gaan afzien?
– Lotte intussen al twee keer naar de logopedist is geweest?
– ze helemaal dol is op logopediste Marijke?
– Daan en Emma intussen dezelfde schoenmaat hebben (35)?
– neefje Tom hier een paar dagen is komen logeren?
– Emma afgelopen nacht bij haar vriendinnetje Ida is gaan slapen?
– Lotte haar vriendinnetje Ella hier vannacht is komen snurken?
– Daan dan maar bij mama kwam logeren?
– de logeerpartijtjes nu bijna gedaan zijn?
– de kinderen deze vakantie 3x op reis zijn geweest?
– dat in Oostenrijk, De Panne en Park Molenheide was?
– Emma eindelijk nog eens een losse tand heeft?
– ze daar meer dan twee jaar op heeft moeten wachten?
– we vanavond enkele ‘nieuwe’ buren hebben uitgenodigd voor een buurtdrink?
– we gewoon nieuwsgierig zijn naar wie er zo dichtbij ons in de buurt woont ;) ?
– Vixey gisterenmiddag door de buurkat werd gebeten?
– de poes nu dus haar eten/drinken weigert want daar steken ‘stiekem’ medicijnen in?
– het gelukkig alweer veel beter met haar gaat?
– we balen omdat we het zwembad achterin de tuin de hele maand augustus niet hebben kunnen gebruiken?
– er intussen wat schilderijtjes en foto’s aan de muren hangen?
– we ons nieuwe huis weldra echt ons ‘thuis’ kunnen noemen?
– we nu jullie reacties afwachten…?

Comments (4) »

