Posts tagged Sinterklaas

Spannende stoffige decemberperikelen

De spannende tijd is weer aangebroken! Het is december en dus staan er twee oude mannen op de stoep die wel eens wat binnen durven brengen. We kunnen ons de spanning op de gezichtjes van de kleine kindjes nog zo goed voorstellen. De magie van die eerste stokoude man is intussen – helaas – wat verdwenen. We twijfelen aan de goedgelovigheid van ons Lotteke, dus doen we voor alle zekerheid nog volop mee.
Het is vandaag al 6 december en toch heeft ie ons huis nog niet gevonden. Dat zou misschien zomaar heel toevallig te maken kunnen hebben met het feit dat je ons huis nagenoeg weer eens opnieuw onder een laagje stof moet zoeken deze dagen. Waarom? Ach, wat zouden we anders doen?
Wie de laatste paar maanden bij ons geweest is, weet dat we de Alpen in het klein hadden nagebootst in onze keuken. De houten vloer stond paraplu na een serieuze zomerse bui en bijgevolg kregen we de schuifdeur helemaal niet meer en de achterdeur slechts een stukje open. Tijd om daar eens verandering in te brengen… nadat de discussies met de experts van de verzekering achter de rug waren natuurlijk.
In het kader van ‘uiteindelijk komt alles goed’ zijn we in een gordijn van stof gehuld, maar dit alles voor het goede doel: een nieuwe vloer! Alle kasten werden zorgvuldig leeggehaald, daarna vonden deze kasten ergens een plaatsje, het enorme keukeneiland werd tijdelijk afgebroken en de zetel staat er ook maar wat zielig bij. Kortom… we ‘kamperen’ een weekje tussen de diepgevroren pizza’s en ontbijtjes die mama boven serveert.
Afgelopen maandag zijn de werkmannen aan het plaatsen van de nieuwe vloer begonnen en het vlot wonderbaarlijk goed, daar houden we van. Met wat geluk kunnen ze het zelfs vandaag – dinsdag – al afronden. Dan rest er ‘slechts’ een grondige poetsbeurt en het inruimen en het gewone dagdagelijkse leven kan weer opgenomen worden.
Net op tijd eigenlijk… zodat Emma ‘rustig’ aan haar eerste echte examenperiode kan beginnen! Ja, het is zover. Eerste middelbaar, eerste echte examenweek. Gisteren heeft ze haar mondelinge examen voor Frans al overleefd, en dit zonder probleem. Volgende week dinsdag, de 13e begint ze aan haar reeks examens met onder andere Latijn, Natuurwetenschappen, Aardrijkskunde, Frans, Geschiedenis en Wiskunde. Vakken als Techniek, Godsdienst, Nederlands, Plastische Opvoeding etc. worden vooralsnog het hele jaar door geëvalueerd en hiervoor hoeft ze dus geen examen af te leggen. Vanaf het begin heeft ze haar huiswerk altijd flink gemaakt, dus hopelijk komt het allemaal in orde. Haar uitgewerkte mindmaps liggen netjes georganiseerd klaar voor herhaling. Het zal toch even spannend zijn. Gelukkig werd er net voor de herfstvakantie al een proefexamen van Latijn georganiseerd, zodat ze toch een beetje weet waar zich aan te verwachten. Net voor de kerstvakantie zullen we de resultaten kennen. We duimen voor haar, duimen jullie mee?!

Advertenties

Comments (2) »

Wisten jullie dat…

Het is weer veel te lang geleden dat we hier iets hebben achtergelaten… En hoe lossen we zo’n achterstand nu op een deftige manier op… Via een verkorte versie oftewel via een ‘Wisten jullie dat…’ rubriekje! Juist ja, daar gaan we!

