Posts tagged turnen

Vriendschapsfeestje

Gisteren, op woensdagmiddag, vond Emma haar laatste feestje plaats. Inderdaad, je leest het goed: haar ‘laatste’ feestje. Tegenwoordig wordt er wat af gevierd als er iemand jarig is (geweest). Op de kalender prijkte nog altijd het nog immer zo belangrijke kinderfeestje. Dit woord durven we al bijna niet meer in onze mond te nemen, want deze 11 tienermeisjes kunnen we moeilijk nog onder de noemer plaatsen van ‘kindjes’.
Ze voorspelden niet al te goed weer en dus had mama Monique een binnenprogramma verzonnen (vele creatieve bezigheden). Diezelfde ochtend haalde ze nog allerlei spulletjes in huis, maar de weergoden waren ons goedgezind en van dit alles bleek uiteindelijk niets nodig te zijn. Dit zullen we dan maar bewaren voor een volgende keer of voor wanneer er opnieuw nog eens meerdere kinderen rond dwarrelen in ons huis.
Een vriendinnetje van mama, Liesbet, volgt zelf een opleiding om yoga te mogen geven. Dit moet natuurlijk getest worden en mama stelde daarom voor om dit alvast eens bij ons uit te komen proberen. Zo sloegen we twee vliegen heel hard met een klap: Liesbet kon oefenen/testen en mama vulde zo een deel van het feestje met wel een heel leuke activiteit: yoga. De huiskamer werd tijdelijk (bijna) leeggehaald en de matjes kwamen tevoorschijn. Er werd rond vriendschap gewerkt en iedereen genoot met volle teugen van dit deel van het feestje. Missie geslaagd :)
Daarna was het tijd om een cakeje te eten (of twee… of drie…) en om buiten enkele spelletjes te doen. Per twee vormden de tieners (+ Daan en Lotte die eigenlijk ook gewillig meededen) een team en moesten ze o.a. dieren uitbeelden, tegenstanders aan het lachen proberen te maken, een kruisspel overleven en hun allerbeste spagaat tonen. De turnervaring van Emma, Lotte en Emma haar vriendinnetje van de turnles Yasmina, kwam nu vanzelfsprekend wel erg goed van pas.
Daarna werden de kadootjes in rap tempo opengemaakt, want onze tijd zat er bijna op! De eerste ouders druppelden al binnen toen Emma nog maar aan haar tweede kadootje begonnen was. Aangezien het zo voorbij was gevlogen, moet het wel een leuk feestje geweest zijn!
Emma heeft genoten en voor zover wij konden zien, de andere meisjes + klasgenootje Surafel (enige jongen!) ook. We denken dus dat we er redelijk zeker van uit mogen gaan dat iedereen plezier heeft gehad! Enkele sfeerbeelden:

Wie het eerst lacht... is af!

Wie het eerst lacht… is af!

Niet lachen Emma, het spel is nu nog niet begonnen!

Niet lachen Emma, het spel is nu nog niet begonnen!

Toon je beste spagaat

Toon je beste spagaat

Na een spannende finale van Chinees voetbal won Paris

Na een spannende finale van Chinees voetbal won Paris

Yoga met als thema 'vriendschap'

Yoga met als thema ‘vriendschap’

Probeer ook maar eens thuis

Probeer ook maar eens thuis

We sluiten het yoga momentje af met een massagetrein!

We sluiten het yoga momentje af met een massagetrein!

Advertenties

Comments (1) »

