Posts tagged zwemmen

Druk bewogen weekje

De tweeling is alweer – sinds een weekje – thuis van bosklassen! Wat een heerlijkheid, ons gezin is weer compleet! Tegelijkertijd zijn we zo blij dat ze zo’n fantastische reis hebben mogen maken, en dat al op hun nipt 11 jaar. Op ruim 1.200 km afstand kamperen, bergwandelingen maken, zwemmen, warmwaterbron bezoeken, souvenirtjes kopen in Villefranche, katharenkerk bezoeken, spelletjes spelen,… en nog zoveel meer om op te noemen waarschijnlijk. De hele week was het ook daar zeker 30 graden, bakken en braden dus, zeker tijdens de wandelingen die vaak wel 10 km lang waren.
Gelukkig was het bij thuiskomst ook nog heerlijk weer en konden ook Daan en Lotte genieten van het intussen afgewerkte zwembad! Op zondag vierden we dan nog op de valreep Daan zijn verjaardag voor zijn vriendjes. Opnieuw een prachtige dag met warme temperaturen, ideaal voor een zwemfeestje in de tuin. Ook hadden we laserguns gehuurd zodat het zwemmen afgewisseld kon worden door een stevig partijtje lopen, duiken, strategieën bespreken, teams maken,… We vermoeden dat iedereen heeft genoten, met Daan als absolute nummer 1. De volgende dag moest hij namelijk om 6.30 uur opstaan voor zijn geplande operatie!
Zo begon de week dus. Maandagmorgen om 7.10 uur stonden Daan en mama in het ziekenhuis van Duffel voor zijn beruchte trommelvliestransplantatie. Al met al verliep het vlotjes. Mama mocht nog even mee naar de operatiekamer en toen hij sliep, heeft zij buiten wat gewandeld, gelezen en gegeten. Om 8.30 uur was de operatie gestart en rond 11.45 uur werd hij terug naar de kamer gebracht. Een suf mannetje dat er toch lichtjes geëmotioneerd uitzag. Het enorme verband rond zijn hoofd zat strak en de dokter heeft dit zelf na een uurtje ongeveer iets losser gedaan. Hij heeft vooral nog wat geslapen en van zodra het mocht, hebben we de gang onveilig gemaakt (pas rond 15.30 uur). Eens hij zijn bed mocht verlaten, is hij er niet meer ingekropen! En mama stapte flink mee… van links naar rechts en weer terug. Om 18.00 uur waren we uiteindelijk thuis, opnieuw… wat een heerlijkheid! De volgende morgen werd het grote verband ingewisseld voor een miniverbandje op zijn hechtingen, achter zijn oor. Aankomende maandag worden de hechtingen eruit gehaald en zo zijn we toch al goed op weg naar genezing. De operatie was namelijk één ding, wat nog moet komen, is een veel grotere uitdaging! Zeker 4 weken rustig aan doen, d.w.z. niet rennen, springen, fietsen,… al helemaal niet sporten dus. Dit alles om de nieuwe trommelvlies op zijn gemak te laten installeren. Ook niet zwemmen, na een maand met een oorstopje (zijn we gewend intussen). We onthouden dat het allemaal voor het goede doel is!
Woensdagmiddag was het dan tijd voor Lotte haar feestje! Mama begeleidde maar liefst 9 fietsers van school naar huis waar het plezier losbarstte. Het was opnieuw een heel warme dag. Na het eten van wat croque monsieurs was het tijd om het zwembad onveilig te maken, een spelletje te vieren, wat lekkers te eten, nog wat te zwemmen en het feestje was alweer gedaan.
Zaterdagmiddag heeft Emma haar vriendinnetjes dan nog uitgenodigd voor haar feestje en dan zijn we er weer door voor dit jaar. En dat alles binnen één week!
Al met al een bewogen weekje dus, met temperaturen van boven de 30 graden. Als dit alles nog niet genoeg is, had Emma ook nog examens! Een hele week volgepropt met de laatste examens van het jaar. Ze heeft dit weer prachtig voorbereid en haar rapport van dagelijks werk zag er ook weer veelbelovend uit. Wat doet ze dat toch goed!! Volgende week donderdag halen we haar rapport op en kunnen we daarmee het eerste jaar op de middelbare school officieel afsluiten! Wat vliegt de tijd, en nee… dat is niet altijd een heerlijkheid :)