Wisten jullie dat…
– we in de herfstvakantie nog een paar dagen in La Bresse geweest zijn?
– we daar waren met nog twee gezinnen en dus met 6 volwassenen en 7 kinderen?
– we ons te pletter hebben geamuseerd?
– het daar toen zo’n 21 graden was en dus zomers warm?
– Daan het tof vond dat er ook eens veel jongens bij waren en dat hij zich dus volledig heeft gegeven?
– de kinderen het altijd weer jammer vinden dat de vakantie gedaan is?
– ze toch stiekem ook wel heel graag naar school gaan
– dat Lotte haar ‘winkel’ project, Daan zijn ‘waterdieren’ project en Emma haar ‘oceanen’ project nu weer zijn afgerond
– Lotte al aan een volgend project is begonnen en ze nu rond ‘hout’ werken?
– de orthodontist nu ook eindelijk begint aan Emma en haar gebit?
– Emma daar heel lang op heeft moeten wachten en ze nu zelf erg blij is?
– we een paar keer Canadese logeetjes hebben gehad?
– de kinderen dat echt heel tof vonden?
– we Kathy heel veel Nederlandse woordjes hebben geleerd en dat zij zelf een week bij ons is verbleven?
– de zoon van Kathy, Joshua, ook nog eens een weekend is komen logeren?
– Daan zo’n grote ‘broer’ echt wel ziet zitten?
– Joshua vele Belgische bieren heeft leren kennen… en leren voelen?
– we vorige week de Sinterklaas in Nederland zijn gaan zoeken?
– we hem hebben gevonden en hij zelfs kadootjes bij had voor de kinderen?
– de kinderen eigenlijk nog altijd ondersteboven van deze persoon zijn?
– de Sint afgelopen zondag hier ook nog van alles had achtergelaten?
– we van de week op zoek gaan naar een prachtige kerstboom?
– het toch eigenlijk een gek idee is om plots een (versierde!) boom in je huis te hebben staan?
– we eindelijk alle melige kerstliedjes weer grijs mogen draaien?
– het belachelijk warm is voor de tijd van het jaar?
– we nog altijd tot de maan en terug blij zijn met onze poes Vixey?
– Vixey intussen uitgegroeid is tot een eersteklas verwend beest?
– de winterstop van de voetbal is begonnen, maar Daan toch heerlijk kan gaan trainen vanavond?
– Daan vrijdagavond met zijn peter mee mag naar nog eens een echte voetbalwedstrijd?
– Lotte nog altijd zo flink naar de logopedie gaat?
– deze logopedische ondersteuning echt enorme vruchten afwerpt?
– Emma, Daan en Lotte nu over de respectievelijke schoenmaten 38, 37 en 34 beschikken?
– mama Monique wellicht binnen twee jaar de kleinste voeten van het gezin zal hebben?
– papa Joos nog een nieuw bedrijf aan het oprichten is?
– het hier dus nog altijd knetterdruk is?
– we nu dus ook echt weer verder moeten werken?
– we jullie bij dezen een virtuele knuffel geven…

Comments (3) »