Turnsters/-sterren

Onze meisjes turnen zo ontzettend graag. Nee, het absolute topniveau zullen ze niet halen. En stiekem halen we daarbij opgelucht adem, want gezond kan dat niet zijn voor een opgroeiend lichaampje. Maar ze genieten er des te meer van en vertrekken elke week met een glimlach van oor tot oor naar de turnles. Dan lijkt het ons een goed gekozen hobby :)
Bij een hobby zoals turnen hoort meestal een optreden, een jaarlijks optreden, een groots optreden… en blijkbaar niet het eerste optreden, want dit jaar was het maar liefst de 149e editie voor deze turnclub! Dat belooft voor volgend jaar! Het is inderdaad altijd een groot spektakel met muziek, licht, dans en turnen. Alle groepen komen aan bod, wat zoveel betekent als meerdere uren stil kunnen zitten… op een houten bankje… Dit keer bleken ze de groepen gesplitst te hebben en trad Emma dus alleen zaterdagavond op en Lotte zondagmiddag. Mama, die de meisjes begeleidde, was dus verplicht om de twee sessies volledig uit te zitten. Ze trommelde papa en de overige twee kotertjes op wanneer het nodig was zodat deze drie persoontjes niet 2x 3,5 uur moesten bankhangen.
Emma was zenuwachtig, voelde zich lichtjes ongemakkelijk in het nieuw verworven turnpakje en was best bang dat ze een foutje zou maken. Lotte daarentegen stond te stuiteren van plezier en was absoluut niet zenuwachtig. Zowel het nummer van Emma als dat van Lotte zat mooi in elkaar en er werd mooi geturnd. Een optreden van de meisjes om trots op te zijn. Ze spetterden allebei en zagen er groter, ouder en echt wel professioneler uit in de turnpakjes. Natuurlijk hebben we een paar fotootjes genomen om jullie toch ook een idee te geven. Helaas werden de foto’s genomen met de telefoon en wanneer deze volledig ingezoomd is… blijft er weinig kwaliteit over. Zoals gezegd… het ging om het idee ;)

Lotte rondt haar koprol af (rechts)

Lotte rondt haar koprol af (rechts)

De eindpose (Lotte in het midden ongeveer)

De eindpose (Lotte in het midden ongeveer)

Emma op de balk (midden)

Emma op de balk (midden)

Emma maakt een mooie radslag (achterste)

Emma maakt een mooie radslag (achterste)

Comments (1) »

Gewonde turnster

Gisterenmiddag kwam mama Monique net het schoolplein oplopen, toen ze door een vriendelijk klasgenootje van Emma werd aangesproken. Of ze even mee wilde komen, want er was iets met Emma. Als mama hoor je zulke dingen nu eenmaal niet graag, dat zullen jullie ook wel herkennen. Tegelijkertijd dacht Monique dat het niet ernstig zou kunnen zijn, want anders zou iemand van school wel telefonisch contact hebben opgenomen. Met die geruststellende gedachte liep ze achter het meisje uit het zesde leerjaar aan. Onderweg vertelde Eline dat Emma op de turnles wat uitgegleden en dat ze zich serieus pijn had gedaan en toen zag ze Emma zitten op het ‘gewonden-bankje’ naast de leraarskamer. Emma zag er op zijn minst heel erg beteuterd uit: ze had haar turnshirt nog aan, zat bijna onderuit op de bank en keek met diep bedroefde ogen naar haar moeder die op haar af kwam lopen. Emma was onder de indruk, dat was duidelijk. De directeur liet mama weten dat ze het ice pack er net hadden afgehaald en de verzekeringspapieren lagen ook al klaar, voor het geval dat het nodig mocht zijn. Mama haalde haar rugzak en fietshelm en tegen dat Daan en Lotte ook uit hun klasje waren bevrijd, reden we rustig naar huis toe. Daar hebben we opnieuw zoiets ijskouds uit de vriezer op haar gewonde neusje gelegd en werd ze verder volledig geïnstalleerd op de bank. Heerlijk onder een fleecedekentje mocht ze ‘genieten’ van een filmpje op de televisie.
Voor alle zekerheid nam papa haar toch even mee naar een dokter. Conclusie: voorlopig lijkt het niet gebroken te zijn, maar door de zwelling is het moeilijk te zien. De zwelling zal na een paar dagen wel afnemen en dan kunnen we echt zien of haar anders zo mooie neus recht staat of niet. Laten we hopen dat het gewoon bij een pijnlijk iets blijft en dat we het niet over gebroken dingen hoeven te hebben. Laatste conclusie: ze zal er weldra uitzien als Po, alias Kung Fu Panda, oftewel als een echte panda. Onder haar ogen zag het namelijk ook al gelijk rood/blauw. De dokter heeft het dus iets mooier verwoord, want mama zei ’s middags al tegen Emma: ‘Hee schattebol, het is binnenkort Halloween en dan hoef ik jou niet meer te schminken!’ Klinkt dat hard? Emma ging er anders gretig op in en zei ‘Ja, inderdaad. Dan wil ik hier (en ze wees naar haar mond) alleen nog een snee’. Geen probleem schatteke, dat doen we voor jou!