Advertenties

Comments (2) »

Vakantie in eigen land(en)

Vorige week hadden we samen, als gezinnetje, een paar dagen vakantie. Papa hoefde een paar dagen niet weg voor zijn werk en dus besloten we een aantal uitstapjes te plannen. Want, en zo gaat dat nu eenmaal, als we thuisblijven… dan doet toch nog iedereen zijn of haar eigen ding en schiet het niet op met quality-time :)
Nadat Daan zijn oren op woensdag ‘vernieuwd’ werden, hielden we donderdag nog wel een rustig dagje zodat we er daarna volledig konden invliegen. Vrijdagochtend stonden we gezamenlijk redelijk vroeg op om richting Nederland te rijden. Het was een verrassing voor de kinderen. De dag voordien mochten ze elk nog een paar suggesties leveren voor onze geplande uitstap. En ja, hun verrassing stond mee op hun wenslijst… oef!
Na een fikse file in België en nog een paar uurtjes rijden in Nederland – mama had bijna het gevoel dat we halverwege Denemarken zaten intussen – kwamen we aan op onze bestemming. De kinderen, met name Emma, hielden de bewegwijzering nauwlettend in de gaten en nadat het Dolfinarium was afgevallen, want daar reden we immers voorbij, bleef er nog bijna één mogelijkheid over: Walibi! Zodra we door de poort reden, brak er een plezier op de achterbank uit die men in het park wellicht ook heeft kunnen horen. Er werd getetterd, gelachen en afgesproken wie naast wie zou gaan zitten in de verschillende attracties. Het werd een wilde dag met menig looping en snelheidsrecord! We zijn gebleven tot het park zijn deuren ging sluiten, te weten om 20.00 uur om dan na het eten van frietjes terug aan onze roomse reis terug naar huis te beginnen.
Zaterdagmiddag kwamen tante Klaartje en Toon onze olijke tweeling halen. Zij hadden namelijk voor hun verjaardag een filmticket kado gekregen. Na het bekijken van de 3d versie van de GVR speelden ze nog even in het centrum om na afloop nog op restaurant te mogen! Dit gaf papa, mama en Emma tijd om iets anders in te plannen: wij trokken naar Kazerne Dossin, hét museum in Mechelen over de Holocaust. Indrukwekkend, mooi, gevoelig, interessant. Daarna koos Emma voor een verse sinaasappelsap in het centrum en fietsten we naar T’Iles Malines, de jaarlijkse zomerbar met verschillende foodtrucks om iets lekkers te eten. Eenmaal thuis werden ook Daan en Lotte weer thuis gebracht en dronken we nog gezellig een drankje op het terras buiten.
Zondag planden we nog een iets ander uitstapje, we gingen eens naar het strand. Dit doen we nu eens eigenlijk nooit. Alleen al omdat de Belgische kust nu eenmaal niet zo heel mooi is. En ook omdat je naar de Belgische kust vooral veel en lang in de file staat. Dus kozen we voor de Nederlandse kust en reden we naar Cadzand. Na ruim een uur rijden kwamen we aan, stapten we in onze slippers en namen we onze speelgoedjes en handdoeken mee. We zochten een plaatsje en hebben heerlijk geluierd, gespeeld en … ja ja… in het water gezeten. Eerlijk is eerlijk, dit geldt dan vooral voor de kinderen. De opgeblazen banden waren ideaal om in te zitten en heen en weer op de golven te hobbelen. Ze hebben genoten, en wij dus ook!
Gisteren, maandag en dus de laatste dag van onze mini-vakantie, stond het blotevoetenpad in Zutendaal op het programma. We kwamen aan en er stond een geweldig lange rij voor onze neus. Al snel dachten we dat de hele wandeling wel eens op die manier zou kunnen verlopen vanwege de enorme drukte. Snel verzonnen we plan B. Een plan waar voornamelijk Lotte al heel lang op aan het hopen was. We gingen shoppen! Maasmechelen Village ligt daar in de buurt en dus hebben we daar gekuierd, gepast, geshopt en uiteindelijk ge-pasta-picknickt op een terrasje in het zonnetje. Opnieuw een zalige dag en meer dan voldaan vertrokken we weer richting het mooie Mechelen.