Dag Sinterklaasje

Ze keken er al weken naar uit en dan is het ineens voorbij. Raar toch! De kinderen worden in onze landen wekenlang in spanning gehouden, dan is die goeie ouwe man jarig, deelt zijn kadootjes uit en weg is ie. Hij zou best nog een paar dagen mogen blijven hangen. Als we hem dan nog eens zouden tegenkomen, dan kunnen de kinderen hem tenminste eens fatsoenlijk bedanken voor al het leuks en lekkers dat hij heeft gebracht. Maar goed, we begrijpen het ook wel. Die lange moet plaatsmaken voor die dikke ;) Nog even en het is tijd om de Kerstman degelijk te ontvangen, dus springt de Sint weer op zijn boot en vaart terug naar het heerlijke warme Zuiden. Schip Ahoy!
Vorige week hadden we al het geluk om de Sint in levende lijve te mogen ontmoeten in Nederland. Hij had niet alleen een pakje op het werk van oma achtergelaten, maar zelfs ook bij oma thuis! Daarna was het natuurlijk bang afwachten. Zou hij dan ook nog eens bij ons thuis langskomen? Dat is en blijft dé meest prangende vraag van begin december. De kinderen hebben mooie liedjes gezongen, al dan niet begeleid door een muziekinstrument. Lotte en haar hommel zijn weer opperbeste vriendjes en ze speelt er wondergraag op. Af en toe zetten ze hun schoen bij de haard en zongen ze braaf en mooi een liedje, uiteraard net voordat ze zouden gaan slapen. Dit jaar bleef het echter opvallend rustig op Sint-vlak en zowel Emma als Daan en Lotte kwamen geregeld teleurgesteld beneden. Dit gold ook voor zaterdagochtend 6 december. Nu hadden ze eigenlijk wel verwacht iets te vinden, maar tevergeefs. Ze lieten het niet direct aan hun hartje komen en we begonnen aan de ‘gewone’ race van de zaterdag: logopedie, volleybal, voetbal, mama ging ’s avonds nog hardlopen door het mooi verlichte centrum van Mechelen enzovoort. Opnieuw werd er zaterdagavond, net voor het slapengaan, mooi gezongen en muziek gespeeld.
Zondagochtend, 7 december intussen al (!), hadden we afgesproken om gezamenlijk naar beneden te gaan. Daan stond al wiebelend rond 8.30 uur aan het bed van papa en mama. Niet lang daarna ontmoetten we daar zusje Lotte. Lotte mocht de grootste zus wakker maken zodat we met z’n vijfjes op ontdekkingstocht konden gaan. Daar stonden we dan: allemaal in pyjama voor de deur van de woonkamer… klaar voor onze expeditie. We doen de deur open en zien… ja, niks eigenlijk. De schoenen zijn wel ietwat verschoven, maar verder ligt er niks. Emma zegt: ‘Ach, dan moet het gewoon ergens anders liggen!’ en begint te zoeken. Lotte is aandachtig en ziet dan toch iets bij de schoenen liggen. Ze legt (heel) voorzichtig haar knuffels aan de kant en haalt een speciale envelop onder de schoenen vandaan. Daan kan zijn teleurstelling niet verstoppen en zegt bijna hardop: ‘Aaarrgghh… wat moeten we nu met een stomme envelop?!’ Er blijkt een dvd in te zitten met een persoonlijke boodschap van de Sint! Nu wordt het toch wel interessant en zelfs een beetje spannend.
We kijken samen naar een verhaaltje over de Sint met een nieuwe Piet. Heel leuk, maar dan kijkt de Sint plots volledig in de camera, kijkt in zijn boek en daar verschijnt de naam Emma. Emma kan haar oren én ogen niet geloven. De Sint weet hoe oud ze is, dat ze dol is op dieren en dat ze enorm goed kan tekenen. Daan komt ook in dat boek voor en de Sint vertelt dat hij trots is op Daan omdat hij zo goed kan voetballen en ook vertelt hij een rijmpje over een frikandel! Laat dat nu net Daan zijn favoriete snack zijn! Dan is het de beurt aan Lotte. De Sint vindt het enorm goed dat ze zo hard haar best op school doet. Ook vermeldt hij haar knuffels. De kinderen vonden de Sint een slimme man en de verwondering was enorm aanwezig op de drie gezichtjes! Ten slotte vertelde de Sint waar we de kadootjes konden vinden: op zolder! Nog voor het verhaaltje echt klaar was, stond iedereen in de startbokken richting zolder. En ja hoor! We deden het luikje open en daar stonden verschillende kadootjes en natuurlijk wat snoepgoed!! We namen alles mee naar beneden, Daan at zich te pletter aan de speculaas, en we amuseerden ons met de nieuw verkregen spelletjes en speledingetjes. Het werd een pyjama-dag, heerlijk samen. Samen spelen, samen koekjes bakken, samen een filmpje kijken. Zulke dagen zijn schaars, dus we genoten er met volle teugen van. Dank u Sinterklaasje voor de mooie presentjes en vooral voor de mooie dag!

Comments (2) »

Later als ik groot ben…

Er wordt wat afgetetterd hier. Altijd en overal. Als papa of mama iets zou willen zeggen, moeten ze al bijna hun vinger in de lucht steken – in de stiekeme hoop dat een van de kinderen opmerkzaam genoeg is. Niet alleen thuis wordt er van alles verteld, maar ook in de auto, op de fiets,… ach, waar niet eigenlijk?
Laatst zaten we in de auto en Lotte vroeg zich af wat ze later zou kunnen worden. Nadat we haar een paar voorbeeldjes hadden gegeven, trok ze zich terug in haar eigen droomwereld om dit alles waarschijnlijk op de meest rooskleurige manier voor te stellen.
Emma liet ons weten dat ze zeker 3 dingen wil gaan doen later: paardrijden (als dat als beroep mag tellen?!), dierenarts, een poezenhotel runnen… Dit zijn ‘slechts’ een paar voorbeeldjes. De rode draad lijkt echter duidelijk: dieren :)
Daan liet ons niks raden. Net nadat Emma klaar was met haar toekomstbeeld luidop te schetsen, riep Daan onverstoorbaar luid en duidelijk: ‘En ik word Zwarte Piet!’.

Dussss… dit gezegd zijnde, de Sint mag in zijn handjes knijpen met zo’n helpende hand! We zijn er zeker van dat er niemand zoals Daan kan klimmen, rollen en voorproeven ;)

Leave a comment »

Komt ie nu wel… of niet?