Groeifeest Daan en Lotte

Twee jaar geleden werd het voor het eerst georganiseerd, met de groep van Emma. Sindsdien lijkt het traditie te zijn geworden om samen met de leeftijdsgenootjes een ‘groeifeest’ te organiseren. Sommige kinderen worden gedoopt en vieren hun communie. Anderen zijn niet gedoopt en vieren samen met hun hele familie een lentefeest. Onze kinderen zijn ook niet gedoopt en vieren samen met hun vriendjes en vriendinnetjes van school hun groeifeest! Een leuke dag vol opdrachten, leuke spelletjes en gezellig samenzijn :)
Afgelopen zaterdag vierden we het groeifeest van Daan en Lotte. Uiteindelijk bestond de groep ‘groeikinderen’ uit 16 deelnemertjes en deze waren allemaal even opgetogen over deze speciaal voor hun georganiseerde dag. Het weer zat dan ook geweldig mee, we hebben genoten van de aanwezige zonnestralen.
Om 10 uur kwamen we allemaal samen in het Weyneshof te Rijmenam, een geweldig leuke locatie voor dergelijke evenementen. Een functionele zaal die je kunt huren op een domein vol bomen, meer moet dat niet zijn. Zodra de groep compleet was, gaf Paul – de lokale kasteelheer – een ludieke introductie. De kinderen waren een en al oor en van sommige gezichtjes was de spanning van ver af te lezen. Het werd duidelijk dat ze deze dag op zoek naar hun eigen karakter zouden gaan.
Wij, als ouders, kozen namelijk te werken rond de axenroos. Bij elke opdracht konden de kinderen tussen twee ‘rollen’ kiezen. Ze moesten deze meestal beide vervullen en dan konden ze kiezen welke rol hun voorkeur had. Deze voorkeur stond dan gelijk met een dier van de axenroos.
Zo begonnen we snel met de eerste opdracht: de catwalk! Ofwel laat je je zien en loop je parmantig over de catwalk ofwel vind je dit maar helemaal niks en kijk je liever toe. Twee rollen, twee dieren: respectievelijk een pauw of een wasbeer. Voor die twee van ons konden we dit op voorhand overduidelijk al invullen: Daan is een wasbeer en Lotte een pauw met al haar veren open! En het klopte. Daan keek vanaf de zijlijn toe en Lotte zocht haar knuffels bijeen, liet zich omroepen als de ‘knuffelprinses’ en paradeerde elegant over de catwalk. Serieus zo trots als een pauw :)
Na elke opdracht kregen ze een houten musketon met het dier van hun keuze en wezen alle neuzen weer in de richting van de schatkaart op zoek naar de nieuwe opdracht: Massage. Er werden duo’s gevormd en om de beurt moest je elkaar masseren terwijl er een leuk verhaaltje over een bever werd verteld. Liet je je liever verwennen, dan ben je een poes. Vond je het leuk om iemand te verzorgen en dus om te masseren, dan ben je een echte bever. Bwa… eigenlijk liepen er allemaal poesjes rond!
Volgende opdracht: een heus bosspel waarbij ouders gezocht moesten worden die over puzzelstukken beschikten. Kwam je echter een boze jager tegen en werd je getikt, dan moest je je puzzelstuk weer afgeven. Hier hebben ze zich allemaal gegeven. En met allemaal bedoel ik allemaal. Niet alleen de kindjes, maar de jagende papa’s hadden zich vermomd, we hoorden deze af en toe hard brullen en liepen de benen onder hun lijf om al die vrolijke kinderen de stuipen op het lijf te jagen. Missie redelijk vaak volbracht. Lotte verstopte de puzzelstukjes dan gewoon onder haar jas en deed net alsof ze er geen had op het moment dat ze een jager in het vizier had :) Na het verzamelen van de puzzelstukken, moet de puzzel uiteraard nog gemaakt worden. De kinderen die het leuker vonden om de puzzelstukken te verzamelen, waren echte leeuwen. Zij die liever bij de puzzel bleven om deze op te lossen, horen bij de kamelen. Opnieuw waren er overwegend leeuwen bij de groep!
Nog een opdracht: 2x tekenen. Tijdens de eerste keer was het de bedoeling dat de tekening werd gedeeld. Je mag tekenen, maar als de muziek stopt, dan schuif je een plaatsje door en gaat iemand anders op je blaadje verder. De kinderen gingen meestal zo op in hun tekening, wanneer de muziek dan stopte met spelen, hoorden we een gezucht en gezaag van jewelste. Na een aantal keer te zijn doorgeschoven, werden de potloden al wat harder neergesmeten. Zalig om gewoon naar de geluiden van de kinderen te luisteren. Daarna mochten ze gewoon zelf een tekening maken. Vond je het leuker om door te schuiven, dan kun je goed lossen en ben je een schildpad. Hou je liever je eigen tekening vast, dan ben je een uil. Er bleek 1 schildpad in de groep te zitten :)
Dan liet de schatkaart nog maar een opdracht zien. Dit was nu wel de opdracht waar voornamelijk onze Daan al maanden op zat te wachten. Hij herinnerde het zich nog levendig van Emma haar feestje: paintball! De groep werd opgedeeld in 4 teams en elk team krijgt een kleur. Met mousse balletjes doppen ze in de verf en dan… smijten maar. Natuurlijk is het de bedoeling dat jouw kleur zoveel mogelijk op de heerlijk witte kleding van je tegenstanders te zien is. Ze hebben gelopen. Ze hebben gelachen. Ze hebben zich volledig gegeven! De o zo witte kleding die ze allemaal aan hadden, was nu prachtig versierd! Zij die het fantastisch vonden om aan te vallen, waren echte haviken. Bleef je liever bij je thuisbasis om te verdedigen? Dan ben je een steenbok.
Nu hadden de kinderen al hun dieren verdiend en was het tijd om de handjes dan toch een beetje te wassen en heerlijk in het zonnetje te lunchen met z’n allen. Er stond van alles op het menu: krieken, balletjes, taboule, (pasta)salades, gazpacho,… om dan nog maar over het dessertenbuffet te zwijgen met cakes, muffins, versierde cupcakes, fruitsalade en dergelijke meer!