De vakantie was kort… dat is zeker, maar we hebben er met volle teugen van genoten!
Helaas hebben we aan het eind van onze vakantie wel moeten vaststellen dat het niet goed gaat met ons huisdiertje de vis. De goudvis die Emma vorig jaar bij een goochelshow kado kreeg. De goudvis die prompt Blub werd genoemd, maar na een paar maanden toch de naam ‘Perkamentus’ kreeg. En dus staat er vandaag een minder leuke gebeurtenis op het programma… deze morgen, onderweg naar het knutselkamp, vertelde Emma met bibberende lippen en droevige ogen dat ze deze middag Perkamentus zal moeten begraven. En dit zullen we dus op een serene manier doen. Hij mag in een eigen luciferdoosje en Emma zal een mooi plekje uitzoeken in de tuin waar we hem dan effectief zullen begraven. Het zal vast mooi, maar ook emotioneel worden…

Comments (2) »

Halve zomervakantie

We zitten alweer ruim halfweg, we zijn net over de helft van de 9 weken schoolvakantie. De kinderen hebben al kunnen genieten van afwisselende weken. Van een weekje zee met opa en oma Brussel tot niks doen. En van logeerpartijtjes bij elkaar en met vriendjes/vriendinnetjes tot het bijwonen van een zomerkamp. Er is blijkbaar toch altijd wel van alles te doen, en gelukkig maar :)

Toch wel speciaal was het chirokamp van Lotte. Ook al is ze in het voorjaar een weekend mee op minibivak geweest, toch is een hele week weg van huis toch best spannend. Misschien alleen voor ons, want Lotte had er eigenlijk helemaal niet zoveel last van. Op zondag 24 juli stapte ze vakkundig samen met haar leiding en chirovriendinnetjes op de trein van Mechelen richting Sint-Truiden alwaar ze een week lang geweldig leuke dingen zouden doen. Ze deed mee aan moddergevechten, aan een color run (je moet het ooit zo witte t-shirt eens zien), aan een dropping middenin de nacht, en zo verder. Ze heeft op en top genoten, zoveel was duidelijk toen ze een week later werd opgehaald van de bus. Op een zeer rustige manier vertelde ze met een glimlachend gezichtje over al haar avonturen en over hoeveel plezier ze toch wel had gehad. Daan gaf grif toe… na het horen van al deze verhalen had hij zelfs een beetje spijt dat ie niet mee was gegaan. Tsja…

Daan en Emma hielden zich tijdens de afwezigheid van de jongste zus bezig met een zwemkamp. Elke ochtend volgden ze zwemles en elke namiddag werden er spelletjes gespeeld of andere sporten uitgeprobeerd. De eerste dag is het altijd aftasten en afwachten, maar vanaf de tweede dag waren ook zij enthousiast en vertrokken ze elke ochtend met plezier richting kamp. Op de laatste dag moesten ze een test afleggen voor een zwembrevet… oftewel eens even zien hoever ze nu konden zwemmen binnen een bepaalde tijd. Tot nu toe was Daan al de trotse bezitter van een brevet van 100 meter, en Emma van 500 meter. Thuis vonden we dat ze zich in ieder geval moesten verbeteren ;) en dat deden ze met overtuiging. Daan haalde het brevet van 400 meter en Emma van maar liefst 1,5 km (hoogst haalbare overigens). Dus ook op onze twee oudsten zijn we trots, want het is toch weer een zalige prestatie!

En terwijl de twee meisjes nu een paar nachtjes logeren bij oma Poekie in Nederland geniet Daan van een keertje ‘enig’ kind te zijn. Zo bezochten we al de cinema, hebben we tompouces en koekjes gemaakt en staat er natuurlijk nog pizza of iets dergelijks op het programma vanavond. Heerlijk vooruitzicht… niet?

Fijne vakantie!

