Posts tagged voetbal

Spannende finale

We hadden jullie al een beetje voorbereid op de bekerfinale van Daan zijn team! De knappe ventjes wisten zich op een fantastische manier te plaatsen voor deze spannende wedstrijd, zo ook het U11 team van FC Schepdaal.
De twee teams werden mooi in een rijtje en onder luid getetter van de tune van de Champions League het veld op gebracht. Ons Daantje liet achteraf duidelijk verstaan dat door dit alles plots de zenuwen letterlijk door zijn lijfje gierden.
Om 11.30 uur ging de wedstrijd – op neutraal terrein – van start en al snel werd duidelijk dat het geen simpele opdracht zou worden. Nadat een boom van een kerel van de tegenstander (bleek een jaar ouder te zijn…) zijn team met een pegel van jewelste op 1-0 voorsprong bracht, bogen de  hoofdjes van onze mannetjes lichtjes naar voor. Maar gelukkig niet voor lang, want binnen afzienbare tijd wisten ze het spel op een knap gelijkspel te brengen! Oef! En de supporters van Zemst – altijd talrijk aanwezig – lieten zich van hun meest luide kant zien.
Jammer genoeg werd er – te snel na de gelijkmaker – opnieuw gescoord door FC Schepdaal. Eerlijk is eerlijk… het was eigenlijk een beetje een blunder van onze eigen kant. Maar niet getreurd, we gaan er voor! Opnieuw scoorden zij in plaats van wij en vertoonde het scorebord 3-1. Oh nee… Onze prachtige linkerspits wist de bal er dan toch nog op een sjieke manier van ver af in te krullen. Bijgevolg werd hij bijna plat geknepen door onze trainer! Het is 3-2 en we hebben zeker nog een kans. De bal is vooral in ons bezit en de ene kans na de ander wordt gecreëerd. We spelen best goed, maar de zenuwen spelen ons parten. Af en toe ontstaat er verwarring vooraan en wordt de bal gewoonweg vergeten. Open kansen worden gemist. En terwijl tikt de klok genadeloos verder. Tot de 2x 20 minuten blijkbaar toch voorbij zijn en de wedstrijd wordt beëindigd… in mineur. De tegenstander krijgt die grote beker, het ander team werd op de foto gezet, FC Schepdaal mag met de eer gaan lopen…
Onze jongens zijn zichtbaar teleurgesteld MAAR ze hebben toevallig wel de finale gehaald. Het is een nieuw – samengesteld – team dat sinds dit jaar nog maar samen speelt. Ze hebben een geweldige weg afgelegd naar deze finale toe. En natuurlijk zou een overwinning de kers op de taart van een toch al prachtig seizoen geweest zijn! Natuurlijk zouden ze het hebben verdiend! Maar het mocht helaas niet zo zijn en we stappen met geheven hoofd van het veld. Op naar een nieuw seizoen! Op naar een volgende overwinning :)
Het blijft in ieder geval nog even in het gevoelige hoofdje van Daan nazinderen. Zelfs op zondagavond kwam het nog even naar boven. Hij was toch wat teleurgesteld. Hij had het zo graag met zijn voetbalvriendjes willen vieren. Maar venteke toch… we hebben genoeg om te vieren! En volgend jaar… volgend jaar pakken wij die beker mee naar huis! … of niet, maar dat zien we dan wel weer …

Leave a comment »

Voetbal alom!

Het voetbalseizoen zit erop! Afijn… de wekelijkse competitie is afgelopen. Het is mei, dus worden we overladen met nog wat toernooitjes. Daarbij kwamen dan nog de bekerwedstrijden van het team van Daan…. we zien voldoende gras de laatste tijd in ieder geval!
Afgelopen weken vonden er al een paar toernooien plaats voor de jongens. Gisteren werden zowel de meisjes als de jongens ergens verwacht, dus werd onze familie opnieuw opgesplitst zodat we toch overal getuige van konden zijn :)
De meisjes vertrokken om 7 uur ’s ochtends al richting De Haan met papa… echt ver! Maar goed, zoveel toernooien voor alleen maar meisjes zijn er blijkbaar nog niet. Ze hebben alles gegeven! Voor meisjes die dit jaar nog maar zijn begonnen met voetbal, en dus voor een team dat dit jaar nog maar voor het eerst samen speelt, zijn ze verdikke goed bezig! Uiteindelijk werden ze zelfs 3e!!! En niet alleen mochten ze deze beker meenemen, maar ze wonnen ook nog eens de Fair Play beker! Wat een kers op de taart van een toch al geweldig seizoen. Ze hebben dit dan ook dik verdiend!! Leuk weetje: Emma scoorde een geweldig prachtig doelpunt!! Haar allereerste! En wat voor een: recht in de winkelhaak! Tsjakka!
Nog een leuk weetje: Lotte stond de laatste wedstrijd in de spits! Ze liet zich niet zomaar opzij zetten. Sterker nog, ze brak een paar keer door en loste een paar mooie schoten op het doel. Jammer genoeg (voor ons dan toch) beschikte de tegenstander over een zeer goede keeper waardoor Lotteke helaas geen goal op haar naam mocht schrijven.

Voor de meisjes was het nog extra leuk, want er liepen een aantal echte Red Flames rond! Jaja, de vrouwelijke Rode Duivels! Onze meisjes babbelden met deze vlammen en zo kwamen deze spitsen zelfs naar hun wedstrijd kijken. Er werden foto’s gemaakt en handtekeningen gezet (op Emma haar voetbalschoenen)! Wat een ervaring!

We zijn super trots op alle meisjes in het algemeen natuurlijk, maar op die van ons in het bijzonder:

Comments (1) »

Op naar de finale!!

Onze Daan voetbalt graag (of op zijn Vlaams: sjot graag). Als kleuter zijnde zocht hij de bal al op. Alles was leuk, als er maar een bal bij kwam kijken. Twee druppels water zijn vader :) Toen hij 6 jaar was, schreven we hem dan eindelijk officieel in bij een voetbalclub(je). Samen met een vriendje, want alleen is en blijft toch serieus spannend!

Nu 4 jaar later maakt hij deel uit van een geweldig team. Niet alleen zijn het zalige ventjes, maar ze voetballen goed samen. Ok, de ene wedstrijd is een stuk mooier en dus ook toffer om naar te kijken dan een andere, maar het resultaat is verbluffend. Er worden op deze leeftijd nog geen scores en/of klassement bijgehouden. Vermoedelijk zouden ze anders bovenaan de lijst pronken. Ze hebben het hele seizoen slechts 3x verloren, met kleine cijfers dan nog. De overwinningen, vaak van het kaliber 16-1, vonden vaak plaats.

Zo werd dit dream-team dus ingeschreven voor de ‘Beker van Vlaams-Brabant’ en heel snel belandden ze in de kwart-finale (telkens een heen- en terugwedstrijd) en dit waren meer dan intens spannende wedstrijden met 2x een uitslag van 5-4 in ons voordeel. Geplaatst voor de halve finale dus, opnieuw thuis en uit te spelen. Thuis wonnen ze met 7-2 en gisterenavond werd de wedstrijd afgefloten op de stand 2-2 (eigenlijk na een onterecht verkregen vrije trap met nog een tegendoelpunt als gevolg). Afijn, geplaatst voor de finale dus!

Wat een prachtige prestatie! Zaterdag 13 mei vindt de finale plaats op neutraal terrein. De tegenstander is sinds gisterenavond ook bekend: om 11 uur zullen ze – in Rotselaar – spelen tegen FC Schepdaal in de hoop de welverdiende beker in de wacht te slepen! Alle supporters op post!! Maar kom alsjeblieft niet alleen voor Daan kijken… al die ogen op zijn rugje voelen prikken, vindt hij maar niks :)

IMG-20170503-WA0002 (1)

Comments (1) »

Uitspraakje Lotte (en Daan)

De tijd dat we regelmatig grappige uitspraakjes publiceerden ligt toch – helaas – wat achter ons. Kinderen kunnen zeer onverwachts uit de hoek komen als ze de taal nog niet helemaal onder de knie hebben. Dit lukt tegenwoordig toch al iets beter met een 12- en twee 10-jarigen in huis :)

Maar gisterenavond zaten we aan tafel en floepte Lotte er toch weer iets hilarisch uit! Het ging over afgelopen weekend inclusief de voetbal van de meisjes en van Daan zijn team. In Daan zijn team zit een tweeling: Kobe en Wout. Deze ventjes lijken nu eens echt sprekend op elkaar. Op het veld kijken we naar de voetbalschoenen, maar hoe lossen we dat buiten het veld op. Afijn, dit is de context en het gesprek ging – toch ongeveer – als volgt:
Mama: Ik zie de jongens te weinig om het verschil te zien. Zie jij het Daan?
Daan: Nee, eigenlijk niet. Ik kijk naar de schoenen.
Mama: Aja, maar hoe weet je dan wie wie is als ze hun gewone kleren aan hebben?
Daan: Gewoon gokken (eerlijk is eerlijk, dit zou ook een uitspraakje geweest kunnen zijn).
Lotte zucht en zegt: Pfff… die ene is toch gewoon gekopieerd!

Comments (1) »

Opgroeiende Daan

Jullie kennen onze zoon Daan intussen wel. Een grote stoere kerel die verdikke gevoelig uit de hoek kan komen. Als baby lachte hij zo veel en zo zalig. Als peuter kreeg hij zijn frustraties niet altijd verwerkt met meerdere woede-uitbarstingen als gevolg. Als kleuter leerde hij op school zijn vriendjes te volgen… en dit niet altijd positief bedoeld ;) Hij groeit letterlijk de pan uit, maar figuurlijk is dat mannetje toch snotverdorie goed bezig!

Hij heeft het moeilijk met veranderingen, dat weten we al jaren. We zagen er dan ook als een berg tegenop om in september van voetbalclub te veranderen. Dat alleen was misschien nog niet zo’n probleem geweest, maar hij stapte tegelijkertijd op school naar het vijfde leerjaar. Dus niet alleen een nieuwe club, een nieuw team, een nieuwe trainer, maar ook een nieuwe klas, nieuwe klasgenootjes en een nieuwe juf. Voor de één maakt het niets uit, de ander heeft het hier nu eenmaal iets moeilijker mee.
Al snel bleek dat hij het goed met zijn nieuwe juf kon vinden… OEF! Alhoewel hij zeker (nooit) op de voorgrond zal treden, vraagt hij wel wat hij moet vragen en doet hij wat hij moet doen. Ook niet meer dan dat natuurlijk, maar zo kennen we hem :)
Ook de trainer viel mee en met die nieuwe ploegmaatjes was het toch eigenlijk ook wel tof. Niet vergeten dat hij met bijna zijn hele team overstapte naar de nieuwe club…
En dan af en toe gebeurt er iets en denken we, als ouders, bij onszelf: Ja, hij is echt aan het groeien. We babbelen regelmatig, want ook dit is niet simpel voor ons ventje. Ook daar begint hij af en toe iets te lossen. Yes! Hij gaat graag ergens spelen en logeren. Zeker dit laatste was in zijn jongere jaren absoluut niet vanzelfsprekend! En afgelopen zaterdag speelde hij weer eens een zalige voetbalwedstrijd. De trainer wilde hem uitdagen en zette hem in de spits! Stress alom, je zag het op zijn gezichtje. Maar hij deed het goed. Sterker nog, hij had de bal, ging voorbij 5 voetballertjes en schoot de bal heerlijk in het daarvoor bestemde netje. Wow!
Na de wedstrijd bleven we plakken (ook een manier om alle ventjes op een andere manier te leren kennen) en al snel was duidelijk dat zowel de trainer als een andere papa ’s avonds naar KV Mechelen zou gaan kijken. Daan straalde bij het idee en kwam dan zelf al met de vraag om mee te gaan. De meisjes zagen dit alleen niet helemaal zitten (lees: absoluut niet) en aangezien mama niet thuis was die avond, belden we de trainer en spraken we af dat we Daan zouden komen halen en brengen. Zo geschiedde en hij heeft meer dan genoten! Hij heeft zelfs wat te eten en drinken durven bestellen bij deze twee papa’s! Hij keek naar het echte voetbal, samen met ‘nieuwe’ vriendjes. Ook één van die ventjes liet verstaan dat hij blij was dat Daan in de ploeg was gekomen. Hoe zalig!

En dat zijn de momenten waarop je beseft: Vet! Gewoonweg cool! Hij groeit en hij bloeit. En daar genieten wij dan weer van. En dan vergeten we tijdelijk toch even al die momenten wanneer we hem moeten opkrikken en motiveren. We kijken, genieten en stralen mee. Heerlijk!

Comments (4) »

Onverslaanbaar?

Het seizoen is alweer weer even geleden van start gegaan… en wat voor een start. Niet alleen een heel nieuwe start, maar ook nog eens een heel goeie! Na veel palaveren kozen we dan eind vorig voetbalseizoen dan toch voor een overstap naar een andere club. Ons geliefde clubje kwam met te weinig zekerheden richting de (nabije) toekomst en zo moesten we wel een moeilijke keuze nemen. Gelukkig kozen uiteindelijk ook nagenoeg alle voetbalvriendjes voor dezelfde club!
Dit alles maakte de overstap voor onze Daan dan misschien toch net iets draaglijker. Van verandering houdt ie sowieso niet en dan gewend geraken aan een nieuwe voetbalclub en dito team tegelijkertijd met de overstap naar het vijfde leerjaar… oei oei… echt niet simpel! Op school veel veranderingen en zo ook op de hobby dus, al een geluk dat we het thuis relatief rustig houden :)
In ieder geval, de mannetjes hebben een vliegende start genomen. De meeste van de reeds bekende voetbalvriendjes zitten in hetzelfde team. Er zijn namelijk twee teams van deze leeftijd bij onze nieuwe club FC Zemst. Vanaf de leeftijd van 10 jaar beginnen ze ook met het onderscheid van kwaliteit. Redelijk spannend dus. Mooi om te zien dat bijna al onze jongens van de voorgaande jaren, tezamen met onze Daan, in team A zitten. Hier maakten ze kennis met een nieuwe trainer en een aantal nieuwe ploegmaatjes. Binnen werkelijk no-time raakten ze aan elkaar gewend, ongelooflijk. De trainer loopt op wolkjes, want hij kan elk soort oefening met zijn jongens doen. Ze kunnen alles aan, zegt hij. Ze vinden elkaar op het veld, ze spelen geweldig mooi samen, het is prachtig voetbal om naar te kijken, ze knokken ervoor en blijven gaan. Echt een pracht van een team.
Tot nu toe hebben ze dan ook elke wedstrijd gewonnen. Soms met een beetje voorsprong (6-4), soms met een reusachtige voorsprong (14-2). En dus wordt er al gesproken van oefenwedstrijden te organiseren tegen onder andere de grotere clubs zoals Eppegem en KV Mechelen, want we willen niet dat onze jongens naast hun schoenen gaan lopen of dat ze gaan geloven dat ze effectief alleen nog maar kunnen winnen.
In ieder geval zijn ze geweldig goed bezig en – nog belangrijker voor ons – Daan heeft zijn draai er volledig gevonden. Hij gaat opnieuw graag naar de trainingen, hij durft zich zelfs te laten zien tijdens de wedstrijden en natuurlijk geniet ie ook wel stiekem van al deze mooie overwinningen!

Comments (3) »

Hoeveel jaar??? 40?? :)

Het is alweer veel te lang geleden en dus hebben we weer veel te veel gemist. We kunnen niet alles opnieuw beleven op de blog, dus kiezen we er maar één evenementje uit! We hadden de keuze uit de bosklassen van Daan en Lotte, die opnieuw formidabel zijn verlopen! Over Emma haar 12e verjaardag hebben we – gelukkig – wel iets laten vallen. Afgelopen woensdagavond werden overigens een aantal van haar vriendinnetjes uitgenodigd voor een geweldig leuk slaapfeestje, ook dit verliep fantastisch! Jullie zien, er gebeurt hier (bijna) altijd wel iets en dus keuze genoeg om over te babbelen/bloggen :)
Vorige dinsdag gebeurde hier echter wel iets heel speciaals. Papa Joos keek er al maanden tegenop, maar tegenhouden is geen optie. Hij werd 40! Hoe oud? 40 ja! En alhoewel we later op het jaar nog een serieus feestje willen geven, kon Monique dit top evenement toch niet zomaar laten passeren? En zo organiseerde ze een verrassingsdrink met wat hapjes voor enkele vrienden. Kwestie van het controleerbaar te houden in een week waar ze dus drie feestjes moest organiseren…
Normaal gezien is Joos slechts een kwartiertje thuis na het werk om daarna weer snel naar de voetbaltraining van zoonlief te vertrekken. Ook dit keer had Monique daar op gerekend uiteraard. Niets bleek minder waar toen Joos de dag ervoor liet vallen maar een halve dag te willen gaan werken, de vrijdag. Oftewel de dag van de verrassingsdrink… lap, hele planning naar de knoppen! Ah, serieus… stamelde ze dan maar wat. Nadat ze precies de winkel had overvallen met hapjes en voornamelijk alcoholische dranken, had ze gelukkig nog even tijd om alles in de kelder te zetten. Joos kwam inderdaad eerder als anders thuis, maar hier konden we ons intussen al niet meer druk om maken ;) Toen hij samen met Daan in de auto stapte om te vertrekken naar de voetbalclub, racete Monique terug naar de kelder om alles zo snel mogelijk terug naar boven te brengen en de drank koel te zetten. De tafeltjes werden voorzien van hapjes en kaarsjes en om 19.30 uur kwamen de eerste vriendjes binnen wandelen.
Normaal gezien komen de jongens rond 20.00 uur terug van de training, maar juist vandaag lieten ze ons gerust en met een zenuwachtig hartje wachten tot maar liefst bijna 20.30 uur. Sommigen opperden al dat hij het door zou hebben en ons daarom zo lang liet wachten :) Maar nee, niets bleek minder waar toen meneer de trainer in zijn o zo foute voetbalshirt met korte sportbroek de tuin kwam ingewandeld! Direct werd hij versierd met een fraaie ketting en een adembenemende hoed en zo was het plaatje compleet!
We hebben genoten van het mooie weer, de gezellige babbels, de vrolijke lachbuien, de knabbeltjes en de alcohol vloeide rijkelijk… zoals het hoort op zo’n feestje! Joos kon voor het eerst lachen met deze leeftijd en uiteraard was zijn kater de volgende dag ook van de partij ;)
Joos was verrast, volledige missie geslaagd! Over en uit!
20160506_202238_resized

Comments (4) »

Stoere meisjes

Het is vakantie! Ja zeker, alweer :) De kinderen vinden dit overigens helemaal niet erg. Dé ideale ingrediënten voor een top vakantie zijn tot nu toe al aanwezig: heerlijk uitslapen, spelletjes doen, buiten spelen, vriendjes/vriendinnetjes regelen,… en sporten!
Alhoewel de meeste hobby’s ook even van de term ‘vakantie’ gebruik maken en dus even niet op de anders zo drukke kalender verschijnen, geldt dit absoluut niet voor voetbal. Dit gaat gewoon door, en door, en door, en…
Nu dat Emma met het meisjesteam van school opnieuw een geweldig resultaat neerzette tijdens het interscholentoernooi – de Hattrick Cup – werden er al snel geruchten de wereld in gesmeten. Er moest een meisjesteam komen. Zoiets valt hier thuis natuurlijk nooit in dovemansoren en dus werd er naarstig over nagedacht. Papa, ook wel bekend als Joos, oftewel als trainer… vroeg de goedkeuring aan de voetbalclub van Daan en werd al snel getrakteerd op een volmondige ‘ja’. De dochter van de coördinator had hier blijkbaar ook wel oren naar. Ideaal!
Ons idee: meisjes van een paar leeftijden bij elkaar (pak hem beet van zo ongeveer 8 tot 13 jaar) en we laten deze gedurende een jaartje gezellig een keer in de week trainen. Er komen nog geen wedstrijden aan te pas. Gewoon relaxed. Zo trek je overigens ook de meeste ouders mee over de streep ;)
Mama ronselde tijdens de Hattrick Cup al wat meisjes en al snel bleken we zeker zo’n 8 geïnteresseerde meisjes te hebben. Alleen al van onze school!

De eerste training vond afgelopen dinsdagavond al plaats. Onze twee meisjes, Emma en Lotte, konden niet wachten! Direct ’s morgens werden de voetbaloutfits al bij elkaar gezocht en aangetrokken. Weg met de gewone kledij! Ze waren enthousiast, blij en lichtjes zenuwachtig. En zo gebeurde het dat papa ’s avonds na het eten niet alleen met het ventje vertrok, maar er sprongen ook twee dartelende meisjes mee in de auto, voetbalschoenen en scheenbeschermers inclusief. Al maar goed dat onze Daan zo goed voorzien is ;)

Ze hebben dat goed gedaan, aldus de trainer! En de eerste proeftraining smaakte blijkbaar overduidelijk al direct naar meer. Awel, daar gaan we voor zorgen! Binnenkort maken we de nieuwe datum bekend. Mochten jullie iemand kennen die mee in dit super toffe project wil stappen… laat maar weten! Coole, stoere en sportieve meisjes zijn méér dan welkom.

Comments (1) »

Dag Sinterklaasje

Ze keken er al weken naar uit en dan is het ineens voorbij. Raar toch! De kinderen worden in onze landen wekenlang in spanning gehouden, dan is die goeie ouwe man jarig, deelt zijn kadootjes uit en weg is ie. Hij zou best nog een paar dagen mogen blijven hangen. Als we hem dan nog eens zouden tegenkomen, dan kunnen de kinderen hem tenminste eens fatsoenlijk bedanken voor al het leuks en lekkers dat hij heeft gebracht. Maar goed, we begrijpen het ook wel. Die lange moet plaatsmaken voor die dikke ;) Nog even en het is tijd om de Kerstman degelijk te ontvangen, dus springt de Sint weer op zijn boot en vaart terug naar het heerlijke warme Zuiden. Schip Ahoy!
Vorige week hadden we al het geluk om de Sint in levende lijve te mogen ontmoeten in Nederland. Hij had niet alleen een pakje op het werk van oma achtergelaten, maar zelfs ook bij oma thuis! Daarna was het natuurlijk bang afwachten. Zou hij dan ook nog eens bij ons thuis langskomen? Dat is en blijft dé meest prangende vraag van begin december. De kinderen hebben mooie liedjes gezongen, al dan niet begeleid door een muziekinstrument. Lotte en haar hommel zijn weer opperbeste vriendjes en ze speelt er wondergraag op. Af en toe zetten ze hun schoen bij de haard en zongen ze braaf en mooi een liedje, uiteraard net voordat ze zouden gaan slapen. Dit jaar bleef het echter opvallend rustig op Sint-vlak en zowel Emma als Daan en Lotte kwamen geregeld teleurgesteld beneden. Dit gold ook voor zaterdagochtend 6 december. Nu hadden ze eigenlijk wel verwacht iets te vinden, maar tevergeefs. Ze lieten het niet direct aan hun hartje komen en we begonnen aan de ‘gewone’ race van de zaterdag: logopedie, volleybal, voetbal, mama ging ’s avonds nog hardlopen door het mooi verlichte centrum van Mechelen enzovoort. Opnieuw werd er zaterdagavond, net voor het slapengaan, mooi gezongen en muziek gespeeld.
Zondagochtend, 7 december intussen al (!), hadden we afgesproken om gezamenlijk naar beneden te gaan. Daan stond al wiebelend rond 8.30 uur aan het bed van papa en mama. Niet lang daarna ontmoetten we daar zusje Lotte. Lotte mocht de grootste zus wakker maken zodat we met z’n vijfjes op ontdekkingstocht konden gaan. Daar stonden we dan: allemaal in pyjama voor de deur van de woonkamer… klaar voor onze expeditie. We doen de deur open en zien… ja, niks eigenlijk. De schoenen zijn wel ietwat verschoven, maar verder ligt er niks. Emma zegt: ‘Ach, dan moet het gewoon ergens anders liggen!’ en begint te zoeken. Lotte is aandachtig en ziet dan toch iets bij de schoenen liggen. Ze legt (heel) voorzichtig haar knuffels aan de kant en haalt een speciale envelop onder de schoenen vandaan. Daan kan zijn teleurstelling niet verstoppen en zegt bijna hardop: ‘Aaarrgghh… wat moeten we nu met een stomme envelop?!’ Er blijkt een dvd in te zitten met een persoonlijke boodschap van de Sint! Nu wordt het toch wel interessant en zelfs een beetje spannend.
We kijken samen naar een verhaaltje over de Sint met een nieuwe Piet. Heel leuk, maar dan kijkt de Sint plots volledig in de camera, kijkt in zijn boek en daar verschijnt de naam Emma. Emma kan haar oren én ogen niet geloven. De Sint weet hoe oud ze is, dat ze dol is op dieren en dat ze enorm goed kan tekenen. Daan komt ook in dat boek voor en de Sint vertelt dat hij trots is op Daan omdat hij zo goed kan voetballen en ook vertelt hij een rijmpje over een frikandel! Laat dat nu net Daan zijn favoriete snack zijn! Dan is het de beurt aan Lotte. De Sint vindt het enorm goed dat ze zo hard haar best op school doet. Ook vermeldt hij haar knuffels. De kinderen vonden de Sint een slimme man en de verwondering was enorm aanwezig op de drie gezichtjes! Ten slotte vertelde de Sint waar we de kadootjes konden vinden: op zolder! Nog voor het verhaaltje echt klaar was, stond iedereen in de startbokken richting zolder. En ja hoor! We deden het luikje open en daar stonden verschillende kadootjes en natuurlijk wat snoepgoed!! We namen alles mee naar beneden, Daan at zich te pletter aan de speculaas, en we amuseerden ons met de nieuw verkregen spelletjes en speledingetjes. Het werd een pyjama-dag, heerlijk samen. Samen spelen, samen koekjes bakken, samen een filmpje kijken. Zulke dagen zijn schaars, dus we genoten er met volle teugen van. Dank u Sinterklaasje voor de mooie presentjes en vooral voor de mooie dag!

Comments (2) »

Drukke agenda’s

En zo zit de eerste schooldag er alweer op! De eerste dag is prima verlopen, dat wil zeggen… ze zijn niet gillend thuis gekomen van ellende, ze hebben geen nare dingen meegemaakt en de juffen hebben niet op hen moeten roepen. Sowieso spreken we dan al van een prima dag :)
Eenmaal thuis ontploften de boekentassen en knalden de verhalen er mee uit. Inderdaad, ze zitten nu alle drie in een andere klas. Alle drie hebben ze andere dingen nodig aan het begin van het schooljaar en alle drie willen dat graag tegelijkertijd vertellen. Komt tijd, komt raad. Komt raad, komt daad. Komt goed allemaal.
Nog intensiever: niet alleen de school is terug begonnen. Welnee, er komt nog zoveel meer bij kijken. Er zijn nog ‘enkele’ activiteiten die een plaatsje moeten zien te veroveren op onze toch al niet zo lege kalender. Concreet betekent dit een sessie logopedie voor Lotte, voetbal voor Daan, turnen voor Emma en Lotte (maar uiteraard niet op dezelfde dag!) en dan proberen ze deze maand ook nog eens volleybal. Welja, moet best lukken!
Oh, jullie willen het nog concreter? Hou je vast, daar gaan we!
Op maandag racet mama met Lotte direct na school naar de logopedist, want dat is namelijk al om 16.00 uur. Na een half uur fietsen we terug en halen we Emma en Daan op. Eenmaal thuis proberen we iets te eten en springt mama dit keer met Emma op de fiets, want haar turnles begint om 18.15 uur. Om 20 uur is deze activiteit gedaan en daarmee ook alle andere activiteiten in dit huis ;)
Op dinsdag moet Daan naar de voetbaltraining: vertrekken om 17.30 uur, dus toch al ten laatste om 17 uur eten.
Op woensdag is het de beurt aan Lotte, haar turnles start om 18 uur en aangezien die middag geen school is, kunnen we een keer ‘op het gemak’ eten.
Tot nu toe hebben we ‘vrij’ op donderdag. Let op de woorden ‘tot nu toe’ en ‘vrij’, want wie weet wat er nog komt en er moet af en toe ook huiswerk gemaakt worden.
Op vrijdag herhalen we eigenlijk de dinsdagavond met voetbal voor Daan. Zowel op dinsdag- als vrijdagavond snelt papa dan zo snel mogelijk na de voetbal naar huis om dan daarna direct zelf te gaan volleyballen. Of toch iets wat daar tegenwoordig op lijkt ;)

Komen we even terug op ‘tot nu toe’. Zoals hierboven gezegd, willen ze namelijk de sport ‘volleybal’ wel eens een kans geven. Papa Joos zit hier al jaren op te wachten en de formulieren voor een proefmaandje werden reeds ingevuld. Het probleem is echter dat je hiervoor ook eigenlijk twee keer moet trainen en dat past simpelweg gewoon al niet meer in die drukke agenda. Nu, bij proberen hoort proberen en dus is de leiding akkoord dat we de kids nu telkens per twee een keer laten meetrainen. Het komt er dus op neer dat Emma en Daan op woensdag zullen trainen (nou ja, proberen dus) en Emma en Lotte op zaterdag. Op zaterdag moet Daan immers al voetballen. Emma haar leeftijd traint eigenlijk op maandag en donderdag, maar we beginnen bij het begin en laten haar even met broer en/of zus meetrainen… Stiekem ook om het voor ons alleen maar ‘haalbaar’ te maken.

Holladijee… de school is weer begonnen of mogen we zeggen… de school EN de buitenschoolse activiteiten zijn weer begonnen? Drie kinderen, drie klassen, drie hobby’s en wij hebben zo goed als drie agenda’s nodig om dat allemaal bij te benen. Succes aan ons!

Comments (2) »