Die speciale tijd van het jaar is weer aangebroken! Weldra arriveert de Sint in ons land en o wat kijken de kinderen er weer naar uit! Het huis, de straat of eigenlijk is het hele land te klein voor de enthousiast bonkende kinderhartjes!
Hier thuis werd al deftig geknutseld, gekleurd en geschreven. Alhoewel de verlanglijstjes al even de deur uit zijn, nemen de koters toch nog af en toe de kans om een extra briefje te schrijven. Zo vond mama laatst dit briefje van zoon Daan:Briefje Daan aan de Sint
Nog voordat we naar school vertrokken, was hij al begonnen aan de brief. Net voordat hij ijverig begon te schrijven, kwam hij mama al vertellen dat hij ietsiepietsie onbeleefd zou zijn. Hij zou namelijk om twee kadootjes vragen in zijn brief! Zolang er maar ‘alsjeblieft’ bij zou staan, zag mama het probleem niet direct :) En zo geschiedde!
Sinds een aantal dagen staan de schoenen ook al klaar. Bepakt met briefjes en tekeningen. Lotte is dan weer zo ontzettend attent geweest om ook de schoen van papa en mama neer te zetten. Niet alleen dat, ze voorziet deze ietwat grotere schoenen ook van een tekening! Indien papa en mama dus iets zouden ontvangen, hebben we dat volledig aan onze jongste dochter te danken.
Schoenen staan KLAAR!
De teleurstelling is echter tot nu toe elke ochtend weer groot als blijkt dat hij niet geweest is. Maar ja, de boot moet ook eigenlijk nog aankomen. Gelukkig vernamen we van de week dat – indien alles vlot verloopt uiteraard – de boot aankomende zaterdag zal aankomen! De dagen worden afgeteld, afgedrild eigenlijk en deze vrijdag lag vooral redelijk onder vuur! Weer een dag dat de Sint niet is kunnen komen. De teleurstelling op vooral Lotte haar gezichtje was immens deze morgen.

Dus lieve Sint, mogen we ervan uitgaan dat u onze kinderen weldra een bezoekje komt brengen?

Leave a comment »

Zwarte Piet, wie kent hem niet?

Toegegeven, het liedje van Het Goede Doel (een geweldig leuke Nederlandse band) noemt natuurlijk: Sinterklaas, wie kent hem niet. De meeslepende discussie die momenteel gaande is, is ons uiteraard ook niet ontgaan. En omdat dit vereeuwigd moet worden op onze blog, wordt dit dus een gekleurde update ;) Dit kan geen objectief stukje worden, want er is blijkbaar een idioot geweest die heeft lopen roepen dat Zwarte Piet gebukt gaat onder een enorm portie racisme. Ja, wij kennen racisme. Nee, Zwarte Piet heeft daar geen last van. Hij kán daar geen last van hebben. Hij zou namelijk wit, bruin, paars, groen of geel kunnen zijn… onder die laag roet die hij opzuigt terwijl hij door de schoorsteen zakt om de kadootjes bij de brave kinderen te brengen. Hij is dus niet zwart, hij is verre van een slaaf en lijkt sowieso erg blij te zijn met zijn eigen status van ‘Zwarte Piet’.
Maar goed… als het bij die idioot was gebleven, zou het allemaal zo erg nog niet zijn en zou ook niet half Nederland (en intussen ook België) op haar achterpoten staan. Het geroep is als gefluister bij de Verenigde Naties aangekomen en zelfs zij vinden het de moeite om te onderzoeken. Hallo? De Verenigde Naties? Diezelfde VN die zich buigt over o.a. de situatie in Syrië? Die VN? Die houdt zich nu bezig met het al dan niet afschaffen van onze traditie? Precies, het klinkt overdreven, maar serieus… ons hele Sinterklaasfeest staat op de helling! En dat mag niet!
Vanaf november beginnen de kinderhartjes hier al iets sterker te slaan, ze zitten aan de tv gekluisterd als het Sinterklaasjournaal wordt uitgezonden, de spanning is te snijden als ze hun schoen weer mogen zetten,… Kortom, de magie in hun ogen is gewoonweg onbeschrijflijk! Dat kun je toch niet wegnemen? Haal de elfjes en de rendieren weg bij de Kerstman en Amerika zal te klein zijn!
Daarnet las ik de krant op mijn laptop en Emma neusde mee – zoals ze zo vaak zo graag doet! De kranten staan boordevol foto’s van allerlei Zwarte Pieten en co. Uiteraard volgt direct de vraag waarom er zoveel Pieten te zien zijn in de krant. Ach, antwoord ik laconiek, dat zal wel zijn omdat ze bijna vanuit Spanje vertrekken. En snel snijden we een ander onderwerp aan en verander ik mijn internetpagina. Hup, interne discussie vermeden :) Want hoe zou ik zo’n kind moeten uitleggen dat de Sint weldra niet meer zal komen? Omdat een of andere organisatie vindt dat het naar racisme ruikt? Dat doet elk kind af als klinkklare onzin! De Sint komt toch al alle jaren vanuit Spanje gevaren? Zoiets valt simpelweg niet uit te leggen. Indien ze het lef zouden hebben om het af te schaffen, verdwijnt ook het liedje van Het Goede Doel… want de nieuwe generatie zou de Sint met zijn Pieten dan inderdaad niet meer kennen :(

Leave a comment »

Filmpje….