Comments (2) »

Afsluitzwempartijtje

De echte zwemlessen – om het echte zwemmen ook echt onder de knie te krijgen – dateren alweer van een paar jaar geleden. De belangrijkste brevetten werden toen behaald, maar ergens bleef het knagen.
Emma zwemt graag. Dat heeft ze altijd graag gedaan en eigenlijk moeten we toegeven dat ze het ook goed kan. Ze zwemt heel rustig en ze beheerst de gegeven materie mega-goed. Geef haar een zwempak en een duikbril en je ziet haar een tijdje niet meer terug!
Lotte was als kleine peuter een echte waterrat. Ze spetterde om zich heen, het kon niet gek genoeg. Toen de serieuze zwemlessen begonnen, zag ze het ook helemaal zitten en was er zelfs eerder mee weg dan broertje Daan! Daarna vond ze het allemaal toch wat spannend worden, zeker wanneer de diepte van het zwembad een rol begon te spelen. Belangrijk genoeg voor papa en mama om ermee bezig te blijven dus!
En zo werden er weer een aantal zwemlessen geregeld. Sinds half september volgde Lotte eerst haar ‘vervolmakings’-lessen direct gevolgd door Emma haar ‘crawl’-lessen. Elk een half uur les om daarna nog een klein half uurtje samen in het warmwaterbadje te kunnen spelen. Elke dinsdag weer een plezier voor de meisjes en een bijna opdracht voor mama, die hen altijd vergezelde in het water :)
Vorige week kwam het einde van de lessen in zicht en werd er dus een soort testje afgenomen. Ze hebben allebei ernstig hun best gedaan. Lotte was zeker niet bij de snelste, maar ze bleef wel doorgaan en dat is prachtig om te zien! Gedurende zo’n 25 minuutjes bleef ze zwemmen. Mooi! Emma deed daarna precies hetzelfde. Ook zij gaf niet op, terwijl je menig ander kind tussendoor de kant zag pakken, bleven onze dochters stug volhouden! Lotte zwom haar schoolslag en Emma liet haar crawl niet los.
Gisteren ontvingen we het resultaat: Lotte zwom maar liefst 294 meter en kreeg daarvoor haar 200 meter brevet & Emma zwom 504 meter en is nu dus de trotse eigenaresse van haar 400 meter brevet! Wij zijn daarentegen de trotse ouders van twee knappe zwemsters!!

Comments (2) »