Serieus, we hebben allemaal genoten en we zijn er zeker van dat de kinderen hier leuke herinneringen hebben gecreëerd. Dit zijn toch de momenten waarop ze later met een glimlach moeten kunnen terugkijken en dan zijn we blij dat we dit voor hen hebben kunnen organiseren!!

Enkele sfeerbeelden:
ThuisDL
Nog thuis, heerlijk samen en ongewoon schoon en wit!

GroepsfotoBegin
De hele groep samen, mooi samen luisterend naar de introductie van de dag.

Groepsfoto_Meisjes
Lotte met haar vriendinnetjes.

Groepsfoto_Jongens
Daan met zijn vriendjes.

LotteCatwalk
Zoals verwacht, liet Lotte het moment van een catwalk niet voorbij gaan. Daan daarentegen…

MassageLotte
Alhoewel ze een echte poes was en zich liever liet verwennen, leek ze toch ook wel te genieten van te verzorgen!

Bosspel_Daan
Het bosspel was echt iets voor onze Daan. Hij stond meerdere keren klaar om nieuwe foto’s te vragen en schoot dan opnieuw het bos in op zoek naar puzzelstukken!

Paintball_Jongens
Het team van Daan is volledig klaar om aan te vallen met de paintball!

Paintball_Meisjes
De meisjes zullen zeker van zich afbijten!!! Er was immers maar 1 meisjesploeg!

Paintball_Meisjes_2
De verf was op, de kids waren moe… paintball is gedaan. De meisjes blijven er even vrolijk onder!

GroepsfotoNaPaintball
Natuurlijk moet er een groepsfoto genomen worden van alle bekladde groeikinderen!

Schatkist_DaanBeen
Na alle opdrachten, gaf de schatkaart de locatie van de schatkist prijs. Deze lag goed begraven onder een dikke laag zand. Graven maar. Daan vloog erin. Hier zie je zijn been namelijk hoog de lucht in gaan. De rest van zijn lijfje hangt ergens in de put! Lotte keek heerlijk vanaf de zijkant toe.

JongensNaSchatkist
De schatkist was geopend, de aandenkens werden verdeeld en de jongens bleven nog even op hun put rusten om te genieten van de overwinning!

Comments (2) »

In de (stille) wachtkamer…

Iedereen kent dat wel, je komt ergens een wachtkamer binnen en het is er muisstil. Altijd! Maakt niet uit of het nu de wachtzaal in een ziekenhuis is, die van de huisarts of bij de dierenarts. Eender waar, het is er stil. En als mensen dan toch iets tegen elkaar zeggen, dan fluisteren ze. Iets tegen een vreemde zeggen, is al helemaal ‘not done’! Zo is het toch? Of zo WAS het toch in ieder geval? Want zodra wij de meisjes meenemen, geldt dit in geen enkel geval meer :)
Afgelopen dinsdagavond propten we Vixey in het transportmandje om een bezoekje aan de dierenarts te brengen. Het was immers tijd om een vaccinatie te gaan halen (welke we overigens over een maand moeten herhalen, dus dan begint dit hele circus weer opnieuw). We wandelen rustig onze straat uit en zoeken een stoeltje uit in de wachtkamer. Zo gezegd, zo gedaan. Bij het binnenkomen merkt Emma al twee honden op, gelukkig rustige honden. We zitten nog geen minuut en ze steekt van wal: ‘Hoe noemt je hondje?’ ‘Wij hebben Vixey mee, dat is onze poes…’. Het hele verhaal kunnen we niet meer letterlijk verwoorden, maar het gevolg van dit zeer onschuldig ijsbreekmomentje was enorm. De aardige mevrouw van de grote hond begint ook haar verhaal te doen en voor mama het goed en wel weet, is de hele wachtkamer met elkaar aan het praten. Hoe gezellig is dit?!
Wanneer er nog een koppel binnenkomt dat rustig in de hoek plaatsneemt en zeer waarschijnlijk wat ‘rust’ verwacht, spreekt Emma hen rustig en vriendelijk aan. Ook zij moeten eraan geloven, maar vinden het niet erg en de volgende mevrouw met een poes in een mandje mengt zich ook rustig in het gesprek.
En zo, zo zorgen onze meisjes voor een iets minder stille wachtkamer…
Best fijn… ;)