De tijd vliegt hier rond onze oren! Die ene oude meneer met zijn lange baard is nog maar net vertrokken en de volgende – iets dikkere – oude meneer met een lange baard staat alweer te trappelen voor de deur. Het is koud buiten, dus we zouden hem graag zo snel mogelijk binnenlaten. We proberen deze week nog op jacht te gaan naar een heerlijk geurende dennenboom om er dan zoveel mogelijk lichtjes en ballen in te hangen. Stiekem kijken we uit naar deze gezellige sfeer, want op menig vlak kunnen we dat momenteel goed, zéér goed zelfs, gebruiken!
Afijn, maar om nog even met een been tussen de deur terug te blikken op die eerste meneer die op bezoek is geweest (Sinterklaas voor zij die nu niet meer zo goed kunnen volgen!), de kinderen hebben genoten! Het mooiste was misschien wel de rit naar het werk van oma Nederland nabij de luchthaven van Rotterdam. Mama kon de weg niet vinden en liep dan het Airport Hotel binnen. De kinderen bleven eventjes in de auto zitten. Gelukkig maar, want in de lobby van dit hotel vond mama niemand minder dan de Sint en enkele pieten. Snel de weg vragen en hard wegrijden… dat was het enige waar mama op dat moment aan kon denken. Ze stapt in de auto en terwijl we de parkeerplaats verlaten, beginnen er drie kinderen op de achterbank te roepen: ‘MAMA… de Sint is daar!!!!!!!!’ Grr… waarom konden die nu niet nog 10 seconden langer binnen gebleven zijn. Emma vervolgt snel: ‘Mama, dan kun je de Sint toch gewoon volgen???’ Heel slim bedacht natuurlijk! Nadat mama de kids heeft duidelijk gemaakt dat de Sint vast nog het e.e.a. moest voorbereiden, werd het al een stuk kalmer achterin de auto. Uiteindelijk kwamen we op de juiste weg die ons naar de juiste werkplek zou leiden… opnieuw een uitdaging: er reed een bestelbusje voor ons VOL met pieten! Aangezien wij er net achter reden, zwaaiden de pieten hevig en trokken gekke bekken naar ons. Opnieuw ging het dak eraf in de auto: ‘MAMA, DAAR!!! Nu kun je ze gewoon volgen!’ Zowel Emma als Daan en Lotte lieten luid en duidelijk verstaan wat mama nu het beste zou kunnen doen. Maar deze pieten sloegen linksaf en wij moesten echt nog een beetje rechtdoor. Gelukkig – en dat meen ik uit de grond van mijn tenen – hebben kinderen zo’n onbegrensde fantasie dat ze meekunnen met dit sprookjesachtige verhaal. Ze bleven kalm en zo reed mama rustig verder naar daar waar ze even later dan wel oog in oog zouden staan met de door hen zo graag geziene mensen. Het werd een feestje, want ze hadden alle drie prachtige tekeningen gemaakt en Emma mocht de staf vasthouden zodat de Sint de pakjes gemakkelijker kon uitdelen. Tegelijkertijd lag Daan op of onder de stoelen om het strooigoed op te rapen. Ach, verschil moet er zijn!
De Sint heeft de school ook nog een bezoekje gebracht op woensdag 5 december. En op 6 december heeft hij blijkbaar een aantal kadootjes in de slaapkamer achtergelaten. Wat een verrassing was dat! Terwijl mama de fietsen – na school – opruimt, sprint er al een klein meisje naar boven om dan nog geen minuut later luidkeels te roepen: KADOOTJESSSS!!!! De andere twee rennen erachter aan en zo hoort mama héél blije kindjes die bijzonder veel kabaal kunnen maken. Wat een heerlijke periode toch!

Goed… en dan nu eigenlijk het nieuwtje waarvoor dit berichtje werd geschreven… Jullie herinneren je nog wel dat Lotte getuige mocht zijn bij het huwelijk van de twee pieten in het stadhuis van Mechelen. Stad Mechelen heeft er nu een officieel filmpje van gemaakt dat echt de moeite waard is om even te bekijken. Lotte komt menig keer in beeld en wie goed oplet, ziet Daan wat heen en weer wiebelen met zijn stropdas en piekhaar achter de twee pieten die hun bruidsboeketje aan het bewonderen zijn. Ook dit was een unieke ervaring! Kijk mee en geniet! Hier is de link.

Leave a comment »