Zon, meer en gras

Eigenlijk waren we nog niet zolang terug van Frankrijk. Eigenlijk hadden we de dag vóórdat we naar Frankrijk vertrokken nog iets anders gepland. Eigenlijk hadden we er enorme zin in! Nadat we genoten hebben van een zalige kampeervakantie in onze eigen tent in midden Frankrijk, besloten we een weekje thuis te blijven ;) De kinderen gingen naar een kamp en wij konden nog wat werk verzetten. Even snel tussen de bedrijven door. Of tussen de vakanties door is wellicht beter verwoord. De dag voor vertrek naar Frankrijk boekte Monique namelijk nog snel even een reisje naar… Hongarije. Kwestie van eens iets anders te doen :) Het zag er een fantastische prijs-kwaliteitsverhouding uit en dat vraagt om getest te worden. Zodoende vertrokken we na een weekje Mechelen opnieuw met een bijna volle wagen midden in de nacht richting Nederland, Duitsland, Oostenrijk en uiteindelijk Hongarije. Een rit van wel 1.320 kilometer, maar iedereen heeft zich ontzettend flink in de auto gehouden, zelfs de volwassenen die om de beurt het stuur in handen namen.
We kwamen de 22e juli rond 19.00 uur ’s avonds aan, namen een kijkje in onze kamer, besloten deze snel terug op slot te doen en de buitenkant van het hotel maar te gaan bekijken. Over de kamer kunnen we kort zijn… als je aan oubollig denkt, overdrijf dan een beetje met zout en maal 1.000 en je komt er ongeveer. Mini-eenpersoonsbedjes, uiteraard geen airco, een badkamer van nog geen 2 m2, maar goed… hier zouden we alleen slapen en douchen (zittend douchen dan wel, want staan ging niet).
De ligging van het hotel was fenomenaal: een enorm groot grasveld met bomen en ligstoelen – direct aan het Balatonmeer met een eigen strandje – een beachvolleyterrein, voetbalterreintjes, animatieteam etc. etc. Het eten was heel goed, en dat hadden we dus niet durven hopen in een driesterren familiehotel op basis van All Inclusive! Bovendien lag het hotel op zo’n 500 meter van het centrum van Balatonfüred en daar bleek het vooral ’s avonds zeer aangenaam vertoeven zijn. De terrasjes zitten vol, er is live muziek, er zijn enkele leuke winkeltjes,…
Zoals altijd praten wij mensen graag over het weer, dus ook daar wijden we graag een alineaatje aan. Het weer was… prachtig! Gedurende twee keer een halve dag heeft de zon iets minder goed kunnen schijnen door de voorliggende wolken. Verder was ons vriendinnetje continu van de partij en bracht ze zelfs temperaturen van tussen de 35 en 40 graden met zich mee. Geen nood! We hadden een prima plekje onder de bomen, we namen eens een plons in het meer en dan eens in het binnenzwembad, we dronken wat en namen een ijsje. Klinkt als een serieuze vakantie dus! De temperatuur van het binnenzwembad lag overigens na een paar dagen echt wel een paar graden onder de temperatuur van het meer dan grote Balatonmeer. Wij hadden van te voren schrik dat het meer veel te koud zou zijn om in te zwemmen. Met een lengte van wel zo’n 75 kilometer mag je dit best denken, vinden wij! Niks bleek minder waar. Het meer liep zeer langzaam naar beneden waardoor je meters kon lopen en dan nog altijd tot je middel in het water stond. De bordjes 1.20m gaven de perfecte grens aan. Allemaal ideaal voor de kinderen! Wij verdenken de temperatuur van het water er zelfs van om zeker tot 32 graden gestegen te zijn! Warm gewoon, een bijna heetwaterbad op zich, en daar staat Hongarije toch ook een beetje om bekend.
Op de 2x een halve dag iets minder warm weer kozen we telkens voor een uitstapje. De eerste keer kozen we voor een doe-park: klimmuur, grote speeltuin, springkasteeltje, trampoline, maar vooral een geweldig groot parcours door de bomen, inclusief verschillende death-ride. Emma genoot hier ontzettend van en vervolledigde dit parcours zeer kalm zoals ze is. Daan en Lotte hebben het eerste stuk ook fantastisch goed gedaan, maar vonden de wiebelige touwen en het Tarzan-touw om naar de overkant te slingeren toch net iets te ver gaan en kozen voor een andere invulling van de rest van de dag! De death-ride hebben ze dan uiteindelijk wel nog allebei gedaan. Een pluim voor iedereen!
De tweede halve bijna bewolkte dag kozen we voor een overtocht per ferry inclusief auto om aan de anderen kant van het meer naar een dino-park te gaan. Het weer klaarde toch op en zo reden we terug om het Annagora Aquapark nog even onveilig te maken. Een serieus zwempark met misschien wel 20 glijbanen, van best wel ok tot eigenlijk veel te heftig!
Nu vergeten we eigenlijk alleen nog ons mini-uitstapje naar Tihany, het volgende dorpje dat pittoresk boven op een heuvel gelegen is waardoor het uitzicht op het Balatonmeer nóg mooier is! Wanneer de zon straalt en je het meer en de bijhorende kustlijn ziet, lijkt het net alsof je ergens op een eiland aan de Middellandse Zee zit. Mooie kleuren, prachtige vergezichten en zalig weer!
Meer hadden wij niet nodig en we hebben dan volop genoten van onze luilekkervakantie aan het grootste meer van Europa. Wij hebben voor een zon, zee en strandvakantie een zalig alternatief gevonden in onze zon, meer en grasvakantie!
's Avonds een kijkje op het meer
Ons hotel, kamers helemaal rechtsbovenin
In dino-park

Op de ferry

Elke avond genoten de meisjes van de minidisco

Meisjes naar de disco, jongens voetballen

Waterpret

Eh ja...
Heerlijk in het Balatonmeer

Het Balatonmeer op een warme dag

Samen op de foto in Tihany

Lotte genoot van het boogschieten
Klaar om in de bomen te kruipen
Emma voelt zich goed thuis zo hoog in de bomen
Go Lotte!!

Leave a comment »