Leave a comment »

Gezinsuitbreiding

Emma en poezen… is als soep met ballen. Je kunt ze bijna niet apart van elkaar bekijken. In ons vorig berichtje hebben we hier al iets over losgelaten. Iedereen kent Emma en haar bijna ‘obsessie’ voor poezen en alle andere katachtigen. Sinds jaar en dag heeft ze het over hoe schattig poezen toch wel zijn. Awel… en papa Joos kon het niet meer aanzien en beloofde haar dus een poes!
Bijgevolg bezochten we afgelopen maandagmiddag het asiel in Mechelen. Er zaten niet veel katten (wat eigenlijk een zeer goede zaak is!) en toch konden twee poezen ons wel bekoren. Kiezen blijf iets moeilijks, maar wel iets dat nodig is ;) Natuurlijk waren we niet verplicht om hier direct een kat uit te kiezen, maar ja, eens je de ogen goed hebt bekeken… Hoe kun je hier dan bijna weglopen zonder een viervoeter? We besloten een ‘optie’ te nemen op één van de twee poezen. Zo gezegd, zo gedaan!
Eenmaal thuis werd er nagedacht (of door sommigen volgens mij al ‘gefantaseerd’). Emma was al bezig een naam te verzinnen, terwijl papa en mama nog een paar stapjes terug zaten met de vraag of we deze poes al dan niet zouden moeten nemen. Papa maakte het dan nog wat moeilijker om de volgende ochtend een link door te sturen van een jong ‘ros’ katertje van twee jaar oud. Ook zéér schattig. We moesten echter wel snel iets laten weten i.v.m. onze optie. Mama wilde dat katertje wel bezoeken samen met de kids, maar het was wel 1,5 uur rijden én de website werkte niet. Tegelijkertijd lieten Daan en Emma weten toch liever voor onze optie te willen gaan en dus sloten we de discussie af. We bleven bij onze eerste keus en mama belde het asiel. Alles werd in orde gebracht en na 15.00 uur mochten we haar komen halen. Sindsdien barstte er een brainstormsessie los over de naam. Zo’n beestje heeft toch een pakkende naam nodig? De namen Molly, Lucy, Pistache, Wolleke, Barbara en Vixey passeerden de revue en uiteindelijk kozen we unaniem voor Vixey! Waar komt die naam vandaan? Goeie vraag! Toevallig keken we maandagavond nog eens een stukje film met z’n allen, te weten naar ‘Frank en Frey’. Die kennen jullie toch allemaal? Het was wel in het Engels en de vrouwtjesvos die in het verhaal stapt, noemt… Vixey. Speciaal, pakkend, leuk… Ja, dat wordt het!
Gelukkig hadden we al het e.e.a. in huis gehaald voor de komst van ons nieuw huisdiertje. Zo konden we alles netjes klaar zetten. Alles verliep vlotjes in het asiel en we gaven het beestje een nieuw onderkomen. Wat een raar idee moet dat zijn voor zo’n diertje. Plots word je in een mandje geduwd, je schommelt wat heen en weer, rijdt in een auto naar jij-mag-weten-waar en plots gaat dat mandje weer open en stap je een heel nieuw leven in! Vixey stapte alleszins haar mandje uit en liep direct overal rond. Snuffelde, gaf overal kopjes aan, ons inclusief. Het eerste uur had ze geen rust in haar kont en bleef ze rondlopen. Eens het eten er stond, at ze. Ze kroop al direct bij ons op de bank. Wast zich zoals het hoort en ze wist gelijk haar kattenbak te vinden. Het is een rustig, lief, nieuwsgierig beestje dat graag bij mensen is. Zo ligt ze op dit eigenste moment ook bij de kinderen op de bank. Sinds gisteren zoekt ze ook af en toe de raarste plekjes op om te slapen. Hiermee bedoelen we dan vooral achter of onder (!) de grote zitkussens van de bank. Dus kom je weldra een keertje bij ons op bezoek, gelieve dan niet zomaar op de bank te springen! Je ziet namelijk niet altijd of ze erachter zit of niet ;)
Het komt helemaal goed met ons nieuw huisdiertje. Onze gezinsuitbreiding is weer een feit! Emma is DOLgelukkig, Daan vindt het ook helemaal geweldig en zelfs ons Lotteke begint er al echt aan te wennen!
Welkom Vixey bij ons gezin! Blijf maar zoals je bent :)
Brainstormsessie naam

Vixey eet al direct goed

Monique toont Vixey

Vixey voelt zich goed bij de kids

Hmmmm....

Leave a comment »

Huisdier voor Daan?

Zoals bijna altijd staat de paasvakantie in het teken van de verjaardag van Emma. Zo hebben we haar verjaardag al goed gevierd afgelopen weekend, maar de uitloper is nog altijd aanwezig. Jullie weten immers allemaal intussen wel dat het kind zo goed als geobsedeerd is door poezen. Ze ademt bijna poezen uit. Het valt ons nog altijd mee dat ze zelf nog geen snorharen wil hebben. Ze is er dol op, en zo getuigen ook de verschillende kadootjes die ze doorheen een kalenderjaar krijgt: poezenboeken, dekbedovertrek met poezen, oorbellen met poezen,… Ach, je kunt het eigenlijk zo gek niet bedenken of er staat wel een poes op :) Dit was al een tijdje duidelijk en papa Joos zijn kwetsbare vaderhart kon het niet langer aanzien en besloot Emma een half jaar geleden ongeveer een belofte te doen: Als we verhuisd zijn, en ze is jarig geweest, dan… dan krijgt ze een poes! Natuurlijk kun je het kind niet blijer maken!
De verhuis is intussen al even geleden (ook al zou je dat niet altijd zeggen met de verschillende verhuisdozen die nog ronddwalen in ons nieuwe huisje, maar goed) en dus begon het meer en meer te kriebelen. Niet alleen bij Emma, maar de zenuwen begonnen ook op te komen bij Daan en Lotte. Lotte zag het nog altijd niet zo zitten en Daan blijft er nogal ‘cool’ onder. Niets kan hem deren blijkbaar ;)
Afijn, nu dat de komst van een poes wel heel dichtbij komt, begon Daan zich wel iets af te vragen: ‘Zeg mama, Emma heeft al eerder een huisdiertje mogen kiezen’. En dit klopt. Daan en Lotte waren nog te klein toen we besloten een cavia in huis te nemen. Bijgevolg nam mama Monique alleen Emma mee naar de dierenwinkel om met een gekleurde cavia genaamd ‘Hondje’ terug te komen. Daan ging verder: ‘Dus wil ik ook wel een huisdier kiezen. En ik kies (hij liet er geen gras over groeien) een hagedis!’
Bwah… dat is nu niet het eerste waaraan we zouden denken… Denk het niet… Aan zulke uitspraken denk je dan, totdat je er uiteindelijk gewoonweg ‘Nou, dat gebeurt echt niet hoor’ uitfloept. Weg diplomatiek antwoord! Want wie blijft er uiteindelijk meestal over om die beesten serieus te verzorgen??? Juist ja, de deze hier!
Maar goed, met de poes zijn we nu allemaal wel bezig en ze komt er… Sneller dan jullie denken!

Leave a comment »