Aja, hoe is ze nu uiteindelijk uitgegleden? Awel… met de turnles op school waren ze bezig met de zweefrol en dat vindt ze ontzettend leuk om te doen. Wat is er precies gebeurd? Ze nam een aanloopje, bleef met haar voet hangen aan de springplank en viel met haar neus recht op de plint. Op de wat, horen we de Nederlandse lezers zich afvragen. Juist, dat vroeg Monique zich ook af. Toen op school werd verteld dat Emma was gevallen en met haar neus op de plint was terechtgekomen, snapte ze er eigenlijk weinig van. Een plint is toch zoiets om die lelijke grens tussen de vloer en de muur te verdoezelen? Zoiets waar iedereen jaren mee wacht na een verbouwing? Hoe krijgt Emma het in hemelsnaam voor elkaar om daarop te vallen? Hoe groot zijn die dingen dan dat je daar ook effectief op kúnt vallen? Goed, dit blijkt weer een staaltje Vlaams versus Nederlands te zijn. Wat blijkt? Een plint is een turntoestel, ook wel bekend als een ‘kast’ (zoiets als in de tekening hieronder). En zo klopt het plaatje dan wel weer. Nu begrijpen we waar ze op gevallen is en dat moet verdikke veel zeer doen. Och arme Emma…

Boosdoener voor Emma... de plint/kast

Boosdoener voor Emma… de plint/kast

Emma een paar uur na de botsing met de plint/kast. Panda in wording

Emma een paar uur na de botsing met de plint/kast. Panda in wording

 

Leave a comment »

Drukke agenda’s

En zo zit de eerste schooldag er alweer op! De eerste dag is prima verlopen, dat wil zeggen… ze zijn niet gillend thuis gekomen van ellende, ze hebben geen nare dingen meegemaakt en de juffen hebben niet op hen moeten roepen. Sowieso spreken we dan al van een prima dag :)
Eenmaal thuis ontploften de boekentassen en knalden de verhalen er mee uit. Inderdaad, ze zitten nu alle drie in een andere klas. Alle drie hebben ze andere dingen nodig aan het begin van het schooljaar en alle drie willen dat graag tegelijkertijd vertellen. Komt tijd, komt raad. Komt raad, komt daad. Komt goed allemaal.
Nog intensiever: niet alleen de school is terug begonnen. Welnee, er komt nog zoveel meer bij kijken. Er zijn nog ‘enkele’ activiteiten die een plaatsje moeten zien te veroveren op onze toch al niet zo lege kalender. Concreet betekent dit een sessie logopedie voor Lotte, voetbal voor Daan, turnen voor Emma en Lotte (maar uiteraard niet op dezelfde dag!) en dan proberen ze deze maand ook nog eens volleybal. Welja, moet best lukken!
Oh, jullie willen het nog concreter? Hou je vast, daar gaan we!
Op maandag racet mama met Lotte direct na school naar de logopedist, want dat is namelijk al om 16.00 uur. Na een half uur fietsen we terug en halen we Emma en Daan op. Eenmaal thuis proberen we iets te eten en springt mama dit keer met Emma op de fiets, want haar turnles begint om 18.15 uur. Om 20 uur is deze activiteit gedaan en daarmee ook alle andere activiteiten in dit huis ;)
Op dinsdag moet Daan naar de voetbaltraining: vertrekken om 17.30 uur, dus toch al ten laatste om 17 uur eten.
Op woensdag is het de beurt aan Lotte, haar turnles start om 18 uur en aangezien die middag geen school is, kunnen we een keer ‘op het gemak’ eten.
Tot nu toe hebben we ‘vrij’ op donderdag. Let op de woorden ‘tot nu toe’ en ‘vrij’, want wie weet wat er nog komt en er moet af en toe ook huiswerk gemaakt worden.
Op vrijdag herhalen we eigenlijk de dinsdagavond met voetbal voor Daan. Zowel op dinsdag- als vrijdagavond snelt papa dan zo snel mogelijk na de voetbal naar huis om dan daarna direct zelf te gaan volleyballen. Of toch iets wat daar tegenwoordig op lijkt ;)

Komen we even terug op ‘tot nu toe’. Zoals hierboven gezegd, willen ze namelijk de sport ‘volleybal’ wel eens een kans geven. Papa Joos zit hier al jaren op te wachten en de formulieren voor een proefmaandje werden reeds ingevuld. Het probleem is echter dat je hiervoor ook eigenlijk twee keer moet trainen en dat past simpelweg gewoon al niet meer in die drukke agenda. Nu, bij proberen hoort proberen en dus is de leiding akkoord dat we de kids nu telkens per twee een keer laten meetrainen. Het komt er dus op neer dat Emma en Daan op woensdag zullen trainen (nou ja, proberen dus) en Emma en Lotte op zaterdag. Op zaterdag moet Daan immers al voetballen. Emma haar leeftijd traint eigenlijk op maandag en donderdag, maar we beginnen bij het begin en laten haar even met broer en/of zus meetrainen… Stiekem ook om het voor ons alleen maar ‘haalbaar’ te maken.

Holladijee… de school is weer begonnen of mogen we zeggen… de school EN de buitenschoolse activiteiten zijn weer begonnen? Drie kinderen, drie klassen, drie hobby’s en wij hebben zo goed als drie agenda’s nodig om dat allemaal bij te benen. Succes aan ons!

Comments (2) »

En de winnaar is…

Een kind moet iets te doen hebben na de schooluren. Zo houdt Daan zich opperbest bezig met voetbal, 3x in de week. Emma ging met plezier naar een uurtje Franse les op de woensdagmiddag en ’s avonds turnde ze met nog véél meer plezier samen met Lotte en nog enkele vriendinnetjes.
Begin mei vonden de clubkampioenschappen plaats van de turnvereniging. Ze moesten allemaal 4 proeven afleggen (op de balk, op de brug met ongelijke leggers, op de mat en op de bok). Zij die het al iets beter konden, mochten iets meer laten zien. Zo was Emma eigenlijk een van de weinigen die een radslag op de balk durfde te showen. De leeftijd van de groep varieert ook wel van 6 – 9 jaar en ook daar zit vanzelfsprekend veel verschil in. Emma hoort ook bij het groepje dat vorig jaar al turnde. Lotte en haar vriendinnetjes komen eigenlijk net kijken. Voor hen was dit het eerste jaar, maar ook zij hebben zich fantastisch vermaakt en zij hebben tevens hun uiterste best gedaan tijdens de kampioenschappen. Onder toeziend oog van zowel het publiek als de uitermate geconcentreerde jury hebben ze elk onderdeel super afgewerkt. Lotte heeft veel meer van zichzelf laten zien dan tijdens de ‘gewone’ lessen. De juf was zéér onder de indruk van haar. Gewoon al omdat de juf weet dat het niet allemaal zo simpel is voor Lotte. Tot voor kort durfde ons Lotteke nog niet aan de hoogste legger van de brug te gaan hangen. Ze deed dit nu alsof ze nooit anders had gedaan. De evenwichtsbalk liet ze liever links liggen, maar nu durfde ze de juf zelfs even los te laten. Zij die Lotte niet kennen, zien uiteraard een relatief groot meisje die nog lang niet zoveel doet of durft. Wij zagen een aantal grandioze overwinningen op rij!
Emma doorkruiste de zaal als een elegante gazelle en voerde alles goed tot zeer goed uit. Zo leek het toch voor ons, maar ja, wie zijn wij? Wij zijn in ieder geval niet diegene die de punten mogen verdelen. Op het resultaat van deze punten moesten we nog een paar weken wachten.
Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: de prijsuitreiking. Na het kinderfeestje van Daan in het Mechels Broek reden we naar de turnzaal alwaar het plechtige moment zou plaatsvinden. Wij waren netjes op tijd, de ceremonie begon wel zeker 45 te laat ;) De meisjes waren er helemaal klaar voor en al snel was het aan hun groepje! De laatste 9 kregen allemaal een bronzen medaille waaronder ons Lotteke. Onder luid applaus ging zij haar welverdiende medaille halen. Dan volgde nummer 4 voor een zilveren medaille en dan was het tijd om het podium erbij te halen. De eerste drie mochten plaatsnemen op het podium! Emma begon al ernstig heen en weer te wiebelen, want haar naam was nog altijd niet gevallen. De derde plaats met eveneens een zilveren medaille was ook niet voor haar! Met haar rode konen keek ze af en toe ietwat zenuwachtig om. Nummer 1 en 2 kregen beide een gouden medaille en verdienden uiteraard een ereplaats op het podium. Als tweede geëindigd: Gysen, Emma! Natuurlijk hebben we geklapt, gejoeld, gefloten, geroepen en zo nam ook zij zeer kalm haar medaille in ontvangst en nam zij haar plaats op het podium in. Wow, meisjes: goed gedaan!!!!
Emma op de 2e plaats!
(Noot van de redactie: Brr… slechte foto! Aangezien de ‘echte’ camera kapot is, werd er snel een foto genomen met de telefoon :( Afijn, het gaat nu even om het idee)

Comments (1) »