Vive la France

We zijn weer terug van een weekje weggeweest. Eigenlijk mogen we best over een soort van primeur spreken, want we zijn voor het eerst met ons gezinnetje gaan kamperen. Inderdaad, we hebben al eens eerder op een camping gestaan. Helemaal waar. Meerdere keren zelfs (Dordogne, Vendée, Bretagne). Klopt als een bus. Maar deze keer, jongens en meisjes, vertrokken we met een tent in de auto! Jawel, een tent. Inclusief luchtmatrassen, slaapzakken en de hele reutemeteut!
Emma zag het in eerste instantie niet direct zitten. Zij was namelijk met school (bosklassen) gaan kamperen in een (weliswaar heel grote) tent en toen was het veel te koud voor de tijd van het jaar. Ze had dan ook slecht geslapen van de kou. Een slechte eerste ervaring dus! Lotte vond het idee om ‘buiten’ te slapen eigenlijk wel net iets té spannend en Daan trok het zich allemaal niet echt aan! Hoe dichterbij ons vertrek kwam, des te meer zagen ze het allemaal wel zitten! Al was het maar om midden in de nacht wakker gemaakt te worden om te vertrekken. Ze zagen het zo goed zitten, dat ze de slaap niet direct konden vatten ;)
Nadat we Parijs hadden getrotseerd en na een rit van zo’n kleine 7 uur kwamen we aan op onze bestemming. De boerencamping La Ferme d’Hélice, Sarzay, Frankrijk. Echt midden Frankrijk, als je het ons vraagt. Ook wel gekend als de graanschuur van Frankrijk. Velden zover je kon kijken! De camping was fantastisch! Een kleinschalige camping met enorm grote kampeerplaatsen. Wij stonden uiteindelijk op een weide met onze tent, die van onze vrienden en dan nog 1 ander (Nederlands) koppel. De rest was speelveld voor de kinderen. Er was een zwembadje op de camping, op het volgende veldje was een trampoline en dan hebben we het nog niet over de dieren gehad.
We lieten namelijk al weten dat het over een boerencamping ging. Bram en José zijn de trotse eigenaars (Nederlanders) van deze camping en het zijn boeren. Ze hebben dan ook kippen, ganzen, paarden, schapen, honden, katten, een geit, een hangbuikzwijntje,… De honden en katten liepen er vrij rond en voor diegene die onze kinderen kennen, was dat inderdaad in het begin even schrikken! De beesten waren echter geweldig en sneller dan verwacht wenden de kinderen één voor één aan hun aanwezigheid. ’s Ochtends konden de kinderen meehelpen om al die beesten eten te geven en ’s avonds konden ze een ponyritje maken. Helemaal super dus!
We hebben uitstapjes gemaakt, we hebben lekker gegeten (dank aan onze meereizende kok!), lekker gezwommen (in het zwembad en in een meer), gespeeld, gelezen, een festival bezocht, kastelen gezien… Ach, teveel om op te noemen eigenlijk. We hebben een geweldig leuke vakantie achter de rug. Kleine noot: het weer hielp uiteraard ook reuze mee! Elke dag zo’n 30 graden, 1x 10 druppels regen, een lekker briesje, strakblauwe hemel… zucht, zucht en nog eens zucht. Zo zou vakantie altijd moeten zijn! Wij hebben genoten in ieder geval en wie weet vertrekken we volgend jaar opnieuw wel op vakantie… met de tent :)
Een kleine impressie:
Onze accommodatie
DSC_0631-1

DSC_0585-1

DSC_0537-1

DSC_0464-1

DSC_0384-1

DSC_0358-1

Sarzay, Frankijk

Comments (2) »

Hoera voor Daan EN Lotte

Op vrijdagavond zijn we – nagenoeg – altijd in het zwembad te vinden. Daan en Lotte volgen dan gedurende een half uur hun zwemles en samen met Emma zwemmen wij wat heen en weer, laat Emma wat kunstjes zien en genieten we verder van het toch wel lekkere warme water :)
Nog niet zo lang geleden, eind december 2011, gingen de zwemprestaties van zowel Lotte, maar zeker ook van Daan er sterk op vooruit. Zo ver zelfs dat er op regelmatige basis een brevetje werd verdiend. Die van 25 en 50 meter werden op razend tempo binnen gehaald. Gisteren begon de zwemjuf direct tegen Daan en Lotte: Jullie zwemmen vandaag voor een brevetje! Natuurlijk moeten ze het dan ook nog halen. Daan was de hele dag op stap geweest met papa en was eigenlijk al doodop, maar hij heeft toch doorgezet. Lotte haar hoofdje zagen we ook continu boven water blijven en ook al houdt ze er een ietwat speciale techniek op na, ook zij heeft prachtig volgehouden!
Na het zwemmen hadden we dus iets te vieren in de cafetaria van het zwembad: Fristi voor de kampioenen :) Kampioenen zijn het namelijk wel, ze hebben gisteren allebei 100 meter gezwommen en bijgevolg dus hun derde brevet verdiend! Goed gedaan allebei!!!

Leave a comment »