Posts tagged winter

Sneeuwpret in het zuiden

Het zit er weer op! Ons gezamenlijk weekje weg in de Franse Alpen… de meest zuidelijke Franse Alpen welteverstaan is voorbij gevlogen! Alhoewel we dit keer niet zo heel ver wilden rijden (max. 1.000 km hadden we bedacht), besliste de reisorganisatie daar geheel anders over. Op de site stond namelijk wel zo’n 1.000 km… en een tweede site bevestigde dit. Dus nadat we dit hotel en bijhorend skigebiedje hadden geboekt en we na een aantal dagen de route eens helemaal wilden napluizen, bleek deze echter toch weer zo’n 1.300 km lang te zijn. Afijn, niets wat we niet kunnen oplossen en dus boekten we de dag van vertrek nog snel een F1-hotelletje langs de snelweg in de buurt van Lyon.

De route liep regelrecht naar het zuiden van Frankrijk. Nee, loodrecht. Letterlijk! Tot aan de Middellandse Zee, dan afbuigen en boven Nice de bergen in. Omdat we dan toch zo ver moesten rijden, besloten we maar een mini-omweg te maken en de heenrit door Monaco te rijden! Je kan er maar eens geweest zijn. Het was intussen prachtig weer en de temperatuur liep intussen al op tot 17 graden. Heerlijk! Na een frustrerende stadsrit door dit tot de verbeelding sprekende landje, wegens geen parkeerplaats, besloten we het voor bekeken te houden en vervolgden we onze weg richting Isola 2000. Het duurde lang voordat we sneeuw tegenkwamen en eventjes begonnen de zenuwen op te komen, maar het skidorp, op – hoe kan het ook anders – 2.000 meter, was prachtig gehuld in een wit tapijt. Oef!

De eerste dag scheen de zon volop en niets is mooier dan kraakwitte sneeuw te zien tegen een knalblauwe hemel! We moesten allemaal weer wat wennen aan die vastzittende lompe skibotten, maar we hadden het snel onder de knie en genoten samen van een zalige dag op de latten. De tweede dag kozen de mannen van ons gezelschap voor hun snowboard. Ook al was dit nog maar de tweede keer dat Daan hier echt mee kon oefenen, hij kon ons al snel bijhouden en vestigde niet lang daarna al zijn eerste snelheidsrecord. Uiteindelijk haalde hij maar liefst 67,3 km/uur! Verschrikkelijk… Het snowboarden kent voor ons Daantje intussen geen geheimen meer, hij gaat zelfs voorop omdat hij veruit de snelste van ons allemaal is.
Op dinsdag was de hele vallei – en de bergtoppen eigenlijk ook – gehuld in een dikke mist. Er was wind, het sneeuwde en bijgevolg ziet een mens dus geen klap! Mama Monique viel zelfs een keertje, bijna stilstaand, om omdat ze niet kon zien of ze nu bergop of bergaf ging… een dagje om op tijd te stoppen dus en van het zwembad van het hotel (of de bar ;)) te genieten. Alle andere dagen waren overgoten met zonneschijn, en die verse sneeuw is natuurlijk heel mooi meegenomen!

Lotte heeft trouwens ook haar eerste ‘stapjes’ gezet op een snowboard. Ze deed dit verdikke goed, dus ze zal dit nog wel eens willen testen :) Al met al hebben we dus ver moeten rijden, maar er plakten verschillende voordelen aan: goede sneeuw, belachelijk goed weer voor tijdens de krokusvakantie, fijne brede pistes en vooral… het was absoluut niet druk! We hoefden niet aan te schuiven bij de liften, we hadden soms zelfs een piste voor ons alleen.

Dan restte er natuurlijk alleen nog de terugweg, maar aangezien we nu toch iets meer uitgerust waren, kozen we ervoor om in een keer te rijden. Uiteraard nog eens met een tussenstop. Deze keer wilden we de stad Nice verblijden met een bezoekje. Opnieuw was het vinden van een parkeerplaats bijzonder lastig. Toen we er uiteindelijk ergens eentje vonden, werden we letterlijk uitgeregend nabij de haven van Nice. We besloten koers te zetten richting België en de kust even te laten voor wat het is.

Een kort foto-overzicht:

Advertenties

Comments (1) »

Tijger, konijn en duivel op de piste!

Dat we op skivakantie naar La Bresse zouden vertrekken, stond al vast. Ook al waren we dan nog maar net verhuisd, waren we super vermoeid en stond ons (nieuw) huis nog vol met ellendige rommel! We trokken de deur achter ons dicht en reden naar een opgeruimd huis op de bergflank. Zo gezegd, zo gedaan :)
Iedereen die op voorhand een sneeuwvakantie had geboekt, hield de weersvoorspellingen naarstig in de gaten, want veel sneeuw lag er nergens en het was dan ook met grote ogen uitkijken naar de sneeuwgrens. In La Bresse hebben we vaak geluk en ook dit keer leken de weersgoden ons goed gezind. Van zondag op maandag heeft het nog serieus gesneeuwd en ondanks dat het dus maandagmorgen intens koud was bovenop de berg, genoten we van de verse sneeuw! Al een geluk trouwens, want vanaf woensdag werd het mooi weer. Leuk? Ja, zalig! Maar om aangenaam te kunnen skiën, geven we toch de voorkeur aan iets lagere temperaturen zodat we het niet met het blote oog zien smelten!
Op zondagmiddag hebben we al onze voeten laten wennen aan de skilaarzen, de daaronder vastzittende latten en de daaronder glijdende sneeuw zodat we er maandag direct aan konden beginnen! Daan en Emma volgden elke ochtend les van 9 tot 11 uur en Joos nam zowel Lotte als Monique onder zijn vleugels. Stiekem hebben Lotte en Monique ook veel pistes gedaan waaronder bijna allemaal blauwe en zelfs een rode! Vol trots mogen we dat verkondigen :)
Elke namiddag zochten we met het hele gezin een piste waarbij we allemaal plezier konden beleven. De meisjes gleden graag naar beneden, maar telkens via een net iets ander parcours en de jongens zochten heuveltjes om hun sprongen uit te testen, de één al iets succesvoller dan de ander.
We hebben genoten, uiteindelijk ook van het prachtige lenteweer! Vrijdagmiddag hebben we de skilatten aan de kant gelegd en lieten we de zon ons huid prikkelen terwijl we in de tuin of op ons balkon vertoefden. Heerlijk om op deze manier een welverdiende vakantie af te sluiten. Volgend jaar hopen we een nieuwe skibestemming te ontdekken. Wie tips of trucs heeft of kent… laat maar weten!Kids zijn er helemaal klaar voor!

Even tijd maken voor sneeuwballen

Monique en zotte Lotte

Mooi plaatje

Lotte en papa in de lift

Comments (1) »

Tijdelijke depressie…

Eigenlijk wordt dit berichtje helemaal geen leuk berichtje om te schrijven, ook niet om te lezen. Waarom we er dan toch over willen berichten? Kwestie van er binnenkort om te kunnen lachen. Ook om het vast te leggen, zodat we er wellicht volgend jaar nog eens naar zullen zoeken. Of over twee of meer jaar. Het schijnt niet vaak voor te komen, zo hoorde ik gisteren iemand zeggen. Nu maken we het allemaal mee… Jongens toch!
Als we nog eens terugkijken naar de titel van dit berichtje, kan men eigenlijk van alles verwachten en we kunnen alleen maar gokken waarover jullie nadenken. Wij hebben het hier echter over de tijdelijke (?) depressie van het weer. En bij het afsluiten van dit zinnetje horen we menig mens een diepe zucht slaken… oh, is dat het maar ;)
Voor wie de herinneringen aan vorige week nog niet verbannen heeft: vorige week genoten we van een aantal prachtige lentedagen. Het was overduidelijk: eenieder genoot volop van de langere dagen, van het zonnetje dat mooi door de nog kale bomen scheen, van de aangename lente-achtige temperaturen, van de hier en daar al zichtbare krokusjes en van de iets te vroeg vogeltjes. De lente was in het land! Dat was echt waar! Geen droom, keiharde werkelijkheid!
Nu hebben we te maken met een andere realiteit, namelijk die van een ijzige oostenwind die de anders best mooie sneeuwvlokjes regelrecht in je gezicht smijt. Een mens kan nu niet met opgeheven hoofd door de straten wandelen. Onmogelijk! Daar waar Lotte vorige week nog vroeg wanneer ze haar jurkjes mocht dragen zónder kousenbroek, heeft ze zich deze morgen opnieuw in een lange broek, een dikke trui, een nog dikkere jas inclusief handschoenen, sjaal en muts moeten hijsen. Het is -4 graden Celsius. Vorige week lonkte de 20 graden. Direct vragen we ons dan af of er nog elders op deze wereldbol volkeren zijn die tegen zulke temperatuursverschillen zijn opgewassen. Het is namelijk goed mogelijk dat we volgende week beginnen aan de zomer van dit jaar. Ons lichaam moet zich dan weer weten aan te passen aan de plots stijgende temperatuur. Op dit moment kunnen we daar alleen maar van dromen…
Dus koning winter… we hebben lang genoeg van u mogen genieten. We hebben genoten van de kou, van het ijs op het water, van de sneeuw om in te spelen. U was werkelijk formidabel dit jaar! Maar genoeg is genoeg en u moet weten wanneer te stoppen. Bij dezen verzoeken we u vriendelijk om uw koffer in te pakken en de mensen aan de andere kant van onze planeet te gaan lastigvallen. Zodra wij van een heerlijke lente, zomer en herfst hebben kunnen profiteren, zullen we u weer met open armen ontvangen! Tot ergens in november 2013!

Comments (1) »