Posts tagged vakantie

Rustig thuis

Afgelopen woensdagavond zijn ze vertrokken! Daan en Lotte gingen het avontuur tegemoet, tezamen met hun vriendjes van school. De tassen werden zorgvuldig voorbereid thuis, het materiaal verzameld op school en de bus werd efficiënt ingeladen op het door ons intussen wel gekende Douaneplein te Mechelen.
Ze waren er al even klaar voor! Toen Emma twee jaar geleden dezelfde reis maakte en terugkwam met al haar boeiende verhalen, begon Daan al met aftellen. Op school werkten ze er de laatste paar weken rond. Thuis werd er vurig gebabbeld over de indeling van de tenten en groepjes. De spanning was met momenten goed van hun gezichtjes af te lezen… de Pyreneeën-reis stond voor de deur!
Deze reis – zogenoemde bosklassen – spreekt toch al gewoon tot ieders verbeelding?! 10 Dagen lang zijn ze weg, maken ze serieuze bergwandelingen, slapen ze in tentjes, zingen ze (Franse) liedjes aan het kampvuur, dompelen ze zich in een warmwaterbron, bezoeken ze de katharenkerk, kopen ze zelf souvenirtjes,… en dus worden ze figuurlijk een stuk groter. Het is een pracht van een ervaring die ze de rest van hun leven met zich mee zullen nemen. Wie anders doet dit op nipt 11 jaar?
Toevallig profiteren ze dan ook nog eens van een heel zuiders klimaat… het is er de hele week rond de 30 graden! Over een goed begin van de zomervakantie gesproken! Alhoewel het redelijk warm lijkt als je bedenkt dat ze toch wel wandelingen van zo’n 10 km maken…
Ze genieten, daar zijn we zeker van. En thuis is het dus rustig, heel rustig! Emma is deze week enig kind en aangezien de examens volgende week weer van start gaan, komt deze rust best van pas eigenlijk. Zelf moeten we nog een beetje wennen aan de rust: we zijn ’s ochtends veel eerder klaar, we zetten steevast teveel eten op tafel, er is veel minder opruimwerk,… Vrijdag komen ze weer terug en we kunnen niet wachten op hun eerste knuffels, op hun verhalen, op hun stralende gezichtjes! Waar we wel op zouden kunnen wachten is de berg was, maar goed… dat hoort er nu eenmaal ook weer bij.

Leave a comment »

Sneeuwpret in het zuiden

Het zit er weer op! Ons gezamenlijk weekje weg in de Franse Alpen… de meest zuidelijke Franse Alpen welteverstaan is voorbij gevlogen! Alhoewel we dit keer niet zo heel ver wilden rijden (max. 1.000 km hadden we bedacht), besliste de reisorganisatie daar geheel anders over. Op de site stond namelijk wel zo’n 1.000 km… en een tweede site bevestigde dit. Dus nadat we dit hotel en bijhorend skigebiedje hadden geboekt en we na een aantal dagen de route eens helemaal wilden napluizen, bleek deze echter toch weer zo’n 1.300 km lang te zijn. Afijn, niets wat we niet kunnen oplossen en dus boekten we de dag van vertrek nog snel een F1-hotelletje langs de snelweg in de buurt van Lyon.

De route liep regelrecht naar het zuiden van Frankrijk. Nee, loodrecht. Letterlijk! Tot aan de Middellandse Zee, dan afbuigen en boven Nice de bergen in. Omdat we dan toch zo ver moesten rijden, besloten we maar een mini-omweg te maken en de heenrit door Monaco te rijden! Je kan er maar eens geweest zijn. Het was intussen prachtig weer en de temperatuur liep intussen al op tot 17 graden. Heerlijk! Na een frustrerende stadsrit door dit tot de verbeelding sprekende landje, wegens geen parkeerplaats, besloten we het voor bekeken te houden en vervolgden we onze weg richting Isola 2000. Het duurde lang voordat we sneeuw tegenkwamen en eventjes begonnen de zenuwen op te komen, maar het skidorp, op – hoe kan het ook anders – 2.000 meter, was prachtig gehuld in een wit tapijt. Oef!

De eerste dag scheen de zon volop en niets is mooier dan kraakwitte sneeuw te zien tegen een knalblauwe hemel! We moesten allemaal weer wat wennen aan die vastzittende lompe skibotten, maar we hadden het snel onder de knie en genoten samen van een zalige dag op de latten. De tweede dag kozen de mannen van ons gezelschap voor hun snowboard. Ook al was dit nog maar de tweede keer dat Daan hier echt mee kon oefenen, hij kon ons al snel bijhouden en vestigde niet lang daarna al zijn eerste snelheidsrecord. Uiteindelijk haalde hij maar liefst 67,3 km/uur! Verschrikkelijk… Het snowboarden kent voor ons Daantje intussen geen geheimen meer, hij gaat zelfs voorop omdat hij veruit de snelste van ons allemaal is.
Op dinsdag was de hele vallei – en de bergtoppen eigenlijk ook – gehuld in een dikke mist. Er was wind, het sneeuwde en bijgevolg ziet een mens dus geen klap! Mama Monique viel zelfs een keertje, bijna stilstaand, om omdat ze niet kon zien of ze nu bergop of bergaf ging… een dagje om op tijd te stoppen dus en van het zwembad van het hotel (of de bar ;)) te genieten. Alle andere dagen waren overgoten met zonneschijn, en die verse sneeuw is natuurlijk heel mooi meegenomen!

Lotte heeft trouwens ook haar eerste ‘stapjes’ gezet op een snowboard. Ze deed dit verdikke goed, dus ze zal dit nog wel eens willen testen :) Al met al hebben we dus ver moeten rijden, maar er plakten verschillende voordelen aan: goede sneeuw, belachelijk goed weer voor tijdens de krokusvakantie, fijne brede pistes en vooral… het was absoluut niet druk! We hoefden niet aan te schuiven bij de liften, we hadden soms zelfs een piste voor ons alleen.

Dan restte er natuurlijk alleen nog de terugweg, maar aangezien we nu toch iets meer uitgerust waren, kozen we ervoor om in een keer te rijden. Uiteraard nog eens met een tussenstop. Deze keer wilden we de stad Nice verblijden met een bezoekje. Opnieuw was het vinden van een parkeerplaats bijzonder lastig. Toen we er uiteindelijk ergens eentje vonden, werden we letterlijk uitgeregend nabij de haven van Nice. We besloten koers te zetten richting België en de kust even te laten voor wat het is.

Een kort foto-overzicht:

Comments (1) »

Weer een nieuw jaar

We kunnen onze ogen niet geloven als we naar de kalender turen… nog heel even en de maand januari is verdikke alweer voorbij. De seconden, uren, dagen en weken vliegen ons daadwerkelijk rond de oren en we hebben af en toe net een beetje tijd om alles vast te houden en er spreekwoordelijk oorbellen in te hangen :)
December zijn we prima doorgestrompeld. Het plaatsen van de nieuwe vloer verliep vlekkeloos, een week later zaten we weer hoog en droog aan ons eiland te ontbijten en genoten we dagdagelijks van het uitzicht op onze nieuwe vloer. Wat zijn we tevreden!
De feestelijkheden liggen precies ook alweer even achter ons. Ongeveer een week voor kerstmis haalden we toch een boom binnen om volledig te versieren. Wat voor een boom trouwens! Het was de demo boom van de Gamma… en dus eigenlijk niet te koop. Maar wie kan die drie schattig zielig kijkende gezichtjes nu de baas? Voilà, ook de verkoper aldaar dus blijkbaar niet, want we mochten deze vreselijk grote – maar prachtige – boom een plaatsje proberen te geven in onze auto. Het gevaarte werd overigens afgelopen weekend pas afgetuigd. Wat een woord trouwens… Voor de bomenliefhebbers, we hebben dit absoluut boomvriendelijk en zachtaardig gedaan, geen zorgen!
De gezellige kerstdagen en de vriendschappelijke nieuwjaarsnacht hebben we opnieuw met glans doorstaan. We hebben werkelijk waar genoten van het lekkere eten, het frisse drinken en de aangename babbels hier en daar. En voor je het weet, staat niet alleen het nieuwe jaar 2017 voor de deur, maar komt ook de kerstvakantie tot een einde en vliegen we opnieuw de structuur van alledag in.
Het is dus 2017… wat eigenlijk zeer futuristisch klinkt… Emma kan na haar eerste fantastische rapport met vertrouwen het tweede deel van dit schooljaar tegemoet. Daan en Lotte ontvangen hun rapport pas volgende week ergens, maar doen dit vast en zeker ook prima. Papa Joos werkt nog altijd van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat en ook mama Monique heeft er meerdere taken en activiteiten bij gekregen. Kwestie van ons niet volledig te vervelen. Vervelen, wat was dat nu toch ook alweer?! Afijn, het gaat goed hier. We hebben geen grote schokkende nieuwtjes te vertellen, maar hopen jullie nu toch weer iets regelmatiger op de hoogte te kunnen brengen van eventuele nieuwigheden, want het leven staat hier nooit stil :)
Beste wensen aan iedereen, maak er een spetterend en liefdevol jaar van, x

Comments (1) »

Even inhalen

Het is weer te lang geleden, er is weer van alles gebeurd, de tijd vliegt ons werkelijk rond de oren… hoe lossen we dat op?! Misschien door een simpele ‘wist je dat’ rubriekje! Dit heeft ons in het verleden al eerder geholpen ;)

Dus bij dezen presenteren we…

Wist je dat:
– we genoten hebben van de herfstvakantie?
– we toen weer – net als vorig jaar – met enkele vrienden naar La Bresse getrokken zijn?
– we daar hebben gewandeld, gespeeld, gezwommen, gebabbeld, gedronken…?
– één van de papa’s duidelijk niet overweg kan met Mikado op de grond?
– Daan zijn hartje daar weer heeft opgehaald omdat er dan eindelijk jongens bij zijn?
– Lotte sinds een paar weken met een prachtige bril op haar neus rondloopt?
– haar rechteroog goed functioneert, maar haar linker een stuk minder?
– we haar goede oog zelfs 4 uur per dag moeten afplakken?
– ze dit allemaal super flink ondergaat?
– ze werkelijk waar de meest prachtige bril heeft uitgekozen?
– Emma net voor de vakantie al een echt proefexamen Latijn heeft moeten doen?
– ze binnen een maand voor het eerst een hele week serieuze examens moet afleggen?
– ze enorm fanatiek meedoet met de fluo-actie van haar school?
– Daan wisselende resultaten haalt op school met de toetsen?
– hij stiekem gewoonweg te laks is?
– dit nu intussen wel begint door te dringen?
– hij vroeger allang geflipt zou zijn na zo’n serieus gesprek hierover?
– hij zo’n gesprek nu ondergaat en zelfs goed overleeft?
– hij daarna wel enorme behoefte aan knuffels heeft?
– Lotte haar juf binnenkort directrice van de school wordt?
– ze haar nieuwe juf dus al een beetje probeert te doorgronden?
– we aan het aftellen zijn naar ons feestje van morgenavond?
– we altijd wel wat te vieren hebben?
– we intussen ons gezin hebben uitgebreid met twee cavia’s?
– Lotte uitkijkt naar morgen omdat haar peter dan met haar komt shoppen?
– Daan met zijn voetbalteam nagenoeg alles wint?
– de meisjes sinds kort ook zijn gaan voetballen?
– het meisjesteam net begonnen is, en dus nog veel moet leren en dus veel verliest?
– we daarom niet minder trots zijn op de meisjes?
– we binnenkort de hele benedenverdieping leeg moeten halen?
– we dit allemaal nog niet helemaal zien zitten?
– er een nieuwe vloer gelegd gaat worden nadat we waterschade hebben opgelopen?
– we binnen een maand de achterdeur dus weer helemaal kunnen openen?
– we vasthouden aan ons motto: Uiteindelijk komt alles goed?
– we dan nu toch maar gaan afronden?
– we anders bang zijn dat jullie in slaap zouden kunnen vallen?
– we hopen jullie snel weer hier – of ergens anders – te mogen begroeten?

Comments (2) »

Back to … school/work/reality

Alhoewel het zonnetje nog hoog aan de hemel staat, blijkt de lange zomervakantie toch aan een einde gekomen te zijn. Vandaag is het 1 september, traditiegetrouw de dag om terug naar school te vertrekken, terug de werkcomputer op te starten en terug in de echte wereld te stappen.
Vorige week genoten we nog van een overheerlijke en zon overgoten vakantie in La Bresse! Jammer genoeg zonder papa Joos, maar wel met nog een vriendinnetje van mama Monique erbij. Zo vertrokken we met 6 in de party bus richting onze geliefde Vogezen. Met 6? Ja, dit keer mocht Lotte ook een vriendinnetje meenemen en de keuze was lang geleden al gevallen op Ella, en zo geschiedde. We hebben werkelijk genoten, want de hele week hebben we geen enkele wolk kunnen bespeuren. Prachtig weer, leuke uitstapjes, spannende avonturen en heerlijk ontspannen aan het zwembad. Een zalige combinatie van afwisselende bezigheden en mogelijkheden. Meer dan voor herhaling vatbaar.
Bij thuiskomst meldde de kalender ons dat we nu toch wel gevaarlijk richting eind augustus gingen. Daan wilde graag nog wat vakantie, Lotte staat sinds 1 juli al te popelen om naar het vijfde leerjaar te vertrekken en Emma… Emma maakt dé grote stap in haar toch nog jonge leventje: zij vertrekt immers naar het middelbaar! Ze was er meer dan klaar voor (wij als ouders misschien nog niet zo). Als het woord middelbaar maar al viel tijdens de vakantie, kwam er een mooie glimlach op haar gezichtje. Gisterenavond kon ze de slaap bijna niet vatten wegens té zenuwachtig. Ze stond vrolijk op, wenste haar klasgenootjes van vorig jaar veel succes in de groepschat en stond even later met haar nieuwe rugzak klaar om te vertrekken. Eergisteren fietste ze de route nog eens met mama en ze deed er welgeteld 15 minuutjes over. Al bij al valt dat enorm mee! Om 8.20 uur weerklonk de fietsbel van haar vriendinnetje Ida die momenteel bij haar papa verblijft en dus nog geen straat verder woont. Heerlijk, ze kunnen de eerste twee dagen al samen fietsen, denkt mama opgelucht. Papa flipt al helemaal bij het idee van alleen naar school te fietsen. Daarom stelde hij gisterenavond nog voor om nog eens ’s ochtends met haar mee te fietsen. Emma keek naar mama, mama antwoordde haar blik met tegen papa te zeggen dat het super lief is, maar echt niet nodig.
Nog even en ze stormen straks allemaal weer rond in huis… vast en zeker vol met verhalen… we kunnen bijna niet wachten! Kom maar op, we zijn er helemaal klaar voor :)

Ook traditiegetrouw zijn natuurlijk de foto’s… net voordat we allemaal naar school afzakken, halen we de camera boven (of tegenwoordig veel sneller de gsm…) en leggen we dit mooie moment weer even op de gevoelige plaat vast. Emma – Emma en Ida – Lotte en Daan op naar het respectievelijk 1e en 5e! Wat vliegt de tijd!!!

Leave a comment »

Vakantie in eigen land(en)

Vorige week hadden we samen, als gezinnetje, een paar dagen vakantie. Papa hoefde een paar dagen niet weg voor zijn werk en dus besloten we een aantal uitstapjes te plannen. Want, en zo gaat dat nu eenmaal, als we thuisblijven… dan doet toch nog iedereen zijn of haar eigen ding en schiet het niet op met quality-time :)
Nadat Daan zijn oren op woensdag ‘vernieuwd’ werden, hielden we donderdag nog wel een rustig dagje zodat we er daarna volledig konden invliegen. Vrijdagochtend stonden we gezamenlijk redelijk vroeg op om richting Nederland te rijden. Het was een verrassing voor de kinderen. De dag voordien mochten ze elk nog een paar suggesties leveren voor onze geplande uitstap. En ja, hun verrassing stond mee op hun wenslijst… oef!
Na een fikse file in België en nog een paar uurtjes rijden in Nederland – mama had bijna het gevoel dat we halverwege Denemarken zaten intussen – kwamen we aan op onze bestemming. De kinderen, met name Emma, hielden de bewegwijzering nauwlettend in de gaten en nadat het Dolfinarium was afgevallen, want daar reden we immers voorbij, bleef er nog bijna één mogelijkheid over: Walibi! Zodra we door de poort reden, brak er een plezier op de achterbank uit die men in het park wellicht ook heeft kunnen horen. Er werd getetterd, gelachen en afgesproken wie naast wie zou gaan zitten in de verschillende attracties. Het werd een wilde dag met menig looping en snelheidsrecord! We zijn gebleven tot het park zijn deuren ging sluiten, te weten om 20.00 uur om dan na het eten van frietjes terug aan onze roomse reis terug naar huis te beginnen.
Zaterdagmiddag kwamen tante Klaartje en Toon onze olijke tweeling halen. Zij hadden namelijk voor hun verjaardag een filmticket kado gekregen. Na het bekijken van de 3d versie van de GVR speelden ze nog even in het centrum om na afloop nog op restaurant te mogen! Dit gaf papa, mama en Emma tijd om iets anders in te plannen: wij trokken naar Kazerne Dossin, hét museum in Mechelen over de Holocaust. Indrukwekkend, mooi, gevoelig, interessant. Daarna koos Emma voor een verse sinaasappelsap in het centrum en fietsten we naar T’Iles Malines, de jaarlijkse zomerbar met verschillende foodtrucks om iets lekkers te eten. Eenmaal thuis werden ook Daan en Lotte weer thuis gebracht en dronken we nog gezellig een drankje op het terras buiten.
Zondag planden we nog een iets ander uitstapje, we gingen eens naar het strand. Dit doen we nu eens eigenlijk nooit. Alleen al omdat de Belgische kust nu eenmaal niet zo heel mooi is. En ook omdat je naar de Belgische kust vooral veel en lang in de file staat. Dus kozen we voor de Nederlandse kust en reden we naar Cadzand. Na ruim een uur rijden kwamen we aan, stapten we in onze slippers en namen we onze speelgoedjes en handdoeken mee. We zochten een plaatsje en hebben heerlijk geluierd, gespeeld en … ja ja… in het water gezeten. Eerlijk is eerlijk, dit geldt dan vooral voor de kinderen. De opgeblazen banden waren ideaal om in te zitten en heen en weer op de golven te hobbelen. Ze hebben genoten, en wij dus ook!
Gisteren, maandag en dus de laatste dag van onze mini-vakantie, stond het blotevoetenpad in Zutendaal op het programma. We kwamen aan en er stond een geweldig lange rij voor onze neus. Al snel dachten we dat de hele wandeling wel eens op die manier zou kunnen verlopen vanwege de enorme drukte. Snel verzonnen we plan B. Een plan waar voornamelijk Lotte al heel lang op aan het hopen was. We gingen shoppen! Maasmechelen Village ligt daar in de buurt en dus hebben we daar gekuierd, gepast, geshopt en uiteindelijk ge-pasta-picknickt op een terrasje in het zonnetje. Opnieuw een zalige dag en meer dan voldaan vertrokken we weer richting het mooie Mechelen.

De vakantie was kort… dat is zeker, maar we hebben er met volle teugen van genoten!
Helaas hebben we aan het eind van onze vakantie wel moeten vaststellen dat het niet goed gaat met ons huisdiertje de vis. De goudvis die Emma vorig jaar bij een goochelshow kado kreeg. De goudvis die prompt Blub werd genoemd, maar na een paar maanden toch de naam ‘Perkamentus’ kreeg. En dus staat er vandaag een minder leuke gebeurtenis op het programma… deze morgen, onderweg naar het knutselkamp, vertelde Emma met bibberende lippen en droevige ogen dat ze deze middag Perkamentus zal moeten begraven. En dit zullen we dus op een serene manier doen. Hij mag in een eigen luciferdoosje en Emma zal een mooi plekje uitzoeken in de tuin waar we hem dan effectief zullen begraven. Het zal vast mooi, maar ook emotioneel worden…

Comments (2) »

Halve zomervakantie

We zitten alweer ruim halfweg, we zijn net over de helft van de 9 weken schoolvakantie. De kinderen hebben al kunnen genieten van afwisselende weken. Van een weekje zee met opa en oma Brussel tot niks doen. En van logeerpartijtjes bij elkaar en met vriendjes/vriendinnetjes tot het bijwonen van een zomerkamp. Er is blijkbaar toch altijd wel van alles te doen, en gelukkig maar :)

Toch wel speciaal was het chirokamp van Lotte. Ook al is ze in het voorjaar een weekend mee op minibivak geweest, toch is een hele week weg van huis toch best spannend. Misschien alleen voor ons, want Lotte had er eigenlijk helemaal niet zoveel last van. Op zondag 24 juli stapte ze vakkundig samen met haar leiding en chirovriendinnetjes op de trein van Mechelen richting Sint-Truiden alwaar ze een week lang geweldig leuke dingen zouden doen. Ze deed mee aan moddergevechten, aan een color run (je moet het ooit zo witte t-shirt eens zien), aan een dropping middenin de nacht, en zo verder. Ze heeft op en top genoten, zoveel was duidelijk toen ze een week later werd opgehaald van de bus. Op een zeer rustige manier vertelde ze met een glimlachend gezichtje over al haar avonturen en over hoeveel plezier ze toch wel had gehad. Daan gaf grif toe… na het horen van al deze verhalen had hij zelfs een beetje spijt dat ie niet mee was gegaan. Tsja…

Daan en Emma hielden zich tijdens de afwezigheid van de jongste zus bezig met een zwemkamp. Elke ochtend volgden ze zwemles en elke namiddag werden er spelletjes gespeeld of andere sporten uitgeprobeerd. De eerste dag is het altijd aftasten en afwachten, maar vanaf de tweede dag waren ook zij enthousiast en vertrokken ze elke ochtend met plezier richting kamp. Op de laatste dag moesten ze een test afleggen voor een zwembrevet… oftewel eens even zien hoever ze nu konden zwemmen binnen een bepaalde tijd. Tot nu toe was Daan al de trotse bezitter van een brevet van 100 meter, en Emma van 500 meter. Thuis vonden we dat ze zich in ieder geval moesten verbeteren ;) en dat deden ze met overtuiging. Daan haalde het brevet van 400 meter en Emma van maar liefst 1,5 km (hoogst haalbare overigens). Dus ook op onze twee oudsten zijn we trots, want het is toch weer een zalige prestatie!

En terwijl de twee meisjes nu een paar nachtjes logeren bij oma Poekie in Nederland geniet Daan van een keertje ‘enig’ kind te zijn. Zo bezochten we al de cinema, hebben we tompouces en koekjes gemaakt en staat er natuurlijk nog pizza of iets dergelijks op het programma vanavond. Heerlijk vooruitzicht… niet?

Fijne vakantie!

Comments (2) »

Emma is 12 en ging op reis!

Het ligt alweer ruim een week achter ons, maar onze oudste dochter is intussen 12 jaar geworden! We mogen wel zeggen dat het een prachtmeid is, we zijn dan ook enorm trots op haar. 12 Jaar is uiteindelijk ook een ‘grote’ leeftijd, een belangrijke leeftijd. Nog een paar maandjes en dan laat ze de lagere school voor wat het is. Ze zal een nieuwe start maken op een nieuwe school, in een nieuwe omgeving en zeer waarschijnlijk met nieuwe vriendinnetjes. 12 Jaar worden, is dus nogal wat!
En omdat wij vinden dat het zo’n belangrijke en speciale leeftijd is, kozen we dan ook voor een zeer speciaal kadootje. Ze had nog totaal geen idee en tijdens het familiefeestje mocht ze dan eindelijk een envelop open doen. Je kon haar hartje bijna horen kloppen tot aan de andere kant van het terras (ja, het was prachtig weer die dag en we konden dan ook heerlijk buiten op ons nieuw aangelegd terras vertoeven!). Ze las over hoe belangrijk wij, haar papa en mama, deze leeftijd vonden en dat we er daarom voor kozen om haar op reis te sturen! Vier dagen en drie nachten zou ze mogen doorbrengen in de hoofdstad van Italië, Rome. Haar ogen werden groot en er verscheen een prachtige glimlach op haar toch al zo schattige snoetje. Mama zou haar reisgenootje zijn en ze kon niet wachten tot de dag van vertrek, de dag na haar echte verjaardag.
Op woensdag 6 april stonden we dus zeer vroeg op en kropen we in papa zijn auto om naar Charleroi te vertrekken. Vanwege de eerdere aanslagen, konden we niet vanuit Zaventem vertrekken helaas. Mama en Emma vlogen naar Rome en lieten zich naar hun hotel brengen. Even opfrissen en we doken het onwaarschijnlijk mooie centrum in. Alle dagen wandelden we zo’n 14 kilometer om al het moois te kunnen bekijken. Direct de eerste dag zagen we de Trevi fontein, het Pantheon, Piazza Navona, Piazza Venezia en nog zoveel meer en tegelijkertijd genoten we van het Zuiderse zonnetje en een temperatuur van zo’n 28 graden! De tweede dag hebben we nagenoeg volledig in Vaticaanstad doorgebracht en we vereerden zowel het Vaticaan museum als de Sint-Pietersbasiliek met een bezoekje. We zagen het beeld van o.a. Hercules, we keken rond in de Sixtijnse kapel en stegen naar de top van de koepel van de basiliek. Daarna wandelen we nog rustig rond in de buurt, aten we een heerlijke pizza en lieten we de zon zachtjes op onze huid los, opnieuw met zo’n 25 graden, alsof het al op en top zomer was! Het Colosseum stond voor de derde dag op het programma, uiteraard inclusief Forum Romanum. Na een zalige pasta struinden we rustig door Via del Corso om wat winkeltjes te bekijken. De souvenirs werden gekocht voor het thuisfront en we staken Emma in het nieuw met nog een broek en een tof shirtje. Uiteindelijk kwamen we terecht op Piazza del Popolo en maakte ook Emma eens kennis met die soms toch wat vervelende verkopers, dit keer die van de rozen. Voor niets gaat de zon op :) Op onze vierde en laatste dag brachten we de lugubere crypte van de kerk Santa Maria della Concezione een bezoekje. Deze crypte werd versierd met de botten van ruim 4.000 monniken. Hele skeletten maakten het plaatje volledig af. We aten een ijsje, liepen langs de fontein met Triton, en later voorbij het Palazzo del Quirinale en nog zoveel anders moois. De stad Rome ademt gewoon zo ontzettend veel cultuur en geschiedenis uit… het lijkt alsof er op elke hoek van de straat wel iets te bezien valt.
Afijn, op zaterdag aan het eind van de middag was het tijd om met de trein naar het vliegveld te reizen om dan een aantal uur later weer op Zaventem te landen alwaar papa, Daan en Lotte ons kwamen ophalen! En zo werd de familie weer herenigd :)

Een speciaal kadootje voor een speciale leeftijd van een bijzonder speciaal kind! Emma, alsnog een dikke proficiat!

20160406_153444

Emma en mama bij de Trevi fontein!

20160406_162010

Het fraaie Pantheon

20160407_125521

Bij het verlaten van het Vaticaans Museum!

20160407_152400

Uitzicht op het Sint-Pietersplein vanaf de koepel na een toffe klim

20160407_155628

Emma houdt wel alles recht op het plein :)

20160407_172118

Emma rust even uit en kijkt uit over de Tiber met de Engelenbrug op de achtergrond

20160408_101602

Ahhh… het Colosseum!

20160408_115255

Eigenlijk is dit gekende beeld van Rome zo groot niet ;)

20160409_113219

Hmmm…. gelato!

Comments (1) »

Stoere meisjes

Het is vakantie! Ja zeker, alweer :) De kinderen vinden dit overigens helemaal niet erg. Dé ideale ingrediënten voor een top vakantie zijn tot nu toe al aanwezig: heerlijk uitslapen, spelletjes doen, buiten spelen, vriendjes/vriendinnetjes regelen,… en sporten!
Alhoewel de meeste hobby’s ook even van de term ‘vakantie’ gebruik maken en dus even niet op de anders zo drukke kalender verschijnen, geldt dit absoluut niet voor voetbal. Dit gaat gewoon door, en door, en door, en…
Nu dat Emma met het meisjesteam van school opnieuw een geweldig resultaat neerzette tijdens het interscholentoernooi – de Hattrick Cup – werden er al snel geruchten de wereld in gesmeten. Er moest een meisjesteam komen. Zoiets valt hier thuis natuurlijk nooit in dovemansoren en dus werd er naarstig over nagedacht. Papa, ook wel bekend als Joos, oftewel als trainer… vroeg de goedkeuring aan de voetbalclub van Daan en werd al snel getrakteerd op een volmondige ‘ja’. De dochter van de coördinator had hier blijkbaar ook wel oren naar. Ideaal!
Ons idee: meisjes van een paar leeftijden bij elkaar (pak hem beet van zo ongeveer 8 tot 13 jaar) en we laten deze gedurende een jaartje gezellig een keer in de week trainen. Er komen nog geen wedstrijden aan te pas. Gewoon relaxed. Zo trek je overigens ook de meeste ouders mee over de streep ;)
Mama ronselde tijdens de Hattrick Cup al wat meisjes en al snel bleken we zeker zo’n 8 geïnteresseerde meisjes te hebben. Alleen al van onze school!

De eerste training vond afgelopen dinsdagavond al plaats. Onze twee meisjes, Emma en Lotte, konden niet wachten! Direct ’s morgens werden de voetbaloutfits al bij elkaar gezocht en aangetrokken. Weg met de gewone kledij! Ze waren enthousiast, blij en lichtjes zenuwachtig. En zo gebeurde het dat papa ’s avonds na het eten niet alleen met het ventje vertrok, maar er sprongen ook twee dartelende meisjes mee in de auto, voetbalschoenen en scheenbeschermers inclusief. Al maar goed dat onze Daan zo goed voorzien is ;)

Ze hebben dat goed gedaan, aldus de trainer! En de eerste proeftraining smaakte blijkbaar overduidelijk al direct naar meer. Awel, daar gaan we voor zorgen! Binnenkort maken we de nieuwe datum bekend. Mochten jullie iemand kennen die mee in dit super toffe project wil stappen… laat maar weten! Coole, stoere en sportieve meisjes zijn méér dan welkom.

Comments (1) »

Happy New Year

Weliswaar met enige vertraging, maar daarom niet minder gemeend… wensen we jullie allemaal een geweldig mooi, prachtig, liefdevol en gezond 2016 toe!

Alhoewel we de kerstvakantie nu niet met het woord ‘vakantie’ willen aanspreken, hebben we er enorm van genoten. Deze vakantie zit altijd propvol met bezoekjes, taakjes en allerlei andere fratsen. Allemaal leuk, maar aan het einde van de vakantie kun je nu niet echt zeggen dat je uitgerust bent ;)
Papa Joos zorgde voor een rustige werkagenda zodat we nagenoeg de hele twee weken zalig samen konden zijn. We hebben geknutseld, spelletjes gespeeld, samen een filmpje gekeken met uiteraard bijhorende snacks en zo verder.
Kerstavond vierden we, traditiegetrouw, bij opa en oma Brussel met heerlijk eten, gezellige babbels en toffe kadootjes. Eerste kerstdag hadden we tijd gemaakt om de pakjes onder onze eigen kerstboom te plunderen. Er lagen dit jaar veel zelfgemaakte kadootjes, de kinderen genieten enorm van de aanloop naar kerst en vullen deze periode op met het knutselen voor ons en elkaar. Nieuw dit jaar was dat we namen hadden getrokken onder ons vijfjes en we voor die persoon eveneens een zelfgemaakt kadootje in elkaar moesten knutselen. Emma voorzag Lotte van een knuffeltje inclusief bed, deken etc. Lotte gaf mama een kant en klare tuin in een doosje. Mama creëerde een heel puzzelboekje met enkele mopjes, alles over dieren voor Emma. Daan maakte zowel een basketbalring als een goal voor papa en papa zorgde voor een heus fort in de tuin dat Daan nog kon afwerken. Al met al kunnen we met trots zeggen dat dit het leukste stukje uitpakwerk was!
Tweede kerstdag kregen we bezoek van opa en Ans. Ook toen hebben we gezellig getafeld, de spelletjesdoos bovengehaald en we hebben ze laten dansen op Just4Dance op de PlayStation. Hilariteit alom!

Na een aantal rustige dagen… met bezoekjes van vriendjes, logeerpartijtjes en dergelijke meer werd het stilaan tijd om ons voor te bereiden op die beruchte avond van het jaar: Oudjaar. Ook voor dit evenement hielden we vast aan jarenlange traditie: We vieren dit samen met vrienden uit onze vorige straat, iedereen neemt iets te eten mee, de kinderen amuseren zich te pletter en blijven uiteindelijk gezellig allemaal samen slapen! Toen de kinderen nog klein waren en we deze traditie hadden opgestart, gingen de kotertjes nog rond 20.30 uur slapen, dit werd een paar jaar later al rond 22.00 uur en tegenwoordig mikken we ze er rond 0.45 uur in. Nee, ze vinden dit niet erg, want zo in bed kun je ook nog heerlijk keuvelen!

Een ander hoogtepunt van de vakantie was het bezoekje aan de (veel te kleine) schaatsbaan in Mechelen. Ja, de kids hadden ooit al eens geschaatst. Nee, ze bakten er toen niet veel van en dus waren ze dit alweer volledig vergeten. Opnieuw beginnen was de boodschap.
Samen met een vriendje van de voetbal stapte Daan trots, zelfzeker en vrolijk het ijs op… om zich daarna dan toch maar heel snel vast te klampen aan de zijkant! De controle over zijn voeten en die gladde dingen daaronder was per direct verdwenen. Hilarische taferelen hebben zich hier afgespeeld.
Emma, rustig als altijd, heeft het snel onder de knie.
Lotte zag het niet zo zitten, maar nadat mama ergens een rekje had weten te versieren, trok zij haar eigen plan en we hebben ze een tijd lang niet gezien. Al ploeterend (zo’n rekje schuift niet zomaar… echt hard werk!) maakte ze rondjes om beetje bij beetje meer en meer de schaatsbeweging te maken. Enorm knap om te zien.
Een paar dagen later maakten we een serieuze comeback. We besloten om de schaatsbaan nog een kans te geven en om onze kunsten nogmaals te tonen. Wat bleek? Iedereen kon gewoonweg schaatsen! Emma schaatste – nog altijd rustig weliswaar, maar wat had je anders verwacht – heerlijke rondjes en maakte af en toe zelfs een pirouette. Daan leek de controle over zijn onderste ledematen plots te hebben teruggevonden en Lotte had het rekje niet meer nodig. Wel had ze het liefst mama haar hand nog vast, maar ook deze liet ze geregeld (op de wat rustigere plaatsen!) los om volledig zelfstandig als een prachtige Bambi over het ijs te glijden!
Ze hebben ervan genoten! Wat zijn wij dus blij dat Mechelen een nieuwe ijspiste aan het bouwen is, en dat vrijwel in onze voortuin. Vanaf volgend jaar september zullen wij dus weer geregeld op het ijs te vinden zijn, zalig!

Dus nogmaals… we wensen jullie allemaal een fantastisch nieuwjaar, maak er iets van!Kerstkaart_2015

Comments